په بنو کې د ترهګرۍ ضد غونډه باندې برید د پښتنو د نسل وژنې تسلسل دی، چې له لسیزو راهیسې روان دی؛ عجیبه دولت دی، خلک سرکونو ته راوځي چې سوله وغواړي، بیا دولت پرې قتل عام شروع کړي، دا حال په بلوچستان کې هم دی.
د بلوڅ نسل وژنې پر ضد د بلوڅ پیوستون کمېټه د بلوڅانو ملي غونډه جوړوي، خو حکومت د ملي غونډې د مخنیوي لپاره خپل ټول توان په کار اچوي او ډېر تاوتریخوالی کوي؛ دا په بلوچستان او پښتونخوا کې حالات دي، چې پکې زرګونه کسان د دولتي ظلم او جبر پر ضد سړکونو ته راوتلي دي.
دولت د دې پر ځای چې د بلوڅو او پښتنو نسل وژنه پای ته ورسوي، پر سوله ییزو غونډو بریدونه کوي، خو د رسنیو، ژورنالیستانو او سیاستمدارانو په وړاندې په جنایي توګه چوپه خوله دي.
زه له بلوڅو او پښتون ملت څخه غوښتنه کوم، چې په خپل منځ کې اتحاد او پیوستون رامنځته کړي؛ په دې ډول به د ګډې مبارزې له لارې له خپلې خاورې دا ظلم او وحشت پای ته ورسوي.
دولت په عمدي توګه په سوله ییزو بلوڅو او پښتنو مستقیمې ډزې کوي؛ له بلې خوا همدغه ایالت د TLP له ډلې سره ګرم چلند کوي، د بلوڅو او پښتنو لپاره ټوپک او د TLP لپاره ګلونه د دولت د توکمپالنې د قانون ښکاره څرګندونه ده.
د پاکستان اوسني حالات او نا امنۍ تر ډېره د پاکستان د حکومت د خپلو پالیسیو نتیجه ده.
د پاکستان په پښتون میشتو سیمو کې د پوځ او آی ايس آی په خلاف، د خلکو کرکه او نفرت ورځ په ورځ زور اخلي او که حالات همداسې ادامه پیدا کړي، دا به د ړنګېدو مبداء وي او که پښتانه بغاوت وکړي، بیا یې د پاکستان دا پنجابی پوځ قطعاً نشي سمبالولی.
د پوځ له خوا په ولس مستقیمې ډزې، ۵ کسه وژل شوي، په درجنو، درجنو زخميان دي، د دغه ظلم پر خلاف د بنو ټول ولس له کورونو راوتلی او حکومت د موبایل سرویس او نېټ پرې بند کړی دی.
د پاکستان ولس دي په دې پوه شي چې ستاسې حال له فلسطین څخه سل ځله زېات خراب دی او ستاسې دښمن له اسرائیلو څخه زر ځله زیات ظالم او رزیل دی.
تر هغه چې د پېښور، چارسدې، سوابۍ، سوات، دير، ملاکنډ او نوښار خلک نه وي پاڅېدلي، د ظالم له ظلمه خلاصېدل محال دي، د پاکستان پوځ او آی ایس آی فکر کوي، چې د قبایلو کنټرولول دومره سخت کار نه دی؛ د پاکستان پوځ لکه د انګریز په څېر قومونه او د سیمو خلک یې په جنګیالي او غیرجنګیالي خلکو ویشلي دي.
د جنګیالیو پر سیمو نظامي عملیات کوي، ښځې او ماشومان یې وژني، کورونه او ودانۍ له یو مخې ورانوي او د غیرې جنګیالیو پروړاندې بیا داسې نه جبرانېدونکی جنایت ترسره کوي.
له یوې خوا په بنو کې پښتانه په دردناکه وینو کې پراته دي او له بلې خوا په دې بې ګناه زخمیانو او شهیدانو د خندا په ډول د دروغو د جواز په وړاندې کولو سره ډرامې روانې دي؛ پوځ او آی ايس آی په یوه او بله بهانه د پښتنو د سر سړي وژني.
په دغه هيواد کې به د بنو تر وضع لا نور حالات خراب او د داخلي جګړې درشل ته به ورسېږي، منظور پښتون او د ده ملګرو ته هم بېله نظامي پاڅون بله لار نه پاتېږي؛ د دغه ظالم نظام، ظلم عدم تشدد هم پر تشدد اړوي.
