ندای بلوچستان

نقد عملکرد احزاب به‌ظاهر اسلامی در پاکستان؛ از انحراف مرجئه‌گری تا تضعیف آرمان حاکمیت شریعت

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

 نظام سکولار و ابزارسازی از نام اسلام

تا زمانی که احزاب و گروه‌های مدعی اسلام در نظام سکولار پاکستان مشارکت داشته و این حکومت را «اسلامی» قلمداد می‌کنند، این ساختار سیاسی همچون خنجری بر پشت امت اسلامی عمل خواهد کرد. این نظام‌ها تحت لوای مبارزه با تروریسم و دیگر برچسب‌های دیکته شده از سوی اربابان غربی خود، به‌ویژه آمریکا، به سرکوب حرکت‌های اصیل اسلامی می‌پردازند.

احزابی همچون «جمعیت علمای اسلام» (به رهبری فضل‌الرحمن) و «جماعت اسلامی» (در دوران قاضی حسین احمد و پس از آن)، آگاهانه یا ناآگاهانه به ورطه «مرجئه‌گری» سقوط کرده‌اند. این جریان‌ها با سوق دادن مسلمین به سوی احزاب سکولار و دموکراسی کفری، چنین وانمود می‌کنند که:

• اسلام صرفاً یک اعتقاد درونی و قلبی است.

• ایمان با ترک عمل به جوارح (اجرای شریعت و احکام ظاهری) آسیب نمی‌بیند.

• شخص می‌تواند مسلمان بماند در حالی که به قوانین غیرخدا تن می‌دهد.

این تفکر مخرب مرجئه، توده‌های مردم را به پشتوانه‌ای برای حکومت‌های سکولار و غیر اسلامی تبدیل کرده است.

تا زمانی که افکار مخرب مرجئه از بین نرود، مسلمانان در سرزمین‌های خود به حاکمیت پایدار و اصیل دست نخواهند یافت. احزاب سکولار با حمایت غرب و با همکاری «علمای سوء» (دین‌فروشان)، مردم را فریب می‌دهند. در حالی که کفار با زر و زور و تزویر وارد میدان شده‌اند، این مدعیان دین با تفکر مرجئه‌گری، مشارکت در انتخابات و بقای قوانین سکولار را توجیه می‌کنند. این بدبختی بزرگ، قرن‌هاست که امت اسلامی را به خود گرفتار کرده است.

نکته قابل تامل اینجاست که رهبران فعلی «جماعت اسلامی» که خود را پیرو سید ابوالأعلی مودودی می‌دانند، به‌طور کامل از اهداف و دیدگاه‌های بنیادین ایشان دور شده و به سوی مرجئه‌گری روی آورده‌اند.

بر اساس دیدگاه اصیل علامه مودودی (رحمه‌الله):

• حاکمیت مطلق از آنِ خداست: تنها خدا قانون‌گذار است.

• رد نظام‌های بشری: تمامی نظام‌های حکومتی ساخته دست بشر، «جاهلیت نوین» یا «کافرکیشی نوین» هستند که باید برانداخته شوند.

• حاکمیت شریعت: جماعت اسلامی واقعی چیزی جز حاکمیت مطلق قانون شریعت الله را نمی‌پذیرد.

امروز مشارکت احزاب به‌اصطلاح اسلامی در انتخابات پاکستان، بزرگترین همکاری برای بقا و به قدرت رساندن قوانین سکولاریستی و کفرآمیز است. بازگشت به عزت اسلامی تنها از مسیر نفی این الگوهای وارداتی و احیای تفکر اصیل حاکمیت الهی میسر خواهد بود.

په پاکستان کې د اسلامي نومي ګوندونو د کړنو نقد؛ له مرجئیه فکر څخه نیولې تر د شریعت د حاکمیت تر تضعیف پورې

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

 سیکولر نظام او له اسلام څخه د وسیلې په توګه استفاده

تر هغه وخته چې د اسلام په نوم هغه ډلې او ګوندونه چې د پاکستان په سیکولر حکومت کې برخه اخلي او دغه حکومت “اسلامي” بولي، دا نظام به د اسلامي امت په شا کې د یو خنجر په څېر وي. دا حکومتونه د خپلو بادارانو (امریکا) په لارښوونه، د تروریزم او نورو تهمتونو په نوم په اصیلو اسلامي حرکتونو بریدونه کوي او هغوی ځپي.

۱. عقیدوي انحراف؛ د “مرجئیه” فکر خپرول

هغه ګوندونه چې د اسلام نوم کاروي، لکه «جمعیت علماء اسلام» (د فضل الرحمن په مشرۍ) او «جماعت اسلامي» (د قاضي حسین احمد او له هغه وروسته مشرانو په وخت کې)، په پوهه یا ناپوهۍ سره د “مرجئیه” فکر کندې ته لوېدلي دي. دې ډلو اسلام او مسلمانان د سیکولر ګوندونو او کفري ډیموکراسۍ لور ته بوتلي دي. دوی داسې ښیي چې:

• اسلام یوازې یوه باطني او قلبي عقیده ده.

• په اندامونو (جوارح) باندې د عمل نه کول (یعنې د شریعت او حدودو نه پلي کول) ایمان نه خرابوي او انسان مسلمان پاتې کیږي.

همدا مخرب فکر د دې لامل شوی چې عام خلک د سیکولر او غیر اسلامي حکومتونو په ملاتړو بدل شي.

