ندای بلوچستان

اتحاد اسلامی با حفظ مذاهب، پایان جنگ‌های داخلی و حرکت بر محور مشترکات (2)

به قلم: محمد اسامه

در دوره معاصر نیز اختلافات مذهبی در بسیاری از کشورها با عوامل سیاسی، قومی، منطقه‌ای و مداخلات خارجی درهم آمیخته است.

برای نمونه، جنگ داخلی عراق در سال‌های ۲۰۰۶–۲۰۰۷ شاهد خشونت شدید فرقه‌ای میان گروه‌های سنی و شیعه بود و پژوهش‌های دانشگاهی درباره این دوره، ریشه‌های سیاسی و اجتماعی این شکاف را بررسی کرده‌اند.

در سوریه، عراق، یمن و لیبی نیز اختلاف میان گروه‌های اسلام‌گرا و جریان‌های مسلح مختلف، در کنار عوامل داخلی و خارجی، به چندپارگی و طولانی‌شدن بحران‌ها کمک کرده است.

بنابراین نباید همه این حوادث را به یک عامل، یک مذهب یا یک جریان نسبت داد؛ اما یک واقعیت قابل مشاهده است:هرگاه اختلافات مذهبی و ایدئولوژیک به جنگ داخلی تبدیل شود، جامعه اسلامی هزینه سنگینی می‌پردازد.

 پس اتحاد اسلامی یعنی چه؟

وقتی می‌گوییم: «این جنگ‌های داخلی بس است؛ بیایید به جای دشمنی، ابتدا متحد شویم و سپس از مسیر اتحاد به وحدت اسلامی برسیم.»

منظور این نیست که همه مسلمانان باید یک مذهب داشته باشند. بلکه اتحاد اسلامی یعنی:

• حفظ عقاید و هویت مذهبی
• حنفی، حنفی بماند؛
• شافعی، شافعی بماند؛
• مالکی، مالکی بماند؛
• حنبلی، حنبلی بماند؛
• جعفری، جعفری بماند؛
• زیدی، زیدی بماند.

اما اختلاف مذهبی نباید بهانه‌ای برای دشمنی، تحقیر، تکفیر یا خشونت علیه یکدیگر شود.

اختلاف فقهی می‌تواند در حوزه علمی و مذهبی مورد بحث قرار گیرد؛ اما نباید هر اختلاف فقهی به مسئله‌ای برای جنگ سیاسی و اجتماعی تبدیل شود.

میان مسلمانان، با وجود اختلافات مذهبی، مشترکات فراوانی وجود دارد. بنابراین در مسائل عمومی، اجتماعی و انسانی، می‌توان بر همین مشترکات تکیه کرد و برای حل مشکلات مشترک همکاری نمود.

پس معنای اتحاد این نیست که کسی مجبور شود از مذهب خود دست بکشد بلکه مسلمان باید بتواند مذهب خود را حفظ کند، بدون اینکه صرفاً به دلیل تعلق مذهبی، مورد ظلم، تحقیر یا حذف قرار گیرد.

جامعه‌ای که در آن حنفی و شافعی و مالکی و حنبلی و جعفری و زیدی بتوانند در کنار یکدیگر زندگی کنند و در امور مشترک همکاری داشته باشند، از جامعه‌ای که اختلافات مذهبی را به جنگ تبدیل می‌کند، پایدارتر خواهد بود.

بنابراین، اگر می‌گوییم «اتحاد مرحله‌ای برای رسیدن به وحدت است»، منظور این است که مسلمانان ابتدا باید بتوانند با وجود اختلافات خود، در کنار یکدیگر زندگی و همکاری کنند، بعد از آن، شناخت متقابل، گفت‌وگو و همکاری می‌تواند زمینه وحدت بیشتری را فراهم کند.

اتحاد یعنی یکسان‌سازی مذاهب نیست بلکه مدیریت اختلافات است.

اتحاد یعنی حذف تفاوت‌ها نیست بلکه جلوگیری از تبدیل تفاوت‌ها به دشمنی است.

اتحاد یعنی همه مسلمانان یکسان فکر کنند؟ نه. بلکه قرار نیست همه مسلمانان در همه مسائل یکسان فکر کنند، قرار است با وجود تفاوت‌ها، دشمن یکدیگر نباشندتا باذن الله به اجماع واحد و وحدت دست پیدا کنند و آنوقت همه ی مومنین در شورائی واحد مثل یک جسد واحد شوند.  

پس راه‌حل، لزوماً حذف مذاهب نیست؛ بلکه پایان دادن به دشمنی مذهبی، احترام به هویت‌های مختلف، پرهیز از تکفیر و خشونت و همکاری بر سر مسائل مشترک است.

و خلاصه سخن این است که مذهب خود را حفظ کن، به اختلافات علمی احترام بگذار؛ اما اختلاف مذهبی را به دشمنی تبدیل نکن.

اتحاد، آغاز راه است؛ نه پایان اختلافات.

اتحاد اسلامی با حفظ مذاهب، پایان جنگ‌های داخلی و حرکت بر محور مشترکات (1)

به قلم: محمد اسامه

وقتی از اتحاد اسلامی سخن می‌گوییم، منظور این نیست که حنفی باید شافعی شود، شافعی باید مالکی شود، شیعه جعفری باید مذهب خود را کنار بگذارد یا زیدی و حنبلی از هویت مذهبی خود دست بکشند.

اتحاد به این معناست که مسلمانان، با حفظ مذهب و باورهای خود، اختلافات را به دشمنی و جنگ تبدیل نکنند و در مسائل مشترک، در کنار یکدیگر قرار بگیرند.

اگر به تاریخ مسلمانان نگاه کنیم، درمی‌یابیم که بخشی از تلخ‌ترین صدماتی که جوامع اسلامی دیده‌اند، از زمانی آغاز شده که اختلافات مذهبی با رقابت‌های سیاسی، قدرت حکومتی و تعصب اجتماعی درآمیخته و از اختلاف علمی به نزاع و خشونت تبدیل شده است.

این اختلافات هم فقط متعلق به دهه‌های اخیر نیست. در شهرها و دوره‌های مختلف اسلامی، میان پیروان مذاهب گوناگون رقابت و درگیری وجود داشته است.

برای نمونه، پژوهش‌های تاریخی درباره اصفهان در دوره‌های پنجم تا هفتم هجری از رقابت و درگیری میان حنفیان و شافعیان سخن می‌گویند؛ رقابتی که تنها علمی نبود و با ساختارهای اجتماعی، سیاسی، قضایی و آموزشی شهر نیز ارتباط پیدا کرده بود.