او له بلې خوا پاکستان اوس مهال د سياسي ګډوډۍ، د خراب اقتصادي حالت سره مخامخ دی او روپۍ يې په پرله پسې ډول تر فشار لاندې ده.
پاکستان پر ختمېدو دی او هغه ځای ته به ځي چي له هغه راغلی دی: و هېڅ ته!
یادؤنه: په هندوکشغږ کې نشر شوې لیکنې، مقالې او تبصرې یواځې د لیکوالانو نظر څرګندوي، د هندوکشغږ توافق ورسره شرط نه دی.
عبدالغفار نقشبندی التَّحْرِيش گری که سخنانش فاقد اعتبار است: اینبار در باره یک رمال کورد
به قلم: براهندک بلوچ
زمانی که از یک مولوی سخن به میان می آید یعنی کسی که بیشتر از مردم عوام باید پایبند به قوانین شریعت الله باشد؛ اما اگر دقت کنیم ما به دسته ای مولوی هایی گرفتار شده ایم که از منابع شرعی یعنی قرآن و احادیث صحیح و منهج اهل سنت و جماعت دور شده اند و مردم را به رای فکر و سخنان آشفته و اکثراً متناقض خود مشغول کرده اند و حتی اگر از شریعت هم چیزی بگویند خودشان به چیزی که می گویند عمل نمی کنند.
یکی از این مولوی ها، مولوی عبدالغفار نقشبندی است.
مولوی نقشبندی یکی از دارودسته ی منافقین داخلی و هم اکنون از منافقین آشکار شده و سربازی از سربازان جنگ روانی دشمن ساکن در دارالکفر سکولار پاکستان است که تحت نام «اصلاح و اصلاح طلبی» و «امر به معروف و نهی از منکر» دقیقاً پا جای پای إبن سبأ یهودی گذاشته است و از سیاستهای این دشمن داخلی جهت التَّحْرِيش و تحریک مکارانه ی مردم به شر تبعیت می کند.
التَّحْرِيش(تحریک مکارانه ی مردم به شر) به عنوان روشی سیاسی، قاعده و روش عمل کفار آشکار و کفار پنهان داخلی و دارودسته ی منافقین بوده است که در زمان حاکمیت عثمان بن عفان رضی الله عنه تبدیل به سفارش و شعاری مشخص توسط عبدالله بن سبأ به ظاهر مسلمان می شود و اغتشاشگران و خوارجی که عثمان بن عفان را به قتل رساندند نیز از چنین بدعت و قاعده و شعاری تبیعت کردند که این بود: ابدؤوا في الطعن على أمرائكم و أظهروا الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر تستميلوا قلوب الناس و ادعوهم إلى هذا الأمر؛[1]با ایراد گیری و طعنه زدن به امیرانتان شروع کنید، و امر به معروف و نهی از منکر را (در زمینه امراء ومسئولین حکومتی) آشکار کنید تا به این شکل، دلهای مردم را به سوی خود متمایل کنید و مردم را هم به این امر دعوت کنید.
این قاعده و بدعت که زیر پرچم امر به معروف و نهی از منکر و اصلاح طلبی و حمایت از حقوق مردم و … انجام می شود بزرگترین ضربه را به «السَّمْعِ وَالطَّاعَةِ»[2] «حرفشنوی» و «اطاعت» مردم می زند و به جای آن کینه و تنفر و ظرفیت شورش و اغتشاش و.. را می کارد؛ بدعتی که متاسفانه تا همین الان نیز تحت شعار اصلاح طلبی ادامه دارد و علاوه بر آنکه در میان مسلمین توسط دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها اجرا می شود گاهاً مومنین جاهل و آلوده نیز فریب خورده و طبق این نقشه ی عبدالله بن سبأ حرکت می کنند.
مولوی عبدالغفار نقشبندی با التَّحْرِيش(تحریک مکارانه ی مردم به شر) قوم بلوچ مسبب اصلی حرکت جوانان مسجد مکی و شهرهای دیگر به سوی مراکز نظامی و کشتاری شد که همه بر آن واقف هستیم؛ بعضی ها فکر می کردند که این اسلوب سیاسی غدارانه مولوی عبدالغفار صرفا در یک مقطع و اتفاقی بوده است اما زمانی که مردم اهل سنت کوردستان را به دلیل قتل یک رمال، التَّحْرِيش(تحریک مکارانه ی مردم به شر) کرد همه متوجه شدیم که این شخص دقیقاً پا جای پای عبدالله بن سبأ یهودی گذاشته است و به وصیت او عمل می کند نه منهج اهل سنت و جماعت در مساله ی امر به معروف و نهی از منکر.
