دسته: تاریخ اسلام

بیش از ۹۴۰ عالم اهل‌ سنت و حنفی مذهب استان گلستان جنایات اخیر آمریکائی – صهیونی را در جنگ تحمیلی بر دارالاسلام ایران محکوم کردند

ارائه دهنده: جواد شاهوزهی بامری

به دنبال وارد صحنه شدن مولویهای حنفی مذهب استان سیستان و بلوچستان امروز شاهد بیانیه ی علمای حنفی مذهب استان گلستان بودیدم که در این بیانیه آمده است:

• شهادت امام فرزانه، قائد امت، مقام معظم رهبری، آیت‌الله خامنه‌ای(رَحِمَهُ اللهُ) را محضر ملت بزرگ ایران اسلامی و امت اسلام، تسلیت عرض می‌کنیم.

•  این واقعه تلخ، گرچه قلوب مسلمین و ملت مان را اندوهگین ساخت، اما مشعلی فروزان برای ادامه راه صبر، مقاومت و ایستادگی روشن کرد.

• دشمنان بدانند که با شهادت عزیزان ما، اراده پولادین ملت ایران سست نخواهد شد، بلکه چون کوهی استوارتر بر عهد و پیمان خود باقی خواهیم ماند.

• اتحاد مقدس و صبر و استقامت، سلاح ما و ادامه راه شهدا، وظیفه ماست.

• دشمنان اسلام با این‌گونه اقدامات جاهلانه، نه‌تنها به اهداف خود نخواهند رسید، بلکه سبب تقویت ایمان، آگاهی و انس بیشتر مسلمانان با قرآن و آرمان های نظام و انقلاب و اندیشه رهبر شهید خواهند شد.

• با رهبر شهید عهد می‌بندیم پاسدار اندیشه‌های ناب آن روحانی عزیز باشیم و برای وحدت اقوام و مذاهب تلاش کنیم تا زمینه تحقق تمدن نوین اسلامی را فراهم آوریم.

بصیرتِ تازه‌مسلمان  و نهیب حق بر پیکر بی‌تفاوت مصلحت‌اندیشان

کاتب: سلیمان عبدالرحمن

داستان اسلام آوردن «روبرت مارتین»، روزنامه‌نگار استرالیایی، فراتر از یک تغییر دین ساده است؛ این واقعه، آیینه‌ای است که تفاوت میان «ایمانِ از روی تحقیق» و «مسلمانیِ از روی عادت» را به رخ می‌کشد.

یک تازه‌مسلمان مانند روبرت مارتین، با ذهنی خالی از تعصبات موروثی و از دل دنیای سکولار غرب، به دنبال حقیقت می‌گردد. او وقتی به اسلام می‌رسد، چون حق را با تمام وجود یافته است، به راحتی می‌تواند مرز میان حق و باطل را تشخیص دهد. او می‌بیند که اسلام واقعی در جبهه مظلومان فلسطین است و باطل در جبهه ستمگران؛ لذا با شجاعت اعلام می‌کند که تا آخرین نفس صدای اسلام و فلسطین خواهد بود. این همان بصیرتی است که از «ایمان آگاهانه» سرچشمه می‌گیرد.

بسیارند کسانی که نسل‌اندرنسل مسلمان بوده‌اند و عناوین پرطمطراقی چون «مولوی»، «شیخ» و «عالم» را با خود یدک می‌کشند، اما در عمل، بویی از غیرت دینی نبرده‌اند. برای این افراد، دین به مجموعه‌ای از تشریفات و جایگاه‌های اجتماعی تبدیل شده است. در حالی که یک روزنامه‌نگار تازه‌مسلمان برای دفاع از ارزش‌های اسلامی هزینه می‌دهد، برخی از این مدعیان در برابر جنایات دشمنان اسلام سکوت کرده یا به دنبال جلب رضایت قدرت‌های بیگانه هستند.

نکته تکان‌دهنده اینجاست که برخی چهره‌های مذهبی، مانند مولوی عبدالحمید، به جای تکیه بر مبانی اصیل و مقتدرانه اسلام، دچار «سکولارزدگی» شده‌اند. این افراد به نام تسامح یا همراهی با جریان‌های سیاسی سکولار، عملاً شعارهای سکولار را تکرار می‌کنند و مرزهای اعتقادی را کمرنگ می‌سازند.