درباره ری نیز پژوهش‌های تاریخی از شکل‌گیری محله‌های جداگانه حنفی، شافعی و درگیری‌های میان گروه‌های مذهبی گزارش کرده‌اند؛ به‌گونه‌ای که این کشمکش‌ها بر همبستگی اجتماعی شهر تأثیر گذاشت.

بنابراین، تاریخ نشان می‌دهد که وقتی اختلاف مذهبی از محدوده بحث علمی خارج شود و به رقابت اجتماعی و سیاسی تبدیل گردد، می‌تواند خسارت‌های سنگینی ایجاد کند.

امام شافعی رحمه‌الله در مصر توسط طرفداران یک عالم مالکی مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت و بر اثر همان جراحات وفات کرد. غیر از این نمونه‌های متعدد و مستند دیگری از نزاع‌های مذهبی در تاریخ وجود دارد که اصل بحث را نشان می‌دهد.

یکی از مهم‌ترین نمونه‌ها، رقابت میان صفویان شیعه ی حیدری مذهب (چیزی شبیه علی اللهی ها و یزیدی ها و علوی های امروز) و عثمانیان سنی است.

شاه اسماعیل صفوی در سال ۱۵۰۱ میلادی با آنکه خودش حیری مذهب و از غلاة همسو با اسماعیلی ها بود اما به دلیل فقر در عالم و منابع مذهبی به ناچار تشیع دوازده‌امامی را مذهب رسمی حکومت صفوی اعلام کرد. این اقدام به شکل‌گیری یک مرز مذهبی و سیاسی پایدار میان ایران صفوی و همسایگان سنی آن کمک کرد. در مقابل، عثمانیان نیز خود را مدافع اهل‌سنت می‌دانستند و رقابت با صفویان ابعاد مذهبی و سیاسی پیدا کرد.

جنگ چالدران در سال ۱۵۱۴ یکی از مشهورترین نتایج این رقابت بود و پس از آن نیز جنگ‌ها و رقابت‌های متعددی میان دو قدرت ادامه یافت.

اما نکته مهم این است که نباید این جنگ‌ها را صرفاً «جنگ مذهبی» دانست؛ قدرت، سرزمین، نفوذ منطقه‌ای و سیاست نیز در کنار مذهب نقش داشتند.

در دوره صفوی تا پایان قاجارها اهل‌سنت با فشار و خشونت روبه‌رو شدند. دانشنامه ایرانیکا از آزار، خشونت و مهاجرت اجباری بخشی از جمعیت سنی خراسان در دوره شاه اسماعیل گزارش می‌کند و از برخورد خشونت‌آمیز با اهل‌سنت در هرات و دیگر مناطق سخن می‌گوید.

همچنین منابع تاریخی درباره فشار بر برخی جریان‌های شیعی خارج از چارچوب رسمی تشیع  در دوره صفوی نیز گزارش‌هایی دارند.

این تجربه تاریخی یک درس مهم دارد: وقتی حکومت، مذهب را به ابزار حذف رقیب تبدیل کند، اختلاف مذهبی می‌تواند به بحران اجتماعی و سیاسی تبدیل شود.

نفوذ مزدوران آمریکا در ایالت بلوچستان پاکستان و توطئه بزرگ برای بی‌ثباتی در دارالاسلام ایران و افغانستان

کاتب: محمد اسامه

برای مدت 20 سال در افغانستان عده ای دین فروش و وطن فروش به اجاره ی آمریکائی ها در آمدند و در برابر مجاهدینی قرار گرفتند که با شعار«یا شریعت یا شهادت» قصد آزاد سازی کشور خود از اشغالگران کافر و محارب آمریکائی و بیشتر از 46 کشور کافر و محارب متحد با آمریکای وحشی بودند.

این خائنین بعد از پیروزی مردم افغانستان و فرار ذلیلانه ی آمریکائی ها از افغانستان به همراه اربابان خود خاک افغانستان را ترک کردند اما پس شروع حملات مشترک آمریکا و اسرائیل بر علیه دارالاسلام ایران و با حمایتهای قاطع امارت اسلامی از ایران، این غلامان بار دیگر در حال فعال شدن در خاک پاکستان هستند که هدفی جز بی ثبات کردن دو دارالاسلام ایران و افغانستان به آنها سپرده نشده است.

البته این مزدوران آمریکا بر علیه بلوچهای سکولار و مرتد BLA نیز مورد استفاده قرار می گیرند، چون عده ای بر این باورند که BLA مورد حمایت ایران هستند.

با این وجود عده ای می پرسند که آیا جبهه‌ی کفار آمریکائی – صهیونی از طریق انتقال مزدوران فراری افغان در حال بازسازی جبهه‌ی جنگ علیه دارالاسلام ایران و افغانستان است؟

گزارش‌های اخیر از بلوچستان پاکستان، پرده از یک نقشه پلید و فرامرزی برمی‌دارد. ادعای انتقال هزاران سرباز و مزدور دولت پیشین افغانستان به مناطق نزدیک خط دیورند تنها یک جابجایی نظامی ساده نیست بلکه بخشی از یک استراتژی بزرگ برای ایجاد آشوب و بی‌ثباتی در قلب دارالاسلام است.

این جنگ‌جویان، کسانی هستند که در سایه‌ی اشغالگری های دارالکفر آمریکا تربیت شدند و به عنوان ابزار دست واشنگتن در خاک افغانستان خدمت کردند. زمانی که آمریکا از افغانستان فرار کرد، قرار بود این مزدوران و مهره‌های نفوذناپذیرش به خاک آمریکا منتقل شوند، اما امروز شاهد یک بازی جدید و خطرناک هستیم.

این افراد، محصولِ پروژه‌های جاسوسی و نظامی واشنگتن هستند که تنها به منافع غربی های کافر محارب به رهبری آمریکا وفادارند و اکنون، دارالکفر طاری پاکستان با انتقال این هزاران مزدور به مرزهای دیورند، در حال تبدیل کردن این جنگ‌جویان به آتش‌پراکنی برای ناامنی در منطقه است.

انتقال این نیروها به ایالت بلوچستان، دقیقاً با هدف ایجاد تنش در مرزهای افغانستان انجام می‌شود. آن‌ها می‌خواهند با استفاده از این مزدوران بی‌سرنشین شکاف‌ها و بی‌ثباتی‌ها را در میان مسلمانان ایجاد کنند تا راه برای اشغالگری‌های جدید و مداخلات دوباره‌ی قدرت‌های جهانی هموار شود.

