جناب مولوی عبدالحمید و افراد همسو با او پاسخ دهند: در فتنهای که قرآن را نشانه گرفته، شما در کدام صف ایستادهاید؟
کاتب: ماهدیم بلوچ
مولوی گرامی، وقتی در ایران، قرآن کریم علناً آتش زده میشود، وقتی به مقدسترین باور مسلمانان اهانت میشود،
موضع شما کجاست؟
آیا قرآنسوزی در ایران هم «اعتراض» است؟ یا فقط وقتی پای اغتشاشگران در میان باشد، باید با آن مماشات کرد؟
جناب مولوی، شما پیوسته از مدارا با اغتشاشگران سخن میگویید، اما یک سؤال روشن وجود دارد:مدارا با اهانت به قرآن تا کجا؟
آیا کسی که قرآن را میسوزاند،نماینده مردم است؟
یا ابزار فتنه و بیدینی؟
شما میگویید با معترض باید مدارا کرد؛اما آیا اغتشاشگری که مسجد را آتش میزند،به قرآن توهین میکند،و امنیت مردم را به خطر میاندازد،هنوز «معترض» است؟
جناب مولوی،چرا همیشه پلیس را متهم میکنید، اما هیچگاه از پلیسی که کتک میخورد، مجروح میشود و کشته میدهد سخنی نمیگویید؟ نزدیک به 300 نیروی پلیس توسط این اغتشاشگران به قتل رسیدند. می داند چند نفر؟ نزدیک به 300 نفر.
آیا این اعتراض است؟ اگر عده ای فقط یک نیروی امنیتی آمریکا بکشند به نظر شما پلیس آمریکا چکارشان می کند؟
در ایران چرا نیروی امنیتی در برابر اغتشاشگران سکولار باید تحقیر و محدود شود و حتی از حق دفاع از خود و مردم محروم بماند؟
شما میگویید «با مردم باشبد»؛اما مردم کداماند؟
مردم آنهاییاند که از ناامنی بیزارند، از اهانت به قرآن خشمگیناند، و خواهان آرامش و ثباتاند؛ نه اغتشاشگری سکولار که به نام آزادی، دین، مسجد و امنیت را هدف میگیرد.
جناب مولوی، وقتی قرآن در ایران سوزانده میشود باید طرف قرآن ایستاد یا طرف اغتشاشگر؟
اگر معیار شما اسلام است قرآنسوزی خط قرمز است.
اگر معیار عدالت است دفاع پلیس از امنیت مردم حق است.
و اگر سکوت میکنید این سکوت، بیطرفی نیست؛ موضع است.
پس روشن بفرمایید در فتنهای که قرآن را نشانه گرفته شما در کدام صف ایستادهاید؟