زمانی که یک لیدر مذهبی به جای ترویج غیرت اسلامی و ایستادگی در برابر نفوذ فرهنگی و سیاسی دشمن، به سازِ جریان‌های متمایل به غرب می‌رقصد، در واقع نشان می‌دهد که از حقیقت دین فاصله گرفته است.

در این صورت می توانیم بگوئیم که روبرت مارتین‌ها ثابت می‌کنند که اسلام نوری است که اگر در قلبی بتابد، شجاعت و بصیرت می‌آورد. اما اگر کسی تنها نام اسلام را یدک بکشد و قلبش درگیر مصلحت‌های دنیوی و اندیشه‌های سکولار باشد، حتی اگر در بالاترین جایگاه مذهبی هم باشد، در تشخیص صف حق از باطل ناتوان خواهد بود.

غیرت ایمانی، در عمل و ایستادگی مشخص می‌شود، نه در القاب و عناوین.

مسلمین یمن چگونه با اتحاد و مقاومت اسلامی پروژه های جنگی آمریکا را عقیم کردند ما چرا نتوانیم؟

کاتب: عبدالملک اربابی مکرانی

اگر دقیت کنیم یمن امروز بر یک سرمایه ی بزرگ ایستاده است و آنهم اتحاد شیعیان زیدی‌ و شافعی‌های اهل سنت و جماعت است؛ اتحادی واقعی، میدانی و برخاسته از ایمان، نه ساخته ی رسانه‌ها.

این اتحاد ثابت کرده که اختلاف مذهبی، نقطه ضعف مردم مجاهد یمن نیست؛ بلکه نقطه ی ضعف، نفوذ آمریکا و حکومت‌های دست‌نشانده‌ای است که با پشتیبانی آل‌سعود و امارات متحده ی صهیونیستی در جنوب یمن تحمیل شده‌اند.

از همین‌رو امت اسلامی تأکید می‌کند شریعت‌گرایان یمن باید تمام توان خود را در جهت فشار همه‌جانبه سیاسی، مردمی و مقاومتی

علیه این ساختارهای مزدور به‌کار گیرند؛ زیرا تنها از این مسیر است که اتحاد موجود زیدی و شافعی حفظ و تقویت می‌شود.

رها کردن جنوب به حال نفوذ آمریکا، نه بی‌طرفی است و نه حکمت؛ بلکه تضعیف تدریجی همان اتحادی است که امروز مایه ی عزت یمن است.

امت اسلامی روشن می‌گوید که مردم شافعی مذهب جنوب یمن نیز جزئی از این اتحادند و دشمن، مزدورانی هستند که به ریاض، ابوظبی و واشنگتن تکیه دارند و تضعیف این مزدوران، تقویت مستقیم وحدت یمنی است و تا زمانی که آمریکا و ابزارهایش در جنوب احساس امنیت کنند هیچ اتحادی از گزند توطئه در امان نخواهد بود.

اتحاد زیدی و شافعی یک واقعیت است و حفاظت از آن، با تضعیف نفوذ آمریکا و مزدورانش ممکن می‌شود.

اگر مردم یمن با چنین اتحادی به چنین قدرتی رسیده اند چرا ما نتوانیم؟

با نادیده گرفتن نزدیک به 7 هزار اغتشاشگر سکولار در میان ایرانیان، ملت نزدیک به 90 ملیونی ایران ثابت کرده اند که تا کنون با اتحاد خود توانسته اند مانع دست اندازی های آمریکا و صهیونیستها شوند.

رویدادهای چند روز آینده هم نشان خواهد داد که آمریکا و صهیونیستها در حال تولید «شبح جنگ» و ترساندن مردم ایران و بعضی از مسئولین ایرانی هستند تا با مذاکرات تحمیلی امتیازاتی بگیرند، اما این را نیز می دانند که اسکلت حاکمیت با این بازی ها نمی لرزد و در صورت وقع هر نوع جنگی، حاکمیت ایران با تجربیاتی که از آمریکا و مشابهین آمریکا دارد، منطقه را برای آمریکائی ها و شرکای آن تبدیل به آتشی مرگبار خواهد کرد و صهیونیستها جزو اولین ها هستند که طعم این خشم مردم ایران را خواهند چشید.

