در ترازوی مذهب امام ابوحنیفه رحمه الله، تازیانهی نقد بر بدعتهای سیاسی مولوی عبدالحمید به نسبت هتاکان به قرآن و مقدسات و…
کاتب: مجیب الرحمن بلوچ (دانشجو)
بیائید به مولوی عبدالحمید بگوئیم شما که سالهاست بر کرسیِ پشت منبر مسجد بلوچهای حنفی مذهب تکیه زدهاید و خود را پیرو «امام اعظم، ابوحنیفه (رح)» میدانید، پاسخ دهید: در کدام صفحه از کتب فقهی مذهب حنفی، «فتنه»، «آشوب»، «هتک حرمت مقدسات» و «توجیهِ جنایت» مجاز شمرده شده است؟ آیا شما پیرو ابوحنیفه هستید یا پیرو جریانات سیاسیِ خارجنشین که اساس اسلام را هدف گرفتهاند؟
طبق فقه امام ابوحنیفه و اجماع علمای حنفی، ایجاد فتنه و خروج علیه امنیت جامعه (حتی اگر نقد هم داشته باشید) ممنوع است؛ زیرا «خون مسلمین و امنیت سرزمین اسلام» خط قرمز است.
امام ابوحنیفه همواره بر حفظ نظام جامعه تأکید داشت تا خون کسی به ناحق ریخته نشود. شما با چه مجوزی از آشوبهایی حمایت کردید که نتیجه آن ناامنی، ترور و به خاک و خون کشیدن مردم بیگناه بود؟ این کجایِ فقه ابوحنیفه است؟
جناب مولوی، در مذهب حنفی، «تعظیم شعائر الله» از واجبات قلب است. چگونه است که در فتنههای اخیر، قرآنها سوخت، مساجد به آتش کشیده شد و چادر از سر زنان مسلمان کشیدند، اما شما به جای محکومیت قاطع این «محاربان با خدا»، با جملات دوپهلو سعی در تطهیر آنان کردید؟
قرآن میفرماید: وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَا (بقره/ ۱۱۴)
کسی که در برابر تخریبگرانِ مساجد سکوت میکند، طبق این آیه در زمره «ظالمترینِ افراد» است. آیا امام ابوحنیفه رحمه الله به شما آموخته که مصالح سیاسی خود را بر حرمت خانه خدا و کتاب خدا ترجیح دهید؟
رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: لَزَوَالُ الدُّنْيَا أَهْوَنُ عَلَى اللَّهِ مِنْ قَتْلِ رَجُلٍ مُسْلِمٍ. نابود شدن دنیا نزد خدا آسانتر از کشته شدن یک شخص مسلمان است.
تحریکات شما و فضای غبارآلودی که ایجاد کردید، باعث ریخته شدن خونهای بسیاری شد. طبق فقه حنفی، هر کسی که در ریختن قطرهای خون مسلمان شریک باشد (حتی با یک کلمه تحریکآمیز)، در پیشگاه خدا مسئول است. شما چگونه در قیامت پاسخگوی یتیمانی خواهید بود که پدرانشان قربانیِ ناامنیِ ناشی از سخنان شما شدند و یا فرزندانشان قربانی تحریکات غیر شرعی شما شدند؟
در حدیث شریف آمده است: اَلْفِتْنَةُ نائِمَةٌ لَعَنَ اللهُ مَنْ اَيْقَظَها .[1] فتنه خواب است؛ لعنت خدا بر کسی که آن را (دوباره) بیدار کند.
جناب عبدالحمید، چرا تریبون نماز جمعه را که باید سنگر تقوا و وحدت باشد، به بلندگویِ نفاق و بیدار کردن فتنههای خفته تبدیل کردهاید؟ آیا این است وفاداری به سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم و راه امام ابوحنیفه رحمه الله؟
قرآن صراحتاً میفرماید: لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (مائده/ ۸۲)
امروز صهیونیستها و سکولاریستها برای سخنان شما هورا میکشند. از کی تا حالا یهود و مشرکین (=سکولاریستها) مصلحتخواه مسلمانان شدهاند؟ این همصدایی شما با رسانههای کفر، بزرگترین گواه بر انحراف از مسیر حق و فقه سلیم امام ابوحنیفه رحمه الله است.
جناب مولوی، میان «مطالبهگری» و «آشوبطلبی» مرز باریکی است که شما آن را شکستید. یا لباسِ مذهب ابوحنیفه را از تن درآورید و رسماً ردایِ سیاستبازانِ سکولار و سکولار زده ی غربی را بپوشید، و یا به قرآن و سنت و فقه امام اعظم رحمه الله بازگردید و از این فتنهانگیزیها توبه کنید.
بدانید که «إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصَادِ» (یقیناً پروردگارت در کمینگاه است).
[1] رواه الإمام أحمد في ” الزهد ” ( 46 ) ، والبيهقي في ” شعب الأيمان ” ( 6 / 145 ) والطبراني في ” المعجم الكبير ” ( 7738 ) ، وصححه الألباني في ” الصحيحة ” ( 741 )