این‌ها، جنگ‌جویانی نیستند که برای الله و دین بجنگند بلکه این‌ها محاربین اشغالگران و ابزارهای بی‌ارزشی هستند که از خاک پاکستان برای تخریب امنیت دوباره‌ی افغانستان و سایر مناطق اسلامی استفاده می‌شوند.

مراقب باشید که این جابجایی‌ها، سکوت دولت‌های محلی و ادعای نبود مدارک در ایالت بلوچستان، تنها پوششی برای یک حقیقت تلخ است و آنهم توطئه‌ی مشترکِ آمریکا و پاکستان برای بی‌ثبات کردن جبهه‌ی اسلام.

ما با لشکری از مزدوران بی‌وفا روبرو هستیم که نه به خاک خود وفادارند و نه به دین اسلام و مردم خو، آن‌ها تنها ابزاری برای اجرای دستورات اربابان خود در واشنگتن و اسلام‌آباد هستند.

بیانیه محمد طاهر محمود اشرفی، رئیس شورای علمای پاکستان نمادی دیگر از علمای درباری و دین فروش  

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

محمد طاهر محمود اشرفی رئیس شورای علمای درباری و تحت مدیریت آمریکا و آل سعود در پاکستان، در بیانیه‌ای امنیت و ثبات رژیم آل‌سعود را «خط قرمز» پاکستان خوانده و گفته است علمای این کشور «اجازه نخواهند داد امنیت عربستان تهدید شود». او حاکمیت، امنیت و تمامیت ارضی آل‌سعود را «غیرقابل معامله» دانسته و مدعی شده علمای پاکستان در برابر هر تهدیدی علیه این کشور خواهند ایستاد.

اصلاً چنین واکنشی جای شگفتی نیست، این همان رویه ی دیرینه‌ی عالم درباری است که به مخاطبینش دینی را ارائه می دهد  که وظیفه‌اش دفاع از مظلوم و ایستادگی در برابر ظالم و بخصوص در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی بود، اکنون به پاسداری از کفار آمریکائی – صهیونی و به پاسداری سفره‌های نفتی و کاخ‌های ریاض بدل شده است، به نظر شما اینها از کدام اسلام دفاع می‌کنند که رضایت آمریکا و شرکایش و مزدوران آنها را نیز دربردارد؟

اینها دین را به بهای ناچیز دنیا به دشمنان شریعت الله فروخته اند و بخشهای زیادی از دین و شریعت الله را نیز از مردم پنهان کرده اند، البته الله جل جلاله ماهیت اینها را در چندین آیه در قرآن بیان کرده است و مثلاً به عنوان مثال می فرماید:  إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۙ أُولَٰئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ (بقره/174) آنان که آنچه الله فرو فرستاده پنهان می‌دارند و آن را به بهای ناچیز می‌فروشند، در شکم خود جز آتش فرو نمی‌برند.

 همچنین الله تعالی می فرماید:

•  وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ (آل عمران/187) و الله از اهل کتاب پیمان گرفت که کتاب را برای مردم آشکار کنید و پنهان نسازید؛ ولی آن را پشت سر افکندند و به بهای اندک فروختند. چه بد معامله‌ای کردند.
• يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ كَثِيرًا مِّنَ الْأَحْبَارِ وَالرُّهْبَانِ لَيَأْكُلُونَ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ (توبه/34) ای مؤمنان  بسیاری از دانشمندان دینی و راهبان، اموال مردم را به باطل می‌خورند و از راه الله بازمی‌دارند.

مشکلی که بعد از این معامله ی کثیف دین فروشان به وجود می اید این است که دین و شریعت الله کنار زده می شود و سخنان این مولوی ها و شیخها و آخوندها برای مردم معیار شریعت الله می شود و اینجاست که الله تعالی می فرماید: اتَّخَذُوا أَحْبَارَهُمْ وَرُهْبَانَهُمْ أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللَّهِ (توبه/ ۳۱)  علمای مذهبی و راهبان خود را به جای الله ارباب گرفتند؛ یعنی سخنان اینها را بر فرمان الله مقدم داشتند.

الله تعالی نمونه ای از این دین فروشان را که در منابع اسلامی با نام بلعم باعورا معرفی شده است به ما معرفی می کنی، کسی از پیروان موسی علیه السلام که صاحب آگاهی هائی شده بود اما خودش را به فرعون و دستگاه حکومتی آن فروخت که الله جل جلاله در موردش می فرماید:

• وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِي آتَيْنَاهُ آيَاتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ.

 و بر آنان بخوان خبر آن کس را که آیات خود را به او دادیم، ولی از آن‌ها بیرون رفت و شیطان او را از پی گرفت و از گمراهان شد.

• وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنَاهُ بِهَا وَلَٰكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوَاهُ ۖ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الْكَلْبِ. (اعراف /۱۷۵–۱۷۶) و اگر می‌خواستیم، او را با این آیات برمی‌کشیدیم؛ ولی او به زمین چسبید و از هوای نفس خود پیروی کرد؛ پس مَثَلش مَثَلِ سگ است.

بلعم با داشتن نشانه‌های هدایت، به‌سبب طمع به مال و جاه فرعون، علمش را در خدمت باطل به کار برد. بلعم، نه با شمشیر، بلکه با دینش به یاری ستمگر شتافت. و چه بسیار بلعم‌های امروز که با فتوا و بیانیه، دین را در خدمت سلاطین می‌گذارند.

پس این دین فروشان یک پدیده ی تازه نیستند بلکه سابقه ای طولانی در تاریخ دارند و باید از این سربازان بخش تبلیغی دشمن با مذهب و احساسات دینی مردم بازی می کنند پرهیز کرد.

امروز کسانی وجود دارند که فتوای عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی دادند، تجاوز و حمله به یمن در کنار آمریکائی ها و مستشاران صهیونیست و هواپیماهای جنگی ایتالیا و سایر اعضای ناتو و پاکستان را «جهاد» خواندند و دفاع از مظلومان را «توطئه‌ی ایران» نامیدند.

کسی که در نظامی سکولار و ارتدادی چون نظام پاکستان زندگی می‌کند، حاکمیت آن نظام را می‌پذیرد، از منافعش تغذیه می‌کند و سپس آیه و حدیث را در خدمت آن به کار می‌برد، چه نسبتی با پیامبران دارد؟ او تنها یکی از پیروان بلعم باعورا است.

پس کسی که تمام وزن دینی خود را پشت خط قرمز ریاض می‌گذارد و از مظلومان یمن و فلسطین چیزی نمی‌گوید، یا از این دین چیزی نمی‌فهمد، یا آن را عامدانه در خدمت باطل گرفته است. و در هر دو صورت، سخنش ربطی به دین اسلام و شریعت الله ندارد.