عزّت اسلام در سایه ی وحدت و مجاهدت مخلصان؛ جیش العدل با نقاب جدید دنبال چیست؟

کاتب: محمد اسامه

روزگاری نه‌چندان دور، امت اسلامی بر قلّه‌های عزّت و اقتدار ایستاده بود؛ روزگاری که نام اسلام در سراسر جهان هیبت می‌آفرید، و پرچم توحید بر سرزمین‌های پهناور از اندلس تا خراسان در اهتزاز بود. این عظمت نه از زر و زیور دنیا، بلکه از وحدت دل‌ها، اخلاص مجاهدان، و یکپارچگی امت سرچشمه می‌گرفت.

در آن دوران، مسلمانان یک تن واحد بودند؛ درد یکی، درد همه بود. مجاهدانِ مخلص، از بدر و احد تا یرموک و قادسیه، از حطین تا عین‌جالوت، با ایمان راسخ و قلبی استوار در برابر طاغوت‌ها و امپراتوری‌های ستمگر ایستادند و تاریخ را ورق زدند. آن‌گاه که پرچم اسلام در دست مردانی بود که دنیا را به پای ایمان قربانی می‌کردند، نه ایمان را به پای دنیا، خداوند نیز نصرت و پیروزی را برای آنان مقدّر می‌فرمود.

اما وقتی دست‌های استعمار، با پیمان‌های شومی چون سایکس–پیکو، پیکر امت را تکه‌تکه کرد و مفهوم دروغین «ملیت» را جایگزین اخوت اسلامی ساخت، همان زنجیر پولادینی که مسلمانان را به هم پیوند می‌داد، گسسته شد. از آن به بعد، بتِ «وحدت ملی» بر جای وحدت امت نشست و بسیاری از مسلمانان را از مبارزهٔ مشترک، اخوت ایمانی، و هدف بزرگِ آزادسازی امت دور ساخت.

تاریخ گواه روشن است: هر جا وحدت اسلامی و اخلاص مجاهدان بود، اسلام عزت و اقتدار داشت؛و هر جا تفرقه و بت‌سازی از مرز و ملیت پدید آمد، ضعف و شکست سایه افکند.

امروز نیز بازگشت عزت اسلام در گرو همان سه رکن است:وحدت امت، اخلاص در ایمان، و مجاهدت صادقانه در راه حق.

بی‌آن‌که این سه بازگردند، هیبت نخستینِ اسلام باز نخواهد گشت.

سوال اساسی از قوم مسلمان بلوچ این است:

آیا جیش العدل با نقاب جدید«جبهه مبارزین مردمی» که با گروههای مرتد سکولار داخل ایران همسو شده است از اخلاص در ایمان برخوردار است؟ در راه شریعت الله مجاهدت صادقانه می کند؟ دنبال وحدت امت اسلامی است؟

یا برعکس؟

بدون شک با همسو شدن با احزاب سکولار و مرتد داخل ایران تنها از مسیری در حال حرکت است که به این سه رکن ضربه بزند. 

جنایات دست‌نشاندگان آمریکا و غرب در تیراه و وزیرستان

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

آه امتِ مظلوم کجاست؟

باز هم خون بی‌گناهان بر زمین ریخت و باز هم سکوت سنگینِ جهانِ مدعیِ حقوق بشر!

شب گذشته، پهپادهای دارالکفرِ پاکستانی – همان ارتش دست‌نشاندهٔ آمریکا و غرب – بر یک مراسم عروسی در تیراهِ خیبرپختون‌خوا حمله کردند؛

جایی که باید پر از شادی و سرور می‌بود، به خون و خاک تبدیل شد.

طبق گزارش‌ها، ده نفر به شمول زنان و کودکان شهید شدند؛ بی‌هیچ جرم، بی‌هیچ گناه.