ملت اهل سنت کورد که در جریان حادثه بودند نه تنها به سخنان این تحریشگر و منافق آشکار شده اهمیت ندادند بلکه با رد التَّحْرِيش(تحریک مکارانه ی مردم به شر) این شخص و احزاب سکولار و مرتد داخلی مشتی محکم بر دهن این دشمنان داخلی مومنین زدند.
بگذار دنیا بداند که تنها جاهلین فریب این دشمنان داخلی را می خورند و اینها محرک جاهلین افراد احساسی ناآکاه به منهج صحیح اهل سنت و جماعت هستند.
[1] الطبري، تاريخ الأمم والملوك، ج ٢/ص ٦٤٧،/ ابن الأثير، الكامل في التاريخ – ج ٣ – ص46- ١٥٤
محمد کرمی، استاندار سیستان و بلوچستان گفت: اقدامات لازم مبنی بر واردات کالا توسط مرزنشینان و جلوگیری از انحصارطلبی انجام شده است و باید مرزنشینان از مزایای مرز بهره ببرند.
در شهرهای میرجاوه و سراوان شاهد تجارت و گردش مالی بالایی هستیم و باید افراد جامعه را به سمت مبادلات تجاری سوق دهیم و انحصار تجارت را بشکنیم؛ لذا باید همت همهجانبه در سطح استان در این زمینه به وجود بیاید.
طراحی هدفمند مبلمان شهری و ساخت خانههای ویلایی و تخصیص زمینهای یکهزارمتری در زمینه شهرسازی و ساخت مسکن در جهت کمک به اقتصاد خرد خانواده در دستور کار قرار دارد.
در زمینه ساخت مسکن و زمین باید چشمانداز ۲۰ساله داشته و بر حسب برنامهریزیهای صورتگرفته دست به کارهای عمرانی بزنید.
بهرهبرداری از ۱۰۰۰ واحد حمایتی مسکن ملی در سیستان و بلوچستان
دبیر شورای مسکن استان سیستان و بلوچستان از افتتاح هزار واحد حمایتی طرح نهضت ملی مسکن در این استان همزمان با هفته دولت خبر داد.با اقدامات انجام شده در راستای خانه دار شدن مردم خرداد سالجاری ۲۵ هزار و ۸۴۱ واحد نهضت ملی مسکن با حضور وزیر راه در استان به بهره برداری رسید.
اجرای موفق طرح نهضت ملی مسکن در سیستان و بلوچستان علاوه بر رونق واحدهای تولیدی اشتغال حدود ۶۰ هزار نفر را در این خطه به عنوان جوانترین استان کشور به همراه داشته است.
حمله سارقان بین جاده ای به دو شهروند بلوچ حنفی مذهب، از پرسنل کادر درمانی در بمپور
در تداوم ناامن سازی بلوچستان و جلوگیری از توسعه ملت بلوچ توسط افراد و گروههای مسلح بلوچ حنفی مذهبی چون جیش العدل و انصارالفرقان و آجوئی ها و…. فتنه ای عمومی در بلوچستام تولید شده که یکی از این فتنه ها نا امن شدن جاده ها توسط افراد مسلح گردنه گیر است.
صبح امروز یکشنبه مورخ ۳۱ تیرماه ۱۴۰۳، سارقان مسلح پس از تعقیب و گریز یک دستگاه خودرو سواری پژو پارس در محور ایرانشهر به بمپور ، به سمت آن تیراندازی مستقیم و هدفدار انجام داده اند که در نتیجه آن دو شهروند بلوچ حنفی مذهب [ یک خانم و یک مرد] ، که هر دو از پرسنل کادر درمان بیمارستان خاتم الانبیا ایرانشهر بوده اند بر اثر اصابت گلوله بشدت مجروح می شوند، که توسط شهروندان عبوری به بیمارستان خاتم الانبیا ایرانشهر منتقل شده اند. هویت دو شهروند مجروح شده با عنوان «محمد نبی کلکلی» و خانم «سلمه کلکلی نیا» هر دو اهل و ساکن ایرانشهر و از پرسنل بخش تریاژ بیمارستان خاتم الانبیا ایرانشهر محرز شده اند.