۲. د اسلامي حاکمیت په وړاندې خنډونه

تر څو چې دا ډول مرجئیه فکر له منځه لاړ نه شي، مسلمانان به په خپلو خاورو کې تلپاتې اسلامي حاکمیت ته ونه رسیږي. سیکولر ګوندونه د امریکا او لوېدیځ په ملاتړ او د “علماء سوء” (دین پلورونکو) په مرسته خلک غولوي. نن سبا هغه ګوندونه چې د اسلام په نوم په ټاکنو کې برخه اخلي، په حقیقت کې د کفري او سیکولر قوانینو د بقا او واک ته رسولو لپاره تر ټولو لویه همکاري کوي. دا هغه بدبختي ده چې له څو پېړیو راهیسې امت ورسره لاس او ګرېوان دی.

۳. له د سید ابوالأعلی مودودي له اهدافو څخه لیرې کېدل

د پام وړ خبره دا ده چې د جماعت اسلامي اوسني مشران ځانونه د سید ابوالأعلی مودودي پیروان بولي، خو د هغه له اهدافو او لیدلوري څخه بیخي لیرې شوي او مرجئیه فکر ته یې مخه کړې ده. که داسې نه وای، نو جماعت اسلامي باید له شریعت او د الله له قانون پرته بل هیڅ نظام نه وای منلی.

د علامه مودودي (رحمه الله) لیدلوری دا و:

• حاکمیت یوازې د الله دی: یوازې الله تعالی قانون جوړوونکی دی.

• د بشري نظامونو ردول: ټول هغه نظامونه چې د انسانانو لخوا جوړ شوي، “نوې جاهلیت” یا “کافرکیشي” ده او باید له منځه یوړل شي.

په پاکستان کې په ټاکنو کې د اسلامي نومي ګوندونو ګډون، د سیکولرزم د ستنو د پیاوړتیا لپاره یوه لویه وسیله ده. د امت ژغورنه یوازې په دې کې ده چې د دې منحرفو افکارو مقابله وشي او د الله د ځمکې پر مخ د الله حاکمیت په حقیقي ډول رامنځته شي.

تیشه بر ریشه اسلام از کانال مشارکت احزاب «اسلام‌گرا» در نظام‌های سکولار (از ترکیه و الجزایر تا مصر و پاکستان)

کاتب: براهندک بلوچ

انحراف احزاب مدعی اسلام از مسیر اصیل حاکمیت الهی، تنها به پاکستان محدود نمی‌شود. امروزه در سرتاسر سرزمین‌های اسلامی، از شمال آفریقا تا قلب خاورمیانه و آسیای میانه، شاهد الگوی یکسانی هستیم و آنهم اینکه احزابی که با شعار اسلام به میدان می‌آیند، اما در نهایت به ابزاری برای تثبیت و مشروعیت‌بخشی به نظام‌های سکولار و مرتد تبدیل می‌شوند.

رهبران این احزاب در کشورهایی مانند ترکیه (نمونه بارز آن اردوغان)، الجزایر، مصر و سوریه ی جولانی و دیگر نقاط، با ادعای «تغییر از درون» وارد ساختارهای سیاسی سکولار شده‌اند. اما آنچه در عمل اتفاق افتاده، ذوب شدن ارزش‌های اسلامی در دیگ سکولاریسم و پلورالیسم غربی و دموکراسی بوده است. این مشارکت نه تنها به حاکمیت شریعت منجر نشده، بلکه باعث شده است که مفهوم «جهاد» و «حاکمیت الله» به نفع کفار سکولار خارجی و مرتدین سکولار و «ملی‌گرایی» و «منافع حزبی» به حاشیه رانده شود و نظام‌های غیردینی و سکولار، پوششی از «مشروعیت دینی» پیدا کنند تا اعتراضات مردمی سرکوب شود.

در ترکیه، استفاده ابزاری از نمادهای مذهبی در کنار وفاداری کامل به ساختار سکولار آتاتورک و پیمان‌های نظامی با غرب (ناتو)، تضادی آشکار با مبانی اصیل اسلامی دارد. این جریان عملاً اسلام را به یک کالا در بازار سیاستهای کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی تبدیل کرده است.

در الجزایر و مصر هم احزابی که زمانی سودای اجرای احکام را داشتند، یا در پیچ و خم بازی‌های دموکراتیک سکولاریستهای مرتد گرفتار شدند و یا با پذیرش قواعد بازی کفر، عملاً به بخشی از سیستمِ ضداسلامی و سکولاریستی تبدیل گشتند.

این احزاب با پذیرش قوانین سکولاریستی وضع‌شده توسط بشر و ترجیح آن بر نص صریح قرآن، عملاً تیشه به ریشه ایمان مردم می‌زنند. آن‌ها با ترویج این تفکر که «می‌توان هم مسلمان بود و هم به قوانین کفر تن داد»، روحیه ایستادگی در برابر ظلم و کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی را در میان جوانان مسلمان می‌کُشند. این همان «مرجئه‌گری نوین» است که ایمان را از عمل به شریعت جدا می‌کند.

