آنچه از مولوی عبدالحمید زاهدانی در تعهد به جهاد و بصیرت دینی در جنگ تحمیلی رمضان 1404ش دیدیم
کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)
هر کسی که ادبیات ابتدائی اسلامی را خوانده باشد، با هر مذهبی که دارد، متوجه می شود که در زمان حمله ی کفار محارب به سرزمین اسلامی جهاد بر اهل آن سرزمین «فرض عین» می شود و اگر این مردم توان ایستادگی نداشتند به صورت دایره وار بر تمام مومنین دنیا فرض عغین می شود اما سکوت یا مواضع غیرصریح مولوی عبدالحمید اسماعیلزهی در برابر تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ تحمیلی رمضان 1404ش و پرهیز از تبیین جایگاه جهاد در اسلام، انحرافی آشکار بوده که ریشه در ملاحظات دنیوی و تلاش برای حفظ پایگاه اجتماعی و موقعیت فعلی ایشان دارد. تعلقات به «اموال، جایگاه و امنیت شخصی» نباید مانع از ادای تکلیف الهی در تبیین حقایق و فراخواندن مردم به ایستادگی در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی شود.
قرآن کریم به صراحت کسانی را که به خاطر ترس از دست دادن اموال و موقعیت دنیوی، از نصرت حق و جهاد در برابر دشمنان بازمیمانند، مورد عتاب و هشدار قرار داده است و به عنوان مثال می فرماید: قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّىٰ يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ (توبه/24) بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و خاندان شما و اموالی که فراهم کردهاید و تجارتی که از کسادش میترسید و خانههایی که به آن دل خوش کردهاید، نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راه او محبوبترند، پس منتظر باشید که خدا فرمانش را جاری کند و الله قوم فاسقین را هدایت نمی کند.
دشمن حیوان صفت آمریکائی – صهیونی که تنها زبان زور را متوجه می شوند با محاسبات اشتباه و با تکیه بر اغتشاشات هرزه های سکولار داخلی در دی ماه 1404ش به دارالاسلام ایران حمله کردند که د رهمان ابتدا مدرسه ی ابتدائی بچه های خردسان را زدند که 167 بچه یبیگناه را قتل عام کردند تا به همه بگویند که نگاه کنید چه حیوانی هستند که جهت رسیدن به اهدافشان از هیچ پستی دریغ نمی کنند حتی اگر کشتن بچه ها باشد یا نابود کردن منبع آب و آب شیرینکن مردم و پلها و مراکز تولید برق مردم و….
اینها برای نابودی مردم ایران آمده بودند و سکوت در برابر «کفار محارب» و بزرگنمایی قدرت دشمن و دعوت مسئولین به سازش ذلیلانه و امتیاز دهی به این کفار محارب، با روح شریعت الله در تضاد است و مؤمنان را به سستی و ذلت میکشاند.
رسولالله صلی الله علیه وسلم هرگز برای حفظ محبوبیت یا جلوگیری از زوال مال و تجارت، از مواجهه با دشمنان عقبنشینی نکردند. ایشان در سختترین شرایط، مسلمانان را به «عزت» و «مبارزه» فرامیخواندند و به عنوان مثال از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: مَنْ مَاتَ وَلَمْ يَغْزُ، وَلَمْ يُحَدِّثْ نَفْسَهُ بالغزو، مَاتَ عَلَی شُعْبَةٍ مِنْ نِفَاقٍ.[1]هرکس بميرد و جهاد نکند و نيت جهاد هم نداشته باشد، بر شعبه ای از نفاق مرده است.
این رویکرد مولوی عبدالحمید زاهدانی که بهجای تکیه بر آیات صریح جهاد، به گفتمانهای انفعالی روی آورده شود، ریشه در این تصور دارد که مبادا با دعوت به جهاد و مبارزه با آمریکا و صهیونیستها و دولتکهای خائن خلیج فارس همسو با آن، امنیت اقتصادی و موقعیت اجتماعیِ ایشان و اطرافیانشان به خطر بیفتد در حالی که «مصلحت امت» و «حکم الهی» را می بایست بر «مصلحت شخصی» مقدم بشمارد.
این یک حقیقت شرعی است که زمانی دارالاسلام با تجاوزات آشکار کفار محارب روبروست، سکوت یا توجیه عدم مبارزه، نه تنها با نص صریح قرآن در باب ضرورت «اعداد قوا» و «جهاد فیسبیلالله» مغایرت دارد، بلکه باعث یأس در جامعه میشود.
همه ی آگاهان لازم است بخ خود یادآوری کنند که روشنگری در این زمینه وظیفه شرعی آنهاست تا مردم مسلمان با آگاهی از شریعت اسلام و بخصوص با آگاهی بر فقه امام ابوحنیفه رحمه الله که مردم بلوچ اکثراً بر این مذهب هستند، فریب تحلیلهای دنیامحور و خارج از فقه اسلامی را نخورند و بدانند که عزت دنیوی و اخروی، تنها در گرو ایستادگی بر اصول شریعت الله است، نه در جلب رضایت دشمن یا ترس از دست دادن متاع ناچیز دنیا.
[1] مسلم 1910 – الألباني، صحيح أبي داود 2502