این اولین بار نیست؛ سال‌هاست که در وزیرستان، تیراه و تمام مناطق قبایلی، همین جنایات ادامه دارد:

حملات کور، بمباران‌های شبانه، و پهپادهایی که آسمان را به ابزار اشغال و وحشت تبدیل کرده‌اند.

اما پرسش اصلی این است: چرا این جنایات هرگز متوقف نمی‌شود؟

زیرا رژیمی که این حملات را انجام می‌دهد، حکومت مستقل نیست؛ بلکه بازوی اجرایی سیاست‌های آمریکا و غرب است.

دهه‌هاست که استخبارات پاکستان زیر چتر CIA و پنتاگون عمل کرده و هرجا که اربابان خارجی خواسته‌اند، خون مسلمانان را ریخته است.

هرگاه آمریکا بخواهد پیام قدرت بدهد، هرگاه غرب بخواهد منطقه را بی‌ثبات نگه دارد، این ارتش‌های مزدور هستند که دکمهٔ حمله را می‌زنند.

از آن دردناک‌تر، سکوت شرم‌آور جهان اسلام است.

کجاست غیرت؟

کجاست صدای عدالت؟

چرا خون مردم مظلوم وزیرستان و تیراه در هیچ نشست جهانی مطرح نمی‌شود؟

چرا رسانه‌های غربی که برای مرگ یک حیوان در اروپا اشک می‌ریزند، برای کشته شدن زنان و کودکان مسلمان حتی یک خط نمی‌نویسند؟

این جنایات ادامه دارد، زیرا ستمگران مطمئن‌اند که کسی آنان را بازخواست نخواهد کرد.

اما اگر امت بیدار شود، اگر یک‌صدا فریاد برآورد، نه پهپادها جرأت خواهند کرد بر آسمان مسلمانان پرواز کنند، نه مزدوران جرأت خواهند کرد دکمهٔ مرگ را بفشارند.

امروز باید گفت:

خون شهدای تیراه سند رسوایی آمریکا و مزدوران آن است.

و این خون روزی گریبان ستمگران را خواهد گرفت؛

روزی که مظلومان برخیزند و بگویند:

بس است!

مجاهدت‌ها و پیروزی‌های مردم غزه، ایستادگی، نصرت الهی و زانو زدن دشمنان مقابل جبهه ی مقاومت اسلامی منطقه ای

کاتب: ابراهیم یعقوبی

عملیات بزرگ «طوفان الاقصی»  در۷ اکتبر نقطه عطفی در تاریخ مقاومت فلسطین است؛ روزی که اراده و ایمان مردم مظلوم فلسطین و گروه مقاومت حماس بار دیگر شکوه و عظمت مقاومت اسلامی را به نمایش گذاشت و مسیر جدیدی در نبرد با رژیم صهیونیستی و حامیانش گشود. این عملیات که نماد اتحاد، قدرت و استقامت است، نه تنها در میدان جنگ، بلکه در عرصه سیاست و دیپلماسی نیز پیامدهای مهمی داشت و موجب شد تا آمریکا و رژیم صهیونیستی به زانو در برابر حماس تن دهند و فردا در میز مذاکرات، خواسته‌های حق فلسطینیان را به رسمیت بشناسند و تن به آتش بس و عقب کشیدن نیروهای خود از غزه بدهند در حالی که همیشه نعره می زدند که تا نابودی کامل حماس عقب نخواهند کشید.

اینها نمی دانند که اسلام، برای مومنین به آن، دین عدالت و آزادی و جهاد را برای دفاع از حق مظلوم و حفظ کرامت انسانی واجب کرده است چنانچه از سعيد بن زيد روایت است که رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمودند: مَنْ قُتِلَ دُونَ مَالِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ، وَمَنْ قُتِلَ دُونَ أَهْلِهِ، أَوْ دُونَ دَمِهِ، أَوْ دُونَ دِينِهِ فَهُوَ شَهِيدٌ (الألباني، صحيح النسائي 4105) هرکس برای دفاع از مالش کشته شود، شهيد است؛ هرکس برای دفاع از – ناموس و – خانواده اش کشته شود، شهيد است؛ هرکس برای دفاع از جانش کشته شود، شهيد است و هرکس برای دفاع از دينش کشته شود شهيد است.