آنچه امروز با چشم سر می‌بینیم، فرسایش تدریجی آرمان‌های اسلامی توسط کسانی است که ادعای رهبری امت را دارند. مشارکت در نظام‌های سکولار، نه یک تاکتیک، بلکه یک سقوط عقیدتی است. تا زمانی که امت اسلامی از این احزاب «دین‌فروش» و رهبران «سازشکار» عبور نکند، راه برای برقراری خلافت و حاکمیت واقعی اسلام باز نخواهد شد. این احزاب با تثبیت پایه‌های سکولاریسم در پوشش دین، بزرگترین ضربه را به بدنه امت واحد اسلامی وارد کرده‌اند.

فتنه احزاب مُدرن و نقاب‌برداری از نفاق مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی

کاتب: عبدالرحمن براهویی

امروز امت اسلامی شاهد پدیده‌ای در اطراف ایران است که در تاریخ صدر اسلام تحت عنوان « جنگ‌الاحزاب» یا جنگ سکولاریستها شناخته می‌شود که با همسوئی گروه منافقین داخلی علیه دارالاسلام میدنه شکل گرفته بود؛ اما این بار، و در اطراف دارالاسلام ایران، نفاق نه در کوچه‌های مدینه، بلکه در محراب و منبر زاهدان لانه کرده است. کسی که دم از شریعت می‌زد، امروز به «مار در آستین» دارالاسلام تبدیل شده و به اردوگاه کفار اشغالگر خارجی و مزدوران نجس منطقه ای و داخلی آن پناه برده است.

‏الله جل جلاله این جنگ را در جاهای مختلفی توصیف کرده است و به عنوان مثال در سوره ی احزاب می فرماید:  إِذْ جَاؤُوکُم مِّن فَوْقِکُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنکُمْ وَإِذْ زَاغَتْ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا ‏(احزاب/10) ( به خاطر بیاورید ) زمانی را که دشمنان از طرف بالا و پائین ( شهر ) شما ، به سوی شما آمدند ( و مدینه را محاصره کردند ) ، و زمانی را که چشمها ( از شدّت وحشت ) خیره شده بود ، و جانها به لب رسیده بود ، و گمانهای گوناگونی درباره ( وعده ) خدا داشتید ( قوی‌الایمان به وعده الهی مطمئن ، و ضعیف‌الایمان نامطمئن بود ) .‏

 وَإِذْ یَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِینَ فِی قُلُوبِهِم مَّرَضٌ مَّا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُوراً ‏(احزاب /12) و ( به یاد آورید ) زمانی را که منافقان و آنان که در دلهایشان بیماری ( نفاق ) بود می‌گفتند : خدا و پیغمبرش جز وعده‌های دروغین به ما نداده‌اند .‏

این عین همان چیزی است که گروه منافقین هم اکنون در مورد دارالاسلام ایران بر زبان می رانند.

امروز و در این جبهه، عبدالحمید اسماعیل‌زهی به مهره‌ی پیوند‌دهنده‌ی «احزاب خارجی و داخلی» و «گروه منافقین بومی»  تبدیل شده است. او با تشکیل ائتلافی از نجس‌ترین جریانات تاریخ ایران، از بازماندگان رژیم سکولار و مرتد پهلوی و مرتدین سکولار میان قومیتهای دیگر تا جریانات فاسد اخلاقی و همجنس‌بازان و سکولارزده های بومی، بخش داخلی جبهه «احزاب مُدرن» را در کنار آمریکا و شرکایش علیه حاکمیت اسلام تشکیل داده است.

او که روزگاری مدعی فقه امام ابوحنیفه و اهل سنت بود، اکنون به بلندگوی جریانات صهیونیستی و آمریکایی تبدیل شده است. سیاست‌های او دقیقاً منطبق بر خواسته‌های «دونالد ترامپ» و کاخ سفید یعنی تضعیف وحدت و ایجاد شکاف مذهبی و قومی برای فروپاشی کشور از درون و خلع‌سلاح معنوی و دعوت به تسلیم در برابر غرب سکولار تحت پوشش کاذب «صلح» و «عقب نشینی» است که در حقیقت، «سفیر غیررسمی کفر خارجی و داخلی» در لباس مبلغ مذهب حنفیت است.

چگونه کسی که خود را «مبلغ مذهب» می‌نامد، با کفار محارب و اشغالگر خارجی و جریان اپوزیسیون سکولار و مرتد خارج‌نشین  هم‌صدا می‌شود که اساساً با «حکم الله» و «حاکمیت اسلامی» بر اساس تمام مذاهب اسلامی دشمنی خونی دارند؟

الله جل جلاله می فرماید:

‏ بَشِّرِ الْمُنَافِقِینَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَاباً أَلِیماً ‏(نساء/138) به منافقان مژده بده که عذاب دردناکی دارند .‏

‏ الَّذِینَ یَتَّخِذُونَ الْکَافِرِینَ أَوْلِیَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِینَ أَیَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِیعاً ‏(نساء/139)

‏این منافقان کسانی هستند که کافران را به جای مؤمنان به سرپرستی و دوستی می‌گیرند . آیا عزّت را در پیش کافران می‌جویند ؟  ( چنین چیزی محال است ) چرا که عزّت و شوکت جملگی از آن خدا است ( و هر که از خدا عزّت جوید عزیز شود ، و هر که از غیر او عزّت طلبد ذلیل گردد ) .‏

جریان همسو با مولوی عبدالحمید با ولایت‌مداری برای دشمنان قسم‌خورده‌ی اسلام، نشان داد که عزت را نه در نزد خدا، بلکه در نزد «ترامپ کافر اصلی» و «پهلوی مرتد» و «احزاب سکولار و مرتد اپوزیسیون ایرانی» می‌جوید. این سقوط اخلاقی و شرعی، او را در زمره منافقانی قرار داده که عذابی دردناک در انتظارشان است.