ای مولوی های دین فروش بدانید که امنیت کاخ‌های ریاض و کفار محارب و اشغالگر آمریکائی و سایر مرتدین در سرزمین وحی «خط قرمز» دین نیست بلکه یکی از خطوط قرمز دین هم جبهه ای شدن با این کفار محارب و اشغالگر خارجی و غلامان داخلی آنها و خون مسلمینی است که توسط این دشمنان ریخته می شود.

ریاکاری و ترس مولوی طیب عبدالحمید زاهدان از حقیقت اتحادیه شافعی ها و زیدی های یمن

کاتب: براهندک بلوچ

مولوی عبدالحمید و تناقضاتش برای حنفی مذهبهای بلوچ کافی نبود حالا نوچه و جوجه ای از خودش را رها کرده که از گفتن هیچ دروغی جهت جمع کردن گوسفندانی دور خود اباء ندارد.

با آنکه عوام الناسی که توسط رسانه های آل سعود و امارات و شبکه های همسو با آنها سحر شده اند از واقعیت اتحادیه ی شافعی ها و زیدی های یمن بی خبرند اما عقلاء مسلمان و غیر مسلمان می دانند که این اتحادیه دنبال چه هست و هم اکنون به چه دلیلی مورد حمله ی جنگ مسلحانه و جنگ تبلیغی و روانی قرارگرفته است؟

صرفنظر از شافعی ها که بیشترین اعضای این اتحادیه را از لحاظ جمعیت تشکیل می دهند اجازه دهید با مخاطب قرار دادن مولوی محمد طیب بچه ی مولوی عبدالحمید زاهدانی در مورد زیدی های متحد با اینها صحبت کنیم که حمایتهای آنها از اهل غزه که همگی شافعی مذهب هستند بر کسی پوشیده نیست.

ای مولوی محمدطیب تو که ادعا می‌کنی از راه فقه امام ابوحنیفه رحمه الله سخن می‌گویی، چرا از بیان حقیقت شافعی ها و زیدی‌ها ( که به رهبر حوثی‌ آنها مشهور شده اند) برای مردم می‌ترسی؟ چرا با مخدوش کردن واقعیت‌ها، به روایت‌های دروغین آل‌سعود و امارات و دشمنان تمام اهل قبله خدمت می‌کنی؟

اگر واقعاً مدعی پیروی از مذهب حنفی هستی، بدان که یکی از اصول بنیادین فقه و عقیده، صراحت در بیان حق و اجتناب از تزویر و فریب است. تو با پنهان کردن واقعیت اتحادیه ی شافعی ها و زیدی ها و با پنهان کردن مبانی اعتقادی زیدی‌ها، در حال انجام یک عوام فریبی و بخصوص یک جنایت علمی هستی تا آن‌ها را در چشم مسلمانان، برخلاف واقعیت نشان دهی.

بیا با هم از حقیقت سخن بگوییم، حقیقتی که تو برای حفظ منافع آمریکا و مرتدیان آل‌سعود پنهان می‌کنی:

۱. در مورد عقیده و ولایت: تو می‌پرسی این‌ها کجا تربیت شده‌اند؟ اما حقیقت این است که عقیده زیدی‌ها بر پایه ولایت اهل‌بیت و ضرورت وجود امام عادل از نسل رسول الله صلی الله علیه وسلم که با شمشیر قیام کرده باشد است؛ عقیده‌ای که ریشه در عمق تاریخ و سنت صحابه و تابعین دارد. حوثی‌ها بر اساس این عقیده، در برابر ظلم صهیونیستها و استکبار جهانی یعنی آمریکا به دفاع از خود و حمایت از اهل سنت غزه و سایر مسلمین ایستاده‌اند. تو اما برای اینکه مسیر آل‌سعود و امارات و در کل مسیر آمریکا و صهیونیستها را برای جوانان هموار کنی، سعی می‌کنی این پیوند با اهل‌بیت را به «پستی و رذالت» تشبیه کنی آیا در فقه ابوحنیفه، وفاداری به خاندان رسول الله صلی الله علیه وسلم و ایستادگی در برابر ظالم و در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی و دفاع از مسلمین و بخصوص مسلمین اهل سنت غزه، نشانه پستی است؟!

۲. در مورد فقه و جهاد: در فقه حنفی، دفاع از مقدسات و مقابله با حاکمان ظالم که از حدود الهی تجاوز می‌کنند، از واجبات است. زیدی‌ها بر اساس مبانی فقهی خود، دفاع از حرمین و مقدسات را در برابر نفوذ آمریکا و اسرائیل، یک وظیفه دینی می‌دانند. اما تو، با پنهان کردن این مبانی فقهی و تغییر دادن ماهیت عقاید آن‌ها، می‌خواهی مردم را متقاعد کنی که آن‌ها دشمن مقدسات هستند و به کعبه و مکه حمله کرده اند در حالی که بیانیه های مکرر آنها و تظاهرات عظیم مردم صنعا نشان داد که آن‌ها پاسداران واقعی کعبه‌اند و تو و اربابان کافر و مرتدت و سایر الرویبضه ها و روسیاهان مولوی نما و شیخ نما دروغ گفته اید.

ای نیمه مولوی، وقتی تو عقاید واقعی زیدی‌ها و جهاد بر حق آنها بر علیه آمریکا و صهیونیستها و مرتدین داخلی را پنهان می‌کنی و تنها بر اساس اتهامات دروغین عربستان سخن می‌گویی، در واقع داری جنگ روانی آمریکا و اسرائیل را پیش می‌بری. تو با این کار، جبهه اهل دعوت و جهاد راستین  را از درون با ایجاد شک و تردید، تضعیف می‌کنی. این یعنی خدمت به صهیونیسم در پوشش مذهب!

ای نیمه مولوی و جریان آمریکائی – صهیونی پدرت، مردم یمن با تظاهرات خود، پاسخ تو را دادند. آن‌ها نشان دادند که حقیقت، فراتر از لفاظی‌های توست. تو و پدرت، با پنهان کردن حقیقت مومنین و جهاد آنها چه در ایران و چه در یمن و چه در غزه و سایر جاها راه را برای آمریکا و صهیونیست‌ها و مرتدین همسو با آنها باز کرده‌اید.