این آموزه‌ها نشان‌دهنده اهمیت حمایت از کرامت انسانی و اهمیت جهاد مردم فلسطین و مقاومت آنها در برابر ظلم و اشغالگری است.

«طوفان الاقصی» که چند روز پیش با آتش بسی موقتی خاتمه یافته است، نقطه عطفی در نبرد با رژیم صهیونیستی بود. این عملیات با طرحی دقیق و قدرتی مثال‌زدنی، توانست ضربه‌ای کوبنده به اشغالگران وارد کند و نشان داد مقاومت اسلامی از یمن تا غزه و تهران تنها یک نبرد زمینی نیست، بلکه اراده‌ای الهی و استقامت ایمانی است.

مردم بسیاری از کشورهای دنیا نیز با همه سختی‌ها در کنار مجاهدان غزه و بر علیه صهیونیستها ایستادند؛ از تظاهرات و اعتصابات گرفته تا حمایت‌های معنوی و مالی، همه و همه بخشی از مقاومت در برابر اشغال است.

مقاومت مثال زدنی مومنین در تمام جبهات جبهه ی مقاومت اسلامی باعث شد قدرت‌های بزرگ به ویژه آمریکا و رژیم صهیونیستی مجبور به عقب‌نشینی از مواضع سخت خود شوند. مقاومت و اقتدار حماس، دشمن را وادار کرد تا پای میز مذاکرات بیاید و به خواسته‌های مشروع ملت فلسطین احترام بگذارد.

طرح صلح و آتش بس ترامپ نشان داد که جبهه ی مقاومت اسلامی بار دیگر توانست با اراده‌ای راسخ، ایمان قوی و روحیه جهادی، دشمنان را به عقب‌نشینی وادارد و عرصه را برای پیروزی‌های سیاسی و دیپلماتیک فراهم کند. این پیروزی، نشانه‌ای است از تحقق وعده‌های الهی و ضرورت حمایت جهانی از مظلومان.

و امروز شاهدیم که مقاومت اسلامی فلسطین با اتکا به آموزه‌های دینی و مجاهدت بی‌وقفه، همچنان پرچم آزادگی و عدالت را برافراشته نگاه داشته است.

شرایط انسانی در غزه: نگاهی به اظهارات دکتر منیر البرش

به قلم: محمد اسامه

دکتر منیر البرش، وزیر بهداشت غزه، اظهاراتی نگران‌کننده و دلخراش درباره وضعیت انسانی در این منطقه منتشر کرده است. وی اعلام کرد که در جریان درگیری‌ها و تنش‌های اخیر، ۹۰ جسد به مراکز درمانی تحویل داده شده است. این اظهارات نه تنها صدای نگرانی جامعه پزشکی و انسانی را بلند کرده، بلکه همچنین به ابعاد انسانی بحران در غزه اشاره دارد.

دکتر البرش به طور خاص به نشانه‌های شکنجه و آسیب‌های فیزیکی روی این اجساد اشاره کرده است. این موضوع نشان‌دهنده‌ی عمق بحران حقوق بشر در غزه است. شواهد حاکی از آن است که برخی از اجساد به وسیله‌ی تانک‌ها له شده بودند و این خود مصداقی از خطرات جدی است که بر زندگی مردم غزه سایه افکنده است. عدم حفاظت از غیرنظامیان در شرایط جنگی، چالش بزرگی را برای سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر به وجود می‌آورد.

وی همچنین به موضوع بیماران بستری که در اثر جنگ کشته شده یا رها شده‌اند، اشاره کرد. این وضعیت به وضوح نشان‌دهنده‌ی ناکارآمدی سیستم بهداشتی و درمانی در شرایط بحرانی است. بیمارستان‌ها در غزه به شدت تحت فشار قرار دارند و خدمات درمانی در چنین شرایطی به شدت محدود شده است. این واقعیت نه تنها بر سلامت جسمی افراد تأثیر می‌گذارد بلکه پیامدهای روانی عمیقی نیز برای جامعه به دنبال دارد.