مولوی عبدالحمید با حمایت از آشوب‌طلبان سکولار داخلی که در کنار توهین به قرآن و مساجد و مقدسات اسلامی دستشان به خون جوانان و مردم ایران آلوده است، ثابت کرد که امنیت جانی مسلمین برای او پشیزی ارزش ندارد. او «امنیت ملی» دارالاسلام را به ثمن بخس به رسانه ها فروخته است تا شاید در آینده‌ی خیالی سکولارها، سهمی از قدرت داشته باشد.

مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی باید بداند که تاریخ اسلام پر است از «عبدالله بن اُبی»ها که گمان می‌کردند با تکیه بر یهود و احزاب سکولار می‌توانند به دارالاسلام ضربه ای بزنند و نور اجرائی شدن قوانین شریعت الله را خاموش کنند و قوانین کفری دشمنان را بر مسلمین تطبیق دهند، اما در نهایت غیر از روسیاهی چیزی برایشان نمانده است هر چند نمی توان صدمات آنها بر دارالاسلام و مومنین را نادیده گرفت.  

نقد تفکر «صبر و تسلیم» در برابر آمریکا توسط مولوی عبدالحمید

کاتب: محمد اسامه

در حالی که دشمنان سکولار غربی و صهیونیستی برای نابودی اساس دارالاسلام  و سرزمین‌های اسلامی دندان تیز کرده‌اند، زمزمه‌هایی از برخی تریبون‌ها شنیده می‌شود که با نام «تدبیر» و «پیشگیری از جنگ»، در حقیقت به دنبال خلع‌سلاح دارالاسلام ایران و هموار کردن مسیر اشغالگری هستند. اظهارات اخیر «مولوی عبدالحمید» که مسئولان را به پذیرش خواسته های آمریکا جهت دوری از رویارویی فرا می‌خواند، در تضاد آشکار با فرامین صریح قرآن کریم در باب استقلال و عزت و جهاد و اعداد و محافظت از دارالاسلام در برابر کفار اشغالگر خارجی است.

خداوند متعال صراحتاً دستور می‌دهد که امت اسلامی باید به قدری از لحاظ نظامی و اسلحه مقتدر باشد و چنان نیروی بازدارندگی تولید کند و در دشمن تولید ترس کند که دشمن جرأت تصور حمله را نداشته باشد و می فرماید:

‏ وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَیْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدْوَّ اللّهِ وَعَدُوَّکُمْ وَآخَرِینَ مِن دُونِهِمْ لاَ تَعْلَمُونَهُمُ اللّهُ یَعْلَمُهُمْ (انفال/60) برای ( مبارزه با ) آنان تا آنجا که می‌توانید نیرو و قدرت و ( از جمله ) اسبهای ورزیده آماده سازید ، تا بدان ( آمادگی و ساز و برگ جنگی ) دشمنِ  الله و دشمن خویش را بترسانید ، و کسان دیگری جز آنان را نیز به هراس اندازید که ایشان را نمی‌شناسید و الله آنان را می‌شناسد .

از عقبة بن عامر رضی الله عنه روایت است که می گويد: از رسول الله صلى الله عليه وسلم شنيدم که بالای منبر می فرمود: وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ [انفال: 60] آنچه از نيرو در توان تان است، برای جنگ با آنان آماده سازيد. و افزود: أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ، أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ، أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ .[1] بدانيد که نيرو همان تيراندازی (تجهیزات پرتابی/موشکی) است؛ بدانيد که نيرو همان تيراندازی (تجهیزات پرتابی/موشکی) است؛ بدانيد که نيرو همان تيراندازی(تجهیزات پرتابی/موشکی)  است.

کسانی که امروز از موشک و قدرت دفاعی دارالاسلام ایران انتقاد می‌کنند و آن را عامل جنگ می‌دانند، در حقیقت با دستور «صریح» الله مخالفت می‌کنند. خلع‌سلاح، نه مانع جنگ، بلکه «دعوت‌نامه» برای حمله آمریکا و صهیونیسم است.

ادعای صلح‌طلبی در حالی که دشمن آمریکایی – صهیونیستی به دنبال نابودی قدرت هسته‌ای و موشکی و نیروهای خارجی جبهه مقاومت اسلامی کشور است، چیزی جز افساد در زمین و خیانت به امنیت مسلمین نیست. این «تدبیر» نیست؛ این جاده‌صاف‌کنی برای کفار سکولار خارجی و مرتدین سکولار داخلی است.

آمریکا و ترامپ جنایتکارانی هستند که خون میلیون‌ها مسلمان را ریخته‌اند. تکرار ادبیات دشمن و مقصر دانستنِ دارالاسلام در وقوع جنگ، مصداق بارز «رُکون» (تکیه و اعتماد) به ظالمین است.