اگر واقعاً حنفی هستی، از حقیقت نترس و این دروغ خودت را اصلاح کن، اما اگر بی حیائی در خدمت آمریکا و آل‌سعود هستی منتظر باش ببین الله برای خائنین به دین و ملت چه چیزی در نظر گرفته است؟

پسر مولوی عبدالحمید زاهدان هم نفاق خود را با سربازی در بخش جنگ روانی دشمن بر علیه حامیان غزه آشکار کرد

کاتب: محمد اسامه

الله جل جلاله در مورد گروه منافقین می فرماید: لَأَنْتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِمْ مِنَ اللَّهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَفْقَهُونَ (حشر/13) ترس آنان از شما در دل هایشان بیش از ترس از خداست؛ چون آنان قومی نفهم هستند.

به همین دلیل این گروه تا زمانی که احساس کنند زور بالا سرشان است و اگر نفاق خود را آشکار کنند مورد بازخواست و حتی مجازات مومنین و حاکمیت بر دارالاسلام قرار می گیرند «نفاق» و آنچه در دل دارند را آشکار نمی کنند و تا آنجائی که در توانشان است سعی می کنند در ظاهر خودشان را در عبادات شبیه مسلمین و حتی شبیه مومنین کنند.

دارالاسلام ایران که به اهل سنت آزادی هائی در زمینه ی بیان داده است گروه منافقین هم در زیر لباس اهل سنت هر چه از انحراف و بدعت و سمپراکنی است انجام می دهند و حتی کار را به جائی رسانده اند که مومنین صادق اهل دعوت که نه از تریبونی برخوردارند و نه حتی مراکزی را در اختیار دارند، از بیان منهج اهل سنت و جماعت محروم بمانند و چنانچه به بیان منهج اهل سنت و جماعت در سطوح مختلف اقدام کنندو از مردم بخواهند که بر اساس مذهب اهل سنت خود «اهل جماعت» شوند و… با انواع برچسبها مواجه می شوند.

به درستی می توان گفت که اهل سنت ایران اختیار خود را دست گروه منافقین (سکولار زده ها) داده است و این گروه نیز با موج سواری بر اتفاقات روز و با ادبیاتی شبه سکولاریستی عوام پسندانه از نشر هیچ بدعت و توهم و حتی دروغی نیز ابائی ندارند.

مولوی عبدالحمید به عنوان بزرگ این جریان انحرافی در میان حنفی مذهبهای بلوچ مدتهاست که در مسیر دشمنان اسلام و اپوزیسیون سکولار و مرتد ایرانی قرار گرفته و «اسلام آمریکائی – صهیونی جدید» را در میان این قوم ستمدیده و محروم از بسیاری از آگاهی های شرعی نمایندگی می کند.

اخیراً و با بهره برداری از فضائی که مولوی عبدالحمید به وجود آورده پسرش نیز در حال بهره برداری از این آب گل آلود است و با نام پدرش قصد دارد همان مسیر پدر را به پیش ببرد اما رسواتر و ناشیانه تر.

توضیح آنکه آل سعود به کمک تمام کفار خارجی غربی و بسیاری از مرتدین حاکم بر سرزمینهای اسلامی حملاتی هوائی و زمینی را به سرزمینهای تحت حاکمیت اتحادیه ی شافعی ها و زیدی های حاکم بر صنعا شروع کرده که در نتیجه ی آن بسیاری از مسلمین و بخصوص شافعی مذهبها قتل عام شده و امکان زیادی نیز ویران شده اند که به گونه ای که آمار صدمه به مساجد اهل سنت توسط تحالف آل سعود به بیشتر از 200 مسجد رسیده است .

آل سعود از توان هوائی نظامی اعضای ناتو در این جنگ و در کشتار شافعی ها و زیدی ها بهره می برد به گونه ای که دیروز ایتالیا هدف قرار گرفتن هواپیماهای جنگی خودش در فرودگاههای آل سعود را تائید کرد که مورد تهاجم موشکهای اتحادیه ی شافعی ها و زیدی های یمن قرار گرفته اند.

یعنی آل سعود از توانائی های هر کافری جهت کشتن مسلمین استفاده می کند و از طریق زمینی هم مزدورانش را به کار گرفته است که حتی عده ای این ادعا را مطرح کرده اند که در حملات زمینی از مزدوران جولانی سوریه استفاده کرده اند.

در کنار این جنگ نظامی، باز آل سعود خائنین و سربازان بخش تبلیغی و رسانه ای و روانی خود را وارد میدان کرده است . یکی از دروغهای این سربازان بخش جنگ روانی ادعای حملات اتحادیه ی شافعی ها و زیدی های حاکم بر صنعا به مکه و کعبه است. یعنی تصور کنید کسی چون عایض القرنی آشکارا  و بدون آنکه شرم کند می گوید که حوثی ها مکه و کعبه را مورد هدف قرار داده اند!

یعنی انسانی بلند نشد از این موجود بپرسد که اینهمه حاجی در کعبه بودند و اینهمه دوربین مدار بسته هم وجود دارد این حمله ی به کعبه چه وقت صورت گرفته است؟ یا کسی اصلا به بیانه های انکاری اتحادیه ی شافعی ها و زدی یهای یمن توجهی نکرد.

به همین ترتیب دیدیم که دیروز مولوی محمد طیب پسر مولوی عبدالحمید هم در خطبه های نماز جمعه«حمله» به مکه توسط نیروهای نیابتی در یمن را «به شدت» محکوم کرد، آنهم چه شدتی؟ فقط کافی بود نگاه کنید در حیت صحبت کردن چه فشاری به خودش می آورد از بس با شدت محکوم می کند.

ما از این بچه انتظاری غیر از این نداریم چون سابقه او را می دانیم اما از مستعمین این انتظار را داریم که بر اساس قاعده ی اساسی نزد مسلمین، قبل از پذیرش هر خبری توسط فاسقین تحقیق کنند چنانچه الله جل جلاله می فرماید:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَىٰ مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ (حجرات/6) ای مومنین، اگر فاسقی خبری برایتان آورد، خبرش را بررسی و تحقیق کنید تا مبادا از روی ناآگاهی، گروهی را آسیب و گزند رسانید و بر کرده خود پشیمان شوید.

ما دیدیم که اتحادیه ی شافعی ها و زیدی های یمن گفتند ما چنین حمله ای انجام نداده ایم و دیروز ملیونها نفر از شافعی ها و زیدی های یمن در حمایت از مکه و کعبه به خیابانها ریختند و آل سعود و بوقهای آن هم در تائید این دروغ خود هیچ دلیل و تصویری ارائه نداده اند، آنوقت عده ای از روی جهالت و حماقت سخنان ناطیب را بازنشر داده اند.