بر اساس جزئیات دریافتی ، خانم کلکلی نیا از ناحیه پهلو و شکم مورد اصابت گلوله قرار گرفته است که در نتیجه آن روده و کبد وی دچار آسیبدیدگی شدید شده که به اتاق عمل بیمارستان خاتم منتقل شده است.
بر این اساس جناب محمد نبی کلکلی نیز بر اثر ترکش های ناشی از انفجار گلوله های دو زمانه «دو انفجاره» شلیک شده توسط سارقان از ناحیه سر و گوش مجروح شده است.
هردو شهروندان بلوچ حنفی مذهب مجروح شده هم اکنون تحت مداوا در بیمارستان خاتم الانبیا ایرانشهر می باشند و تا لحظه تنظیم این گزارش از وضعیت فعلی آنان اطلاعی در دست نیست.
لازم به ذکر است که سارقان پس از مشاهده مجروحیت دو شهروند بلوچ حنفی مذهب و سر رسیدن ماشینهای عبوری دیگر از محل متواری شده اند.
لازم به یادآوریست که شهروندان بلوچ معتقدند که گروههای مختلف مسلح بلوچ که با نام جهاد یا قومیت و سکولاریسم منطقه را ناامن کرده اند بخشی از این دزدان و یا همکار این دزدان و جاده صاف کن این دزدان هستن جهت تامین مسائل مادی خود. چون این گروهها اهل کار نیستند و باید مثل دزدهای متفرق دیگر از جایی خود را تامین کنند.
پیکر ۷ شهروند ناشناس در سردخانه شهرستان سراوان است که تاکنون شناسایی نشدند.
متاسفانه وجود گروههای مسلح بلوچ حنفی مذهب که نا امنی را در میان بلوچها تبدیل به فرهنگ کرده اند انواع قتلها و فتنه نیز عادی شده است. مولوی های گنده گویی نیز هستند که در مورد همه دنیا سخن پراکنی می کنن الان در مورد مشکلات قوم حنفی مذهب و بخصوص مشکل ناامنی و قتلهای افراد و گروههای مسلح بلوچ حنفی مذهب. به همین دلیل ما باید هر چند وقت یکبار شاهد جنایات و دزدی ها و گردنه گیری های تازه ای باشیم. اینها اجسادی ناشناس هستند از کسانی که می توانند این اجساد را شناسایی کنند به خانواده آنها اطلاع داده و به سردخانه سراوان مراجعه کنند.
مجروح شدن یک شهروند بلوچ حنفی مذهب اهل و ساکن روستای خیراباد از توابع شهرستان ایرانشهر توسط افراد مسلح در شهرستان ایرانشهر
بامداد امروز یکشنبه ۳۱ تیر ماه ۱۴۰۳، یک شهروند بلوچ در میدان ایرانپیما در شهر ایرانشهر توسط افراد مسلح در مقابل داروخانه مورد هدف گلوله قرار گرفته و با اصابت چند گلوله مجروح شد.
هویت این شهروند بلوچ حنفی مذهب، «فرشید فیروزی» حدودا ۲۵ ساله فرزند دوست، اهل و ساکن روستای خیراباد از توابع شهرستان ایرانشهر احراز شده است.
بامداد امروز حوالی ساعت ۳:۰۰، افراد مسلح فرشید را مقابل داروخانه در فلکه ایرانپیما شهر ایرانشهر هدف شلیک گلوله قرار دادند و وی بر اثر اصابت سه گلوله از ناحیه پا به شدت مجروح شده و توسط بستگان به بیمارستان ایرانشهر منتقل شده است.
از انگیزه ضاربین که گفته میشود از اهالی روستا بودهاند تا لحظه تنظیم گزارش اطلاعی در دست نیست.
دموکراسی، آزادی و برابری در حکومت سکولار و لیبرال فرانسه!
به قلم؛ ماهدیم بلوچ
یک زن بهدلیل حجاب از حق اشتراک در مسابقات المپیک تحریم شد..
کشف حجاب یا اخراج از بازیهای المپیک!
فرانسه حجاب را برای ورزشکاران این کشور در بازیهای المپیک و پارالمپیک ممنوع کرد.
بعد از خواندن این خبر اجازه بدهید چند عبارت را یادآوری کنم که شب و روز در رسانه ها به خورد ذهن ما می دهند.