در گفتمان شرعی، قدرت نظامی مایه عزت است. کسانی که از تریبون‌های مذهبی، مردم را از قدرت دفاعی می‌ترسانند و خواستار آزادی کسانی هستند که در زمین دشمن بازی می‌کنند، در حقیقت در حال تضعیف ستون‌های خیمه اسلام هستند و عالمانی که در حساس‌ترین لحظات تقابل حق و باطل، به جای ترغیب به ایستادگی، بذر ترس و تسلیم می‌پاشند، مصداق همان «علمای سوء» هستند که رسول صلی الله علیه وسلم از فتنه‌ی آن‌ها بر امت خویش بیمناک بود.

اینها را می بینیم زمانی که آمریکا تهدید می‌کند، لبه‌ی تیز انتقاد آنها به سمت قدرت دفاعی خودی و به جای محکومیت جنگ طلبی ها و تحریم‌های ظالمانه، به دنبال تضعیف حاکمیت بر دارالاسلام ایران هستند.

اگر یک کافر آزادیخواه هم در کشورش که در محاصره ی دشمنان است چنین افرادی را می دید چه واکنشی نشان می داد؟

---

[1]    يُنظر: ((مغني المحتاج)) للشربيني (4/311). والحديث أخرجه مسلم (1917)، من حديثِ عُقبةَ بنِ عامرٍ رَضِيَ اللهُ عنه.

  دیپلماسی بیراهه در مسقط و ژنو  و صدای «واشنگتن» از منبر مسجد «مکی» زاهدان

کاتب: مجیب الرحمن  بلوچ (دانشجو)

در حالی که تیم مذاکره‌کننده دارالاسلام ایران به ریاست عراقچی، چمدان‌های خود را برای سفرهای دور و دراز به مقصد مسقط و سوئیس می‌بندند تا با پاسداری از عزت و استقلال کشور شاید گرهی از کلاف سردرگم روابط با آمریکا بگشایند، یک واقعیت میدانی در جنوب شرق کشور، تمام این تکاپوها را زیر سوال می‌برد و می بینیم که هزینه‌های گزاف دیپلماتیک و سفرهای برون‌مرزی، در کوتاه‌ترین مسیر در داخل مرزها تعبیه شده است و زاهدان تبدیل به پایتخت غیررسمی دیپلماسی ترامپ شده است.

پس دیگر نیازی به پیمودن هزاران کیلومتر تا کوه‌های آلپ یا سواحل دریای عمان نیست. امروز «مسجد مکی زاهدان» به فرستنده‌ای قدرتمند تبدیل شده است که فرکانس‌های آن مستقیماً از کاخ سفید تنظیم می‌شود و مولوی عبدالحمید، با صراحتی بی‌سابقه، عملاً به تریبون و نماینده‌ای تبدیل شده که خواست‌ها، استانداردها و مطالبات مد نظر دونالد ترامپ و هیئت حاکمه آمریکا را به صورت زنده و مستقیم از فراز منبر به گوش جهانیان می‌رساند و منبرِ مکی  پلی میان تهران و واشنگتن شده است.

اگر هدف از مذاکرات مسقط و سوئیس، شنیدن مطالبات آمریکا است، مولوی عبدالحمید پیشاپیش این وظیفه را به عهده گرفته است. او به کانون مخابره‌ای تبدیل شده که نیازی به مترجم و واسطه‌های عمانی و سوئیسی ندارد. پیام‌هایی که او در خطبه‌های جمعه صادر می‌کند، همان کدهایی است که تیم آمریکائی ماه‌ها در هتل‌های گران‌قیمت اروپا به دنبال آن می‌گردد.

عراقچی و تیم همراه باید پاسخ دهند که چرا وقتی «صدای مستقیم آمریکا» در زاهدان طنین‌انداز است، به دنبال سایه‌ها در مسقط می‌گردند؟ حضور مولوی عبدالحمید به عنوان یک تریبون داخلی که آشکارا با سیاست‌های ترامپ همپوشانی دارد، واقعیتی است که دیپلماسی رسمی ایران نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. هر آنچه ترامپ بخواهد از طریق قطعنامه‌ها و فشارهای بین‌المللی دیکته کند، پیش‌تر از زبان مولوی عبدالحمید به عنوان «حقوق مردم و مطالبات جهانی» تئوریزه و پخش شده است پس صرفه‌جویی در زمان و هزینه مذاکره  را در « مسجد مکی» زاهدان برگذار کنید.

پیشنهاد منطقی این است که به جای سرگردانی در راهروهای سازمان ملل یا اتاق‌های سری در مسقط، میز مذاکرات به زاهدان منتقل شود. جایی که می‌توان بدون واسطه، با کسی سخن گفت که خوسته های آمریکا و صهیونیستها و نبض سیاست‌های جدید آمریکا (به ویژه در دوران ترامپ) را در دست دارد و آن را با ادبیاتی بومی و مذهبی بازتولید می‌کند؛ فقط حیف که مثل سخنان آمریکا پشتوانه اجرائی ندارد.

در این صورت سفرهای عراقچی به سوئیس و عمان، در سایه وجود تریبون پرنفوذ زاهدان، چیزی جز «موازی‌کاری بیهوده» نیست. وقتی دونالد ترامپ سخنگویی غیررسمی اما پرقدرت در داخل مرزهای ایران دارد که پیام‌های او را رسمی و علنی مخابره می‌کند، جستجوی راه حل در خارج از مرزها، تنها نشان‌دهنده سردرگمی در دستگاه دیپلماسی است. وقت آن رسیده که واقعیت «کانال زاهدان» به عنوان تریبون و مترجم خواسته های کفار سکولار و اشغالگر خارجی و اپوزیسیون سکولار و مرتد داخلی به رسمیت شناخته شود.