اگر امثال ناطیب حیاء ندارند و از گفتن هیچ دروغی جهت سوار بر احساسات مردم عوام ابا نمی کنند شماها چرا این سخنان را پذیرفته و یا بازنشر می دهید و به این شکل یکی از سربازان بخش جنگ روانی کفار و مرتدین بر علیه مسلمین می شوید؟ اگر در روز قیامت همین کسانی که به خاطر دفاع از اهل غزه توسط کفار و مرتدین مجازات می شوند یقه ی شماها را گرفتند و نزد الله از شماها شکایت کردند پیشمانی چه فایده ای برایتان دارد؟  

جنگ نرم  جریان سکولار زده و سوء استفاده از وضع تولید شده توسط دشمنان خارجی برای فروپاشی دارالاسلام در میان اهل سنت ایران (2)

به قلم: محمد اسامه

مولوی عبدالحمید با اشاره بر اینکه «حکومت اسلامی نمی‌تواند رفاه ایجاد کند»، در واقع دارد به جوانان احساساتی می‌گوید: «برای رسیدن به رفاه، باید از دین و حاکمیت اسلامی عبور کرد.» این همان مسیری است که آمریکا و صهیونیسم برای «ضربه زدن به دارالاسلام » و (Secularization) از نسل جدید مسلمان دنبال می‌کنند، یعنی تبدیل جوان مومن به یک «سکولار یا سکولار زده ای» که تنها به دنبال مسائل مادی است.

واضح است که «اسلام آمریکایی» که سید قطب رحمه الله و دیگران از آن صحبت کرده اند مقصد نهایی مروجان گرایشات سکولاریستی در میان مسلمین است و این رویکرد، یک توطئه‌ی دو مرحله‌ای است:

مرحله اول: ایجاد نارضایتی اجتماعی از طریق بزرگ‌نمایی مشکلاتِ اقتصادی و نسبت دادن آن به «ماهیت حکومتِ اسلامی». در حالی که برای همگان واضح و آشکار است که آمریکا و شرکایش هم اکنون از مسببین اصلی این محاصره ی شبیه «شعب ابی طالب»  و «جنگ خندق یا جنگ احزاب» بر دارالاسلام ایران هستند.

مرحله دوم: هدایت این نارضایتی به سمت «ضدیت با حاکمیت بر دارالاسلام» و در نهایت، پذیرش خواسته های آمریکا و بخصوص پذیرش «سکولاریسم» به عنوان تنها راه نجات.

وقتی جوانان مسلمان، به دلیل فشارهای اقتصادی، از حاکمیت بر دارالاسلام بیزار می‌شوند و به سمت ارزش‌های غربی حرکت می‌کنند، در واقع «جبهه‌ی آمریکا و صهیونیسم» تقویت شده است. این یعنی پیروزیِ نهایی آمریکا و شرکایش و تضعیف جبهه‌ی اسلام از درون آنهم توسط کسانی که ادعای پرچمدار یکی از مذاهب و تفاسیر اسلامی را دارند.

در این صورت می توانیم بگوئیم که این سخنان، از نظر فقهی و سیاسی، مصداق «خیانت به امت» و «مروجی سکولاریسم» است و هر عالمی که با سوء استفاده از نیازهای مادی مردم، راه عبور از شریعت به سوی سکولاریسم را هموار می‌کند، در واقع در خدمت فرعونیان مدرن است و هدفش، نه اصلاح معیشت، بلکه تخریب بنیادهایِ ایمان است.

اصلاح مشکلات اقتصادی آنهم زمانی که سرزمین مسلمین در معرض جنگ خارجی است از طریق تحریک مردم به مخالفت با حاکمیت بر دارالاسلام نیست، از طریق کلی گوئی های دشمن پسند نیست بلکه از طریق تقویت ایمان مردم به جهاد با کفار محارب و اشغالگر خارجی و تقویت اتحاد مومنین و نشان دادن راهکارهای عملی برای حل این معضل است.

 راهکاری عملی قابل اجرا برای این شرایط، نه کلی گوئی و شعار دادن که هر کسی بلد است.  

جنگ نرم  جریان سکولار زده و سوء استفاده از وضع تولید شده توسط دشمنان خارجی برای فروپاشی دارالاسلام در میان اهل سنت ایران (1)

به قلم: محمد اسامه

اگر می گوئیم در میان اهل سنت ایران به این معنی نیست که در میان شیعیان چنین جریانی با چنین هدفی وجود ندارد، بلکه در اینجا و به صورت موردی به بررسی شخصیتی رسانه ای فارغ از علم شرعی می پردازیم که توسط دستهای خاصی برای حنفی مذهبها تولید شده است و کار به جائی رسیده که شخصیتی چون ابوولید المصری از نظریه پردازان جهادی اهل سنت و جماعت این شخص را یکی از اعضای «اسلام آمریکائی – صهیونی جدید» معرفی کرده است.

اگر این شخص محقق از چنان مسافتی و با تحقیقات خود به چنین آگاهی رسیده است، به نظر می رسد برای کسانی که در زاهدان و سیستان و بلوچستان زندگی می کنند و از نزدیک با این شخص آشنائی دارند و هنوز به چنین درجه ای از آگاهی نرسیده اند باید در میزان درک و فهم خود تجدید نظری داشته باشند و کسانی هم که به این درجه از آگاهی رسیده اند اما هنوز سکوت کرده اند لازم است به میزان مجازات «کتمان حقیقت» فکر کنند و برای خود نزد الله و مومنین پاسخی آماده کنند.

در این صورت بررسی نقش مروجان اسلام آمریکائی – صهیونی جدید و مروجان سازش با کفار محارب خارجی که هم اکنون به رهبری دارالحرب آمریکا به دارالاسلام ایران یورش آورده اند، در هدایت جوانان مسلمان به سوی «اسلام آمریکایی» و تضعیف اتحاد اسلامی و اقتدار دارالاسلام امری مهم و اولویتی است که نیاز روز ماست.

یکی از خطرناک‌ترین و شوم‌ترین ابزارهای آمریکا و صهیونیسم، استفاده از نابسامانی های اقتصادی و امنیتی و اجتماعی و… برای «تضعیف ایمان» است، نابسامانی هائی که یکی از عوامل اصلی آن همین کفار محارب خارجی و جبهه ی همسو با آنها بوده است بخصوص نابسامانی های اقتصادی که بر کسی پوشیده نیست و هم اکنون مردم ایران و منطقه با محاصره ی اقتصادی ایران و تحریمهای کمر شکن توسط آمریکا رد حال تجربه  و دیدن آن هستند.