1. آزادی پوشش
2. دنیای آزاد غرب
3. فرانسه مهد دموکراسی
4. ورزش غیر سیاسی
5. احترام به عقاید
اما جالب اینجاست که انگار تمام جنبش های جهانی و حامی زنان مثل جنبش « زن زندگی آزادی » فقط حامی لخت شدن زنان هستند اما اگر به زور حجاب را از یک ورزشکار در سطح المپیک بردارند اصلا مهم نیست .
نفاق و پلیدی جنبش های فمنیستی و حامی زن در این دست از اتفاقات به خوبی خود را نشان می دهد . جنبش های فمنیستی و زن گرا که عمدتا جنبش های فاحشه خواهی هستند ، آزادی زن را فقط در نپوشیدن حجاب به رسمیت می شناسند و آزادی زن اگر پاک و با حیا باشد و نخواهد که بدن و اندامش خوراک چشم ها و نظرهای شهوانی مردان شود ، هیچ رسمیتی ندارد.
آن زمانی که در حمایت از بی حجابی و لخت شدن زنان ایرانی یا افغانستانی یا دیگر جا اگر بخواهند لخت بی دین بیحجاب شوند، سلبریتی های مثل آنجلیناجولی و امثالش سینه ها چاک می کردند ، چرا اکنون خفقان مرگ گرفتند ؟؟
بعد از خواندن این خبر روغن فکر غربگدا ، شروع به توجیه می کنند که خوب این قانون فرانسه است و باید به قانون احترام گذاشت اما همین گدایان غرب در مسئله حجاب نمی گفتند که خوب این قانون یک دین الهی است و باید به آن احترام گذاشت .
دقت کنید که اگر بخواهیم این دو قانون را با هم مقایسه کنیم ، قانون غربی – فرانسوی زنان را به فحشا و بی حیایی دعوت می کند و قانون الهی زنان را به حیا و شرف و ناموس و پاکی دعوت می کند . این تفاوت امر به حجاب در اسلام پاک و امر به بی حجابی در غرب شیطانی است.
دکتر ثائر الحلاق مترجم: فریبا کریمنژاد از دو برادرِ کمسنوسال دربارهی اهداف و برنامههای زندگی و نیز کارهایی که هر روز انجام میدهند پرسیدم.
یکی از آنها گفت؛ یک ساعت قبل از نماز صبح از خواب بیدار میشویم، نماز تهجد میخوانیم، یک جزء از تلاوت روزانهی قرآن و سپس اذکار خود را میخوانیم، سپس برخی از درسهایمان را مرور میکنیم، نماز چاشت خود را میخوانیم و به مدرسه میرویم.
گفتم: چه کسی شما را به انجام این کارها راهنمایی میکند؟
گفت: مادرم ما را مجبور به انجام این کارها میکند و هرگاه از انجام آنها غفلت کنیم، ما را از هدایا و پاداش محروم میکند. سپس مادرم به ما آموزش داد که به این شکل آنها را انجام دهیم، بدینسان به بخش مهمی از زندگیمان تبدیل شدهاند.
درحالیکه داشتیم صحبت میکردیم یکی از آنها گفت: «اما مادرم سواد ندارد، نه میتواند بنویسد و نه بخواند!
گفتم: مادرتان واقعاً خواننده و نویسندهای آگاه و فرهیخته است و أمت با امثال مادرانی همچون مادر شما قیام میكند و رشد مییابد.
او یکی از بزرگترین پیامآورانی است که صادقانه و با آنچه در توان دارد برای هدف بزرگ خود تلاش میکند و کاری که او انجام میدهد، زنان با تحصیلات عالی و روشنفکر نتوانستهاند و نمیتوانند انجام دهند!
چقدر جامعه و أمت اسلامی به اینچنین مادران پرورشدهندهای نیاز دارد، مادر شما خودش بهتنهایی یک أمت است حتی اگر تنها باشد!
بنابراین، ما باید دیدگاه خود را نسبت به واژهی «بیسواد» بازتعریف کنیم. پس انسان بیسواد به کسی که خواندن و نوشتن بلد نیست گفته نمیشود، بلکه کسی است که دست روی دست گذاشته و خود را صاحب پیام نمیداند و نیز احساس مسئولیت نمیکند و از انجام وظایف و اولویتهای اولیهی خود سرباز زده است.
دستانِ خسته و زحماتِ هر مادر صاحب پروژه و پیامی را میبوسیم، هرچند پروژهاش بسیار کوچک هم باشد زیرا بزرگترین پروژهی تولید؛ پروژهی پرورش فرزندانمان است.