مولوی عبدالحمید و  صیانت از «دارالاسلام ایران» و فتنه‌ی جبهه ی کفار خارجی و مرتدین داخلی

کاتب: سلیمان عبدالرحمن

مولوی عبدالحمید خطیبی است که در جایگاه علماء قرارش داده اند اما این جابجائی تاثیری در واقعیت امر ندارد، با این وجود جای تأمل و تأسف است که شخصی در قامت سخنگوی مذهب امام ابوحنیفه رحمه الله در خاک «دارالاسلام ایران»، چشم به دستان خون‌آلود کفار محارب و اشغالگر خارجی و جبهه کفر و ارتداد دوخته باشد. آیا گمان می‌برید آمریکا و صهیونیست‌ها که دشمنی‌شان با اساس اسلام و قوانین شریعت الله و نام  رسول الله صلی الله علیه وسلم بر همگان عیان است، به دنبال خیرخواهی برای ملت ایران اعلم از شیعه و سنی و غیره هستند؟ قطعاً خیر، و بدون شک آنچه رسانه‌های فتنه‌گر (مانند ایران اینترنشنال و کلمه و امثالهم) به عنوان آزادی تبلیغ می‌کنند، سرابی است که جز فتنه و کفر و ارتداد و نابودی زیرساخت‌های این سرزمین اسلامی هدفی ندارد.

کمی به کارنامه ی سیاه آمریکا و صهیونیستها و شرکای آنها نگاه کنید تا بدانید که آمریکا و شرکایش برای جان هیچ مسلمانی ارزش قائل نبوده و نیستند چه رسد به ارزش قائل شدن برای مومنین اهل دعوت و جهاد و آزادیخواهانی که نمی خواهند برده ی آنها باشند. نگاهی به ویرانه‌های هیروشیما، ویتنام، افغانستان، عراق، سومالی، مالی، یمن و امروز غزه، نشان‌دهنده «عدالت به سبک آمریکایی» است. آمریکا نه نجات‌بخش، بلکه ویرانگری است که هر جا قدم گذاشته، جز فقر، جنگ مذهبی و هتک حرمت نوامیس مسلمین چیزی به جای نگذاشته است. چگونه می‌توان ردای سفارت چنین جنایتکارانی را در داخل مرزهای اسلام بر تن کرد؟

ایران، به عنوان قلب جبهه ی مقاومت اسلامی در برابر چنین جرثومه ای در خاورمیانه، دارای تنوع قومی و مذهبی بی‌نظیری است که تحت پرچم اسلام قرن‌ها با مسالمت زیسته‌اند. تجربه تلخ «عراقِ زمان بوش و پس از آن» پیش روی ماست. کسانی که با طناب پوسیده بیگانگان به دنبال تغییرات ساختاری هستند، بدانند که پتانسیل ایران برای درگیری‌های داخلی به دلیل این تنوع، بسیار بالاتر از عراق است. نتیجه‌ی این مسیر، نه آزادی، بلکه ئر خوشبینانه ترین برداشت «سوریه‌ای‌سازی» و «لیبی سازی» ایران و تبدیل مساجد و مدارس به میدان جنگ‌های نیابتی است.

پس نمی‌توان مدعی سخنگوی مذهبی بود اما با جریانی سکولار و ارتدادی هم‌صدا شد که در آشوب‌های خود، کتاب الله و مساجد الله را به آتش می‌کشند و به شعائر الهی توهین می‌کنند. حمایت از «اغتشاشگران قرآن‌سوز» و تبدیل شدن به تریبون صهیونیست‌ها در مرکز استان سیستان و بلوچستان، خروج از مسیر تقوا و مصلحت مومنین بلوچ و غیر بلوچ در ایران است.

بدون شک امنیت و آرامشی که امروز در دارالاسلام ایران برقرار است، ثمره خون شهیدانی است که در برابر همین شیاطین (آمریکا و صهیونیزم) ایستادند. پیش از آنکه نیت‌ها بر ملا شود، به داده‌های تاریخی و واقعیات میدانی  نگاه کنید و بدانید که صلح و پیشرفت در سایه «وحدت کلمه» و «حفظ حاکمیت اسلام» محقق می‌شود، نه با خوش‌رقصی برای کفار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی و گروه منافقین بومی که خواب ویرانی این مرز و بوم و تبدیل کردن دارالاسلام به دارالکفری طاری و حاکم کردن قوانین ارتدادی و کفری سکولاریستی را می‌بینند.

سقوط از منبر تا معبد ترامپیسم

کاتب: محمد اسامه

بزرگترین فاجعه‌ی عقیدتی زمانی رخ می‌دهد که یک «عالم یا خطیب مذهبی» یا جریانی که مدعی نمایندگی اهل‌سنت و قوم بلوچ است، چشم امید به سوی کفار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی بدوزد که مظهر عداوت با قانون شریعت الله و کیان اسلام است.

چگونه می‌توان دم از حقوقِ مردم زد، اما دست نیاز به سوی «دونالد ترامپ» دراز کرد؟ کسی که «بیت‌المقدس» را به حراج گذاشت و ورود مسلمانان را جرم انگاشت. این تغییر جهت از «رب‌الارباب» به سوی «اربابان کاخ‌سفید»، نشان‌دهنده‌ی یک استحاله عمیق است؛ جایی که ایمان واقعی جای خود را به محاسبات حقیر سیاسی و مزدوری برای دشمنان دین و ملت داده است.