 رویکرد اخیر مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، بر پایه یک مغالطه و اشتباه منطقی خطرناک بنا شده است و آنهم این ادعا که «حاکمیت اسلامی نمی‌تواند در برابر استکبار، رفاه و رونق اقتصادی ایجاد کند، پس بهتر است به سمت سکولاریسم و مدل غربی برگردیم».

این رویکرد، نقدی مصلحانه از سوی یک مومن به شریعت الله نیست، بلکه یک «عملیات روانی خیانت‌بار» برای جدا کردن جاهلان به منهج اسلامی از دارالاسلام و سوق دادن آن‌ها به سوی «اسلام آمریکایی» و سکولاریسم است.

مردم ایران هنوز با تمام مشکلات اقتصادی که دارند هم اکنون جهت حفظ ایمان خود هرگز در شرایط «شعب ابی طالب» قرار نگرفته اند یا جهت حفظ دارالاسلام و ایمان خود هرگز در شرایط «اهل صفه» دارالاسلام مدینه ی تحت حاکمیت رسول الله صلی الله علیه وسلم قرار ندارند و این مشکلات اقتصادی بهانه ای جهت تنازل و فروش ایمان نیست.

هم اکنون مردم دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان در شرایط اقتصادی بسیار بدتری نسبت به دارالاسلام ایران قرار دارند به نحوی که برای کار و ماندن در دارالاسلام ایران حتی زندگی خود را به خطر می اندازند که وارد ایران شوند، این چیزی است که بلوچها با چشم سر می بینند.

پس مشکلات اقتصادی اسبابی برای فروش ایمان و دارالاسلام به کفار محارب و اشغالگر خارجی و هر شخص دیگری نبوده و نیست. الله جل جلاله به صراحت هشدار می‌دهد که دشمنان، از طریق «نعمت‌های مادی» و «ترس از فقر»، سعی در دور کردن مؤمنان از مسیر حق دارند اما امر می کند: وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَىٰ مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ (طه/ ۱۳۱) ‏چشم خود را مدوز به نعمتهای مادیی که به گروههائی از کافران داده‌ایم . این نعمتهای مادی که زینت زندگی دنیا است ، بدیشان داده‌ایم تا آنان را بدان بیازمائیم . داده ( اخروی جاویدان و سرمدی ) پروردگارت بهتر و پایدارتر ( از این نعمتهای موقّت و زودگذر جهان فانی ) است .

کمی با توجه به این آیه و آیات مشابه آن فکر کنید وقتی سخنرانان همسو با جریان اسلام آمریکائی «رفاه مادی غربی» را که اکثرا با دزدی از سرزمینهای دیگر هم به دست آمده را با «حاکمیت الهی» در چنین شرایطی که پیش آمده است مقایسه می‌کنند، در واقع در حال اجرای همان آزمون قرآنی هستند. هدف این است که با نشان دادن فقر در دارالاسلام و رونق کاذب در کشورهای سکولار، در دل جوانان مسلمان «تزلزل ایمان» ایجاد کنند تا به جای استواری بر شریعت، به دنبال «اسلام آمریکائی» و یا «دین سکولاریسم» باشند.

سکوت مصلحت‌اندیشانه یا نفاق و پیامدهای خطرناک ترویج بدبینی علیه دارالاسلام ایران در زاهدان

کاتب: نذیر احمد بارکزایى

در حالی که خون علمای اهل سنت مانند مولوی یوسف گرگیچ بر زمین ریخته شده و مزدوران صهیونیسم در خیابان‌های زاهدان به دنبال ترور هستند، سکوت سنگین و مصلحت‌اندیشانه‌ی برخی تریبون‌داران، به‌ویژه مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، دیگر قابل چشم‌پوشی نیست.

 این سکوت در برابر جنایت، در واقع نوعی تایید ضمنی اقدامات مزدوران است. وظیفه یک عالم ربانی، فریاد زدن در برابر خون مسلمانان است، نه سکوت در برابر قاتلان اهل قبله.

از بدبین کردن مردم تا تمجید از سکولاریسم و بسیاری از تحلیل‌ها نشان می‌دهد که رویکرد مولوی عبدالحمید فراتر از یک بی‌تفاوتی ساده، نوعی نفاق در قبال دارالاسلام ایران است. او با بازنمایی ناقص و گزینشی از آموزه‌های اهل سنت، به جای تقویت وحدت، سعی در بدبین کردن ملت مسلمان بلوچ نسبت به حاکمیت اسلامی بر اساس هر مذهب شیعی یا حنفی و … دارد.

بدیهی‌تر از آن، این است که وی با ترویج این ایده که «حکومت اسلامی (با گرایش شیعه امامی) ظالم است» و حتی با القای این مفهوم که «حکومت سکولار و کفری، بر حکومت اسلامی برتری دارد»، راه را برای نفوذ جبهه‌ی احزاب سکولار هموار می‌کند. این خطری بزرگ است، چرا که وقتی جوانان و عوام تحت تأثیر این تفکرات قرار می‌گیرند، از جبهه شریعتگرایان و دفاع از دارالاسلام عقب می‌کشند و به جای دفاع از مرزهای اسلامی، به سوی احزاب سکولاری پناه می‌برند که همگی در جبهه ی آمریکا قرار گرفته اند.

وقتی تریبون‌داران، حکومت اسلامی را سیاه نمائی می کنند و از آزادی هیا سکولار سخن می گویند در واقع به مزدوران صهیونیستی و آمریکایی مجوز شرعی می‌دهند. این همان مسیری است که منجر به این نتیجه می‌شود که هر کسی که از این حکومت اسلامی در برابر آمریکا و صهیونیسم دفاع کند، باید کشته و ترور شود. با این تفکر، مزدوران خود را مأموران مبارزه با «ظلم» می‌نامند، در حالی که در واقع خودشان ظالمین و مأموران تخریب «دارالاسلام» هستند.

برخلاف آنچه در تریبون‌های انحرافی تبلیغ می‌شود، حقیقتِ مذهب حنفی و آراء امام ابوحنیفه رحمه الله بر مدار حفظِ امنیتِ جامعه اسلامی و جلوگیری از تفرقه استوار است.

در فقه  و آراء امام ابوحنیفه رحمه الله تا زمانی که حاکمیت بر بنیادهای اسلام استوار است و امکان برپایی شعائر الهی وجود دارد، آن سرزمین «دارالاسلام» محسوب می‌شود. امام ابوحنیفه بر حفظ نظم و جلوگیری از آشوب و فتنه تأکید ویژه‌ای داشته است. کسی که با ترویج «سکولاریسم» یا «بدبینی نسبت به حاکمیت اسلامی»، امنیت جامعه را به خطر می‌اندازد، در واقع با روح فقه امام ابوحنیفه رحمه الله در تضاد است.

