با وجود جنگ تحمیلی آمریکائی – صهیونی رمضان 1404 بر کشور و کشتار آنهمه مسلمان بی گنه باز از مولوی عبدالحمید فتوای جهاد ندیدیم
کاتب: سلیمان عبدالرحمن
قرآن کریم داستان قوم لوط را نه به عنوان یک واقعه تاریخی صرف، بلکه به عنوان هشداری ابدی برای جوامعی ذکر میکند که مرزهای حیا، فطرت و احکام الهی را میشکنند. الله جل جلاله میفرماید: وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَکُمْ بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعَالَمِینَ * إِنَّکُمْ لَتأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ ( اعراف/۸۰ -۸۱) و لوط را فرستادیم هنگامی که به قوم خود گفت: آیا آن کار بسیار زشتی را انجام میدهید که هیچکس از جهانیان پیش از شما انجام نداده است؟ شما از روی شهوت به جای زنان با مردان آمیزش میکنید؛ شما گروهی اسرافکار و متجاوزید.
پرسشی صریح از مولوی عبدالحمید: عبور از اسلام یا پناه به سکولاریسم؟
مولوی صاحب؛ سؤالی که امروز افکار عمومی و جامعه متدینین را به خود مشغول کرده این است که مرز میان «مطالبات مدنی» و «پشت کردن به نصوص صریح قرآن» کجاست؟
۱. ائتلاف با دشمنان خدا: شما در حالی دم از آزادی و حقوق بشر به سبک غربی میزنید که متحدان سیاسی شما (جریان پهلوی و سکولارها) صراحتاً از قانونی کردن «لواط» و رسمیت بخشیدن به همجنسبازی در ایران آینده سخن میگویند. شما دقیقاً در چه زمانی قصد دارید رسماً اعلام کنید که از احکام اسلام عبور کرده و به آیین سکولاریسم گرویدهاید؟
۲. فتوای اباحهگری: وقتی جریان پهلوی با افتخار از آزادی ازدواج مرد با مرد و زن با زن سخن میگوید و آن را پیشرفت مینامد، سکوت شما چه معنایی دارد؟ آیا قرار است پس از به قدرت رسیدن این جریانهای ضد دین، شما نیز قلم به دست بگیرید و برای خوشامد اربابان جدید، فتوا بر حلال بودن منکرات و فواحش صادر کنید؟
۳. خیانت به جایگاه مذهبی: ترویج بیناموسی و بیغیرتی تحت نام «آزادی»، دقیقاً همان مسیری است که قوم لوط پیمودند و به عذاب الهی دچار شدند. همراهی با کسانی که قصد دارند ایران را به مرکز فحشا و دوری از غیرت تبدیل کنند، با هیچ منطق شرعی و مذهبی سازگار نیست.
مولوی صاحب، کسانی که امروز فرش قرمز زیر پای جریانهای همجنسباز و ضددین پهن میکنند، باید بدانند که غیرت ملت ایران و سنتهای الهی، اجازه نخواهد داد که ایران به جولانگاه مفسدانی تبدیل شود که روی قوم لوط را سفید کردهاند. تاریخ و آیندگان درباره این نفاق و همراهی با باطل قضاوت خواهند کرد.