امروز شاهد جریانی سکولار و ارتدادی هستیم که در خارج از مرزها، با سوءاستفاده از لباس پرعزت بلوچی، گفتمانی را ترویج می‌کنند که با روح فرهنگ بلوچ و آموزه‌های اهل‌سنت در تضاد مطلق است. این افراد، بلوچ را نه به عنوان یک قوم غیور و با اصالت، بلکه به عنوان پیاده‌نظام پروژه‌های تجزیه‌طلبانه و استعماری معرفی می‌کنند. کسی که از پشت تریبون‌های وابسته به لابی‌های ضداسلامی سخن می‌گوید، دیگر نه زبان بلوچ است و نه مدافع اهل‌سنت؛ او تنها یک «کارگزار تبلیغاتی» است که هویت یک قوم را برای دریافت اعانه از دشمنان بشریت قربانی کرده است.

تاریخِ بلوچستان سرشار از مبارزه با استعمارگرانِ مو زرد و متجاوزان کافر و سکولار غربی است. اما امروز، جریانی تحت تأثیر نفاق فکری، «دشمن خونی امت» را به عنوان «منجی» به خورد نسل جوان می‌دهند. این اقدام، تف کردن بر صورت تاریخ و غیرت اجدادی است. آن‌ها که در آرزوی بمباران خاک خود توسط جنگنده‌های آمریکایی هستند، از دایره‌ی وفاداری به وطن و مذهب خارج شده‌اند. این‌ها نه دلسوز بلوچ، بلکه دلالان خون و ویرانی هستند که در پیله‌ی «حقوق‌بشر آمریکایی» به دنبال کسب قدرت پوشالی‌اند.

باید با صراحت اعلام کرد کسانی که قبله‌ی سیاسی‌شان واشنگتن و ناجی‌شان ترامپ است، در جبهه‌ی دشمن تعریف می‌شوند. این افراد با پوشش بلوچ و نام اسلام، بر ضد منافع عالیه‌ی مسلمانان شمشیر کشیده‌اند. نگاه به این جریانات نباید به عنوان یک «منتقد» باشد، بلکه باید به چشم «ستون پنجم دشمن کافر اشغالگر و مرتدین داخلی» به آن‌ها نگریست. دفاع از گفتمان اصیل اسلامی بلوچ، مستلزم مرزبندیِ قاطع با این نفوذی‌های هویت‌باخته است که برای رسیدن به اهداف حقیر خود، حتی حاضرند محراب و منبر را به معبد ترامپیسم تبدیل کنند.

بدون شک شأن بلوچ و شوکت اهل‌سنت، بالاتر از آن است که با نام جنایتکارانی چون ترامپ و مرتدینی چون ربع پهلوی و سایر اپوزیسیون سکولار و مرتد ایرانی گره بخورد.

انحراف منهجی در لباس دین  وتبدیل «قبله بلوچ مسجد مکی» از اسلام به طاغوت

کاتب: نذیر احمد بارکزایى

بلوچ مسجد مکی یعنی بلوچهائی که در جریان بازی های سکولاریستی مولوی عبدالحمید در قالب دلسوزی برای قوم بلوچ افتاده اند و خیال می کنند مسیرشان به مکه است در حالی که : ترسم نرسی به کعبه، ای اعرابی   ….. کاین ره که تو می‌روی به ترکستان است.

اما چگونه شد که کسانی چون مولوی عبدالحمید به تقلید از مروجان اسلام آمریکائی در دهه های گذشته در سرزمینهای اسلامی چون مصر و ترکیه و … با پوشش دفاع از حقوق قوم بلوچ و اهل‌سنت و دلسوزی برای ایران، قبله فکری و سیاسی خود را به جایی گره زدند که آشکارا نماد سکولاریسم و ضدیت با قوانین اسلام، حمایت از صهیونیسم و جنگ با امت اسلامی است؟

این پرسش، نه صرفاً سیاسی، بلکه منهجی و فقهی است چون در فقه و عقیده اهل‌سنت، قبله‌ی هدایت، الله، رسول، شریعت و جماعت مؤمنین (حاکمیت بر دارالاسلام) است و هیچ مصلحت قومی یا ادعای حقوقی، مجوز جابه‌جایی این قبله نیست و بر این اساس است که: قُلۡ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحۡيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ (أنعام/ ۱۶۲) تحقق پیدا می کند.

وقتی «نجات» به قدرت‌هایی کافر سکولار و اشغالگر خارجی حواله داده می‌شود که سابقه‌شان قتل مسلمانان، تحریم ملت‌ها و پشتیبانی از اشغال قبله اول مسلمین است، این دیگر اختلاف تحلیل نیست بلکه انحراف قبله منهجی است.