الله جل جلاله می فرماید: وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَیِّنَاتُ ۚ وَأُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ (آل عمران/ ۱۰۵) و مانند کسانی نباشید که تفرقه انداختند و پس از آمدن دلایل روشن، اختلاف کردند که آنان را عذابی بزرگ در کار است.

ای ملت بزرگ و باایمان، مراقب باشید که نفاق تریبون‌داران، شما را از دفاع از دارالاسلام و مقابله با جبهه ی آمریکا که از کفار مختلف اصلی و مرتدین عرب و عجم و مشتی شیخ و مولوی و آخوند مجری جنگ ورانی و غلامانی از گروههای مسلح محلی تشکیل شده باز ندارد.

 ما از مولوی عبدالحمید می‌خواهیم که از این مسیر خطرناک ترویج سکولاریسم و بدبینی نسبت به حکومت اسلامی بازگردد و وظیفه شرعی خود را در دفاع از خون‌های ریخته شده و اتحاد امت اسلامی ایفا کند.

خون خطیبان و ائمه ی مساجد اهل سنت در شرق و غرب ایران و سکوت نفاق‌آمیز تریبون‌داران

کاتب: عبدالملک اربابی مکرانی

امروز تشیع جنازه ی مولوی یوسف گرگیچ امام مسجد رسول الله صلی الله علیه وسلم زاهدان بود که توسط غلامان بزدل جبهه ی آمریکائی- صهیونی ترور شد.

ترور بزدلانه مولوی یوسف گرگیچ تنها چند روز پس از ترور ماموستا محمد نزهتی در کردستان، نشان‌دهنده یک نقشه‌ی منسجم است. این حملات، نه از سوی گروه‌های خودجوش، بلکه از سوی لگوران مزدوار و مأموران جبهه‌ی آمریکایی-صهیونیستی انجام می‌شود که در پی انتقام از علمایی هستند که با شجاعت، کفر به طاغو» و بیزاری از جبهه ی آمریکائی – صهیونیستی را اعلام کرده‌اند.

سکوت ریاکارانه ی امثال مولوی عبدالحمید در حالی که خون شهدای علمای اهل سنت در خیابان‌های زاهدان و پیرانشهر ریخته می‌شود کمک به جبهه ی آمریکا و غلامان و لگولاران داخلی آنهاست و این برای اهل سنت عیب است که تریبون‌داران اهل سنت، به‌ویژه مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، در برابر این جنایات بزدلانه سکوت می‌کنند اما مثلاً برای فلان تصادف بیانیه صادر می کنند یا در مورد فلان کشور حنجره پاره می کنند در حالی که در همان کشورها یا این موجودات را اصلاً نمی شناسند یا اگر هم بشنوند سخنان اینها برایشان هیچ ارزشی ندارد.

این سکوت مولوی ها و تریبون داران تنها یک سهل انگاری عادی نیست بلکه بی‌تفاوتی به سرنوشت سرزمین اسلامی و مومنین و نشان دادن صفت گروه منافقین است. رفتاری که در آن، به جای تبیین حقایق و دفاع از خون‌های ریخته شده، سعی می‌شود با ایجاد بدبینی نسبت به دارالاسلام ایران و «اهل جماعت ایران»، میان ملت مسلمان بلوچ و حاکمیت اسلامی و اهل جماعت تفرقه افکنی شود. این سم پاشی برخلاف منهج اهل سنت و اهل جماعت و بر خلاف مسیر هدایت و وظیفه علمی و شرعی است.

در فقه امام ابوحنیفه رحمه الله زمانی که حاکمیت بر دارالاسلام تثیب شده است و بخصوص زمانی که کفار محارب خارجی و مزدوران آنها به دارالاسلام یورش آورده اند حفظ نظم و جلوگیری از فتنه و تفرقه در دارالاسلام، از واجبات است. کسی که با ایجاد بدبینی در دل مردم نسبت به حکومت اسلامی، راه را برای نفوذ کفار محارب آمریکائی و صهیونیستها و مزدوران آنها هموار می‌کند، در واقع یکی از اعضای این جبهه ی دشمنان بر علیه جبهه ی مومنین است.

در فقه امام ابوحنیفه رحمه الله هر کسی که از اهل قبله باشد و بر اصول بنیادین ایمان استوار باشد، برادر مسلمان است. تکفیر یا بدبین کردن مسلمانان نسبت به یکدیگر به بهانه‌های سیاسی، با روح فقه ابوحنیفه که بر مدار «وحدت در عین تنوع» حرکت می‌کرد، سازگار نیست.

الله جل جلاله می فرماید: إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ (حجرات/ ۱۰) فقط مؤمنان با یکدیگر برادرند . یعنی اصلاً بحث قومیت و عرب و بلوچ و فارس بودن نیست بلکه مساله بر اساس عقیده و ایمان به شریعت الله است و اگر این اصل رعایت نشود و مسلمین دچار تفرق شودند و زمینه برای حملات کفار محارب خارجی و مزدورانش فراهم شود فتنه ای عمومی متوجه همه می شود که الله جل جلاله در مورد آن می فرماید: وَاحْذَرُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً  (انفال/ ۲۵) و از فتنه‌ای بپرهیزید که اگر بیفتد، تنها به کسانی از شما که ستم کرده‌اند، نمی‌رسد (و همه را درگیر می‌کند).

پس باید جلو این ستمگران خائنی که در اختیار جبهه ی آمریکا بر علیه دارالاسلام و مومنین هستند گرفته شود به همین دلیل نه تنها از علما و خطیبان مساجد و اهل رسانه بلکه به صورت خاص از مسئولین حکومتی خواستار برخورد شدید، قاطع و مطابق با شریعت الله با این مزدوران خائن و قاتلان هستیم تا عامل بازدارنده در برابر این حملات بزدلانه عمل شود.

از علمای اهل سنت و تریبون‌داران به‌ویژه از مولوی عبدالحمید، می‌خواهیم که از موضع سکوت و مصلحت‌اندیشی خارج شده و به عنوان پیشوای مذهبی، موضع‌گیری شرعی و صریح در برابر این جنایات داشته باشند. وظیفه شما دفاع از خون‌های ریخته شده و تطبیق شریعت بر این قاتلان است، نه سکوت در برابر دشمنان مشترک دین و مسلمین و وطن.