یکی از موضوعات دردناک دیگری که دکتر البرش به آن اشاره کرده است، گمانه‌زنی‌ها درباره‌ی سرقت اعضای بدن برخی از قربانیان است. این مطلب به شدت جامعه جهانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و نیاز به تحقیقات مستقل و جدی در این زمینه را دوچندان می‌کند. احساس بی‌پناهی و عدم امنیت می‌تواند بر سلامت روانی جامعه تأثیر منفی بگذارد و احساس ترس و ناامیدی را در بین مردم افزایش دهد.

اظهارات دکتر منیر البرش به عنوان یک نماینده از نظام سلامت غزه، بُعد انسانی و حقوق بشری بحران در این منطقه را به تصویر می‌کشد. این سخنان نه تنها صدای نیازهای فوری انسانی را به گوش جهانیان می‌رساند، بلکه مسئولیت بین‌المللی را نیز برای جلوگیری از خشونت‌های بیشتر و حمایت از حقوق انسانها در غزه را یادآوری می‌کند.

بازخوانیِ واقعه؛ ناله‌ای بر خاک و خاکستر

کاتب: محمد اساسمه

برادرانِ ایمانی،

امروزه  زمزمه های جنگ تحمیلی آمریکا و صهیونیستها و شرکای آنها بر علیه دارالاسلامهای ایران و امارت اسلامی افغانستان بر سر زبان رسانه های مختلف افتاده است.

آمریکا قلدرانه به ا.ا.افغانستان می گوید بلگرام که بخشی از خاک تو است را به من بده و گرنه بد می بینی و به ج.ا.ایران هم می گوید نباید قدرت بیشتر داشته باشی حالا چه در هسته ای باشد یا در موشکها و… و گرنه باید بد ببینی.

آیا این قلدری ها برای ما پیامی در بر ندارد؟

ما اهل‌سنت در گوشه‌وکنار جهان و در ماقطع مختلف جهادها کردیم. خون‌ها داده شد، دل‌ها سوخت، سرزمین‌ها پیموده شد — و این کارها ستایش‌بردار است؛ زیرا راهِ دفاع از دین و مردم راهِ آسانی نیست. اما پرسشِ اساسی این است که آیا آن همه تلاش، آن همه فداکاری، ثمری معقول و پایدار داشت؟

متأسفانه باید گفت: بخش بزرگی از آن جهادها به‌سببِ منهجِ غلط و سیاستِ تفرقه‌انگیزِ برخی جریاناتِ نجدی، به خاک و خاکستر تبدیل شد. روش‌هایی که اختلاف را تشدید کرد، به‌جای ساختن امت واحد، سرزمینی از تفرقه و سوزاندن سرمایه‌های انسانی و اخلاقی به‌جا گذاشت.

اگرچه تلاش‌های فردی و شورِ مبارزه قابل تحسین‌اند، اما وقتی راهبرد و منطقِ عمل اشتباه باشد، خونِ شهیدان را هدر می‌کند و امیدِ امت را خاکستر می‌سازد.

آری، دو تجربه ی عملی بزرگ ثمر بخش روییدند — « ا.ا.افغانستان و ج.ا.ایران» که دست‌کم در یک بستر تاریخی به مثابه ی نمونه‌هایی از تحقّقِ مذاهب و اندیشه‌ هایی خاص نتیجه داده اند — اما این یک خوشه ی نادر در میانِ خرمنِ سوخته‌هاست، نه سندِ کلی برای اثباتِ روش. اینکه فقط «دو مورد بزرگ» در کنار چندین مورد کوچک به ثمر نشسته اند، باید ما را به خود آورد؛ نه اینکه آن چند تجربه را دلیلِ توجیهِ همه ی روش‌ها سازد.

پس خوانِ ما چیست؟

اول: تقدیر از کسانی که در راه خدا ایستادند — خون و جانِ آن‌ها قابل بی‌توجهی نیست.

دوم: اعتراف به خطا — وقتی روشِ ما به تفرق یا جهل انجامید، باید اعتراف کنیم و از غرور کناره بگیریم.