در کنار کفر به طاغوت (کفر به کفار 1- شیطان و “الَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا” (حج/17))  یکی از اصول قطعی عقیده اهل‌سنت، ولاء برای مومنین و براء از کفار سکولار (الَّذِينَ أَشْرَكُوا) است . در این صورت به سرپرستی گرفتن، دوستی، تکیه و امید به دشمنان کافر سکولار حتی با عناوین بزک‌شده نقض این اصل است چون : وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُم فَإِنَّهُۥ مِنۡهُمۡ (مائدة/ ۵۱)

وقتی طاغوتِ سکولار و محارب به‌عنوان «ناجی»، «تریبون» یا «پشتوانه» معرفی می‌شود، این نه دفاع از قوم حنفی مذهب بلوچ است و نه خدمت به اهل‌سنت؛ بلکه جا‌به‌جایی مرزهای اعتقادی است.

در تاریخ معاصر، کفار محارب سکولار و اشغالگر خارجی هرگاه خواسته اند امت را بشکنند، قومیتِ جدا از دین را عَلَم کرده است.

لباس بلوچ پوشیدن، زبان بلوچ گفتن و هم‌زمان تضعیف شریعت، تحقیر حاکمیت اسلامی و عادی‌سازی تکیه به غرب سکولار و به سرپرستی گرفتن این کفار محارب و اشغالگر همان پروژه شناخته‌شده است.

این جریان فرهنگ اسلامی بلوچ را از ایمان تهی می‌کند و اهل‌سنت را از منهج فقهی‌شان جدا می‌سازد و مقاومت را با «حقوق‌بشرِ غربی» جایگزین می‌کند؛چنین رویکردی، در تعارض مستقیم با گفتمان اصیل بلوچ حنفی مذهب و اهل‌سنت است.

در این صورت، مسئله، نام‌ها نیست بلکه منهج است و هر گفتمانی که حاکمیت اسلام را مسئله‌دار نشان دهد و رضایت طاغوت را معیار فشار سیاسی کند و دشمنان امت را تریبون مشروع جلوه دهد از منظر فقه سیاسی اهل‌سنت، گفتمانی مخدوش و خطرناک است؛ حتی اگر با عناوین دینی ارائه شود.

ائمه اهل‌سنت همواره هشدار داده‌اند که بدعت وقتی با دین آمیخته شود، از کفر آشکار خطرناک‌تر است زیرا مردم را دچار اشتباه می‌کند.

در اینجا سخن از «دشمنی فیزیکی» نیست بلکه سخن از مرزبندی اعتقادی و گفتمانی است.

اهل‌سنت و بلوچ مسلمان باید بدانند هر صدایی که قبله را از اسلام به طاغوت می‌چرخاند و هر راهی که عزت را در واشنگتن جست‌وجو می‌کند و هر گفتمانی که شریعت را هزینه می‌داند راه نجات نیست؛ راه استحاله است.

بدون شک نجات بلوچ حنفی مذهب از ایمان به قوانین شریعت الله جدا نمی‌شود و از حاکمیت اسلام عبور نمی‌کند و و به دشمنان امت گره نمی‌خورد و هر پروژه‌ای غیر از این، هرچند با نام بلوچ و اهل‌سنت باشد باید منهجی، فقهی و بی‌پرده نقد و افشا شود؛ تا قبله‌ها دوباره به جای خود بازگردد.

بیانیه رسمی تحریک طالبان پاکستان (TTP) پیوستن و بیعت مجاهدین منطقه «مردان» با جماعت‌الاحرار

در راستای گسترش صفوف مبارزه و تقویت بنیه عملیاتی، گروهی از مجاهدین منطقه «مردان» تحت قیادت محترم قاری محمد عمر صاحب، رسماً پیوستن خود را به کاروان شهید عمر خالد خراسانی (رحمه الله) و بیعت با تحریک طالبان پاکستان (جماعت‌الاحرار) اعلام کردند.

محورهای اصلی سوگند وفاداری:

۱. تعهد شرعی: مجاهدین تازه‌منضم‌شده بر التزام کامل به احکام شریعت اسلامی در تمامی ابعاد مبارزه تأکید کردند.

۲. انضباط سازمانی: بیعت‌کنندگان بر پیروی دقیق از لوایح، اصول و ساختار تنظیم (جماعت‌الاحرار) سوگند یاد کردند.

۳. هدف غایی: تداوم مبارزه مسلحانه و فکری تا استقرار کامل نظام اسلامی در سراسر کشور.

پیام استقبال و همبستگی:

رهبری تنظیم ضمن خوش‌آمدگویی صمیمانه به این مجاهدین، این اقدام را گامی مبارک و اثرگذار در مسیر «جهادِ پاکستان» توصیف کرد. این پیوستن نشان‌دهنده پویایی و استقامت کاروان جهادی در مسیر دستیابی به اهداف والای اسلامی تلقی می‌شود.

فراخوان عمومی (دعوت به هجرت و جهاد):

سخنگوی تنظیم از تمامی مجاهدین مخلص و دردمند که هنوز در بند مصلحت‌های مقطعی و حلقه‌های محدود گرفتارند، دعوت کرد:

• از حصارهای مصلحت‌اندیشی خارج شوید.

• به صفوف مبارزه برای قیام صددرصدی نظام اسلامی بپیوندید.

• با درک مسئولیت شرعی، آینده‌ی اسلامی کشور را رقم بزنید؛ چرا که تصمیم امروز، سازنده‌ی فردای امت است.

اعلامیه: اسد منصور (سخنگوی تحریک طالبان پاکستان – جماعت‌الاحرار)

• تاریخ صدور: ۲۰ فوریه ۲۰۲۶ میلادی مطابق با ۳ رمضان المبارک ۱۴۴۷ هجری قمری