مشکل چند دهه ی دیکتاتوران حاکم بر مسجدی مکی با شافعی مذهبها
کاتب: مولوی محمد رخشانی بادینی
خطاب ابتدائی من به حراست مسجد مکی است؛ بخصوص آنهائی که از اتفاقات سه دهه پیش مسجد مکی باخبرند.
در آن زمان بنده نزد مفتی خدانظر رحمه الله کسب علم می کردم؛ در آن زمان دسته ای از کُردهای شافعی مذهب در نماز تراویح بیشتر از 11 رکعت نمی خواندند؛ ابتدا حراست مسجد مکی به سفارش بالادستی ها خواستند که کُردهیا شافعی مذهب را مجبور کنند که 22 رکعت بخوانند اما کُردها زیر بار نرفتند و همان رکعات خودشان را می خواندند و به سمت اطاقهای خود بیرون می رفتند.
با این وجود حراست مسجد مکی دست بردار نبودند و اینبار جلو در خروجی می ایستادند و کُردهای شافعی مذهب را مجبور می کردند که هر چند حاضر به خواندن بیشتر از 11 رکعت نیستند اما باید در مسجد بمانند تا نماز بقیه تمام شود.
در آن زمان همه بر این باور بودند که اینها دیکتاتوران حقیقی هستند و عده ای از دوستان در همان زمان الله را شکر می کردند که حکومت شیعه مذهب بر ما حکم می کند نه اینها.
الان هم باز دیدیم شایع شد که طیب اسماعیل زهی فرزند مولوی عبدالحمید با یکی از طلبه های کرد شافعی مذهب دارالعلوم در گیر می شود و آنها را از دادن اذان و انجام امورات مذهبی در مسجد محروم می کند اما بعد از چند روز باز شایع شد که طیب حتی کُردهای شافعی مذهب را از خواندن نماز در مسجد مکی هم محروم کرده است.
جریان مسجد مکی در مورد آزادی عقیده و فکر تنها شعار می دهد و در مسائل مذهبی صدائی از غیر از صدای خودشان را نمی پذیرند و اگر ادعای آزادی دارند در واقع آزاد شدن تفکر کفری سکولاریستها و بهائی ها و سایر کفار است نه آزادی فکر و عقیده برای مومنینی که دارای مذاهب و تفاسیری مخالف آنها باشد بخصوص در مسجد مکی و مناطق تحت کنترل آنها.
در این زمینه اگر ابراهیم احراری موجود در شبکه ی کلمه حق گو باشد می تواند گواهی دهد چرا باند مولوی عبدالحمید در کتابفروشی او را با شب با آجر بستند و حتی مرکز آموزش کامپیوتر او را تخریب کردند و او را مجبور به فرار به چابهار و… کردند.
پس مشکل باند مولوی عبدالحمید تنها با کُردهای شافعی مذهب نیست بلکه با هر تفکر اسلامی مخالف خودشان است هر چند هر کافر و ملحدی را تحمل می کنند.