سوم: بازگشت به مبادیِ اصیل: به قرآن، به سنتِ جامعی که پیامبر نشان داد (سنتِ جهادی که مقید به عدالت و حکمت و حفظِ مصالح امت است، نه تفرقه‌افکنی و تباهی).

چهارم: سیاست و منهجِ واحد: ما نیازمندِ فهم و روشِ راهبردی‌ای هستیم که وحدت را حفظ کند و از فرسایشِ نیروی انسانی و اجتماعی جلوگیری نماید.

برادران! سرنوشتِ امت در گروِ صداقت با خود است: باید جان‌فشانی را بشناسیم، اما مانند گذشته کورکورانه روش را تکرار نکنیم. اگر امروز فقط چند تجربه که نماینده ی چند تفکر و برداشت اسلامی هستند به ثمر نشسته و مابقی، خاک و خاکستر شده‌اند، این فریادِ بیداری است — برای بازگشت به حکمت، اصلاح منهج، و ساختن امتِ واحد که قرآن خواهانش است.

انتشار ویدئوی یک قاتل یهودی در غزه و تأثیرات آن

کاتب: بالاچ عُمَرزهی

در صورت‌های مختلف رسانه‌های اجتماعی، قسمت‌های گاه و بیگاهی از واقعیت‌های تلخ اجتماعی و انسانی به نمایش در می‌آید. اخیراً ویدئویی از یک قاتل یهودی، که یک افسر سابق است، منتشر شده است. او در حال آواز خواندن و نشسته بر بولدوزری است که در حال تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها در غزه می‌باشد. این ویدئو نه تنها بحث‌های جدی را در مورد humanidad و حقوق بشر دامن می‌زند، بلکه نگرانی‌های عمیق‌تری را نیز به وجود می‌آورد.

در این ویدئو، قاتل یهودی نه تنها به صورت زنده پخش شده بلکه به نظر می‌رسد که به هدف خود از تخریب اموال فلسطینی‌ها افتخار می‌کند. آواز خواندن او در حالی که در حال ویرانی خانه‌های خانواده‌ها است، احساسات مخاطبان را برمی‌انگیزد و باعث می‌شود که افراد در سرتاسر جهان به بررسی ابعاد انسانی این قضیه بپردازند.

سخنان و اعمال او به وضوح نشان‌دهنده عدم احترام به زندگی انسانی و حقوق بشر است. چنین رفتارهایی می‌تواند در کوتاه‌مدت اوضاع را به‌هم بزند و باعث تشدید تنش‌ها در منطقه شود.

انتشار این ویدئو همچنین نشان‌دهنده عمق بحران انسانی در غزه است. تخریب خانه‌ها و ویرانی زیرساخت‌های زندگی مردم، نشان‌دهنده چالش‌های بنیادینی است که خانواده‌های فلسطینی با آن مواجهند. اینگونه رفتارها نه تنها به تداوم چرخه خشونت کمک می‌کند بلکه بر درد و رنج مردم بی‌گناه می‌افزاید.

چنین وقایعی می‌تواند به سؤالات جدی در مورد مسئولیت‌های حقوق بشری و حقوق بین‌الملل منجر شود. آیا جامعه جهانی می‌تواند به این رفتارها پاسخی مؤثر دهد؟ آیا امکان ایجاد تغییرات مثبت در سیاست‌های رژیم صهیونیستی وجود دارد؟ این موارد نیازمند نظارت و تحلیل‌های دقیق‌تر از سوی نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری است.

انتشار ویدئوی یک قاتل یهودی در حال تخریب خانه‌های فلسطینی‌ها، نه تنها تنش‌های موجود را تشدید می‌کند بلکه به عنوان یک زنگ خطر برای جامعه جهانی محسوب می‌شود. این وقایع، برگ‌هایی دردناک از بحران عمیق انسانی در فلسطین را نمایان می‌سازد. لزوم توجه به حقوق بشر و ایجاد فضایی برای اتحاد فراگیر مسلمین جهت تداوم جهاد همه جانبه بر علیه اشغالگران صهیونیست و ارباب اصلی آنها آمریکا، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود.