لطف و منت الله و میزان لیاقت ما
لاَ يَزَالُ اللَّهُ يَغْرِسُ فِي هَذَا الدِّينِ غَرْسًا يَسْتَعْمِلُهُمْ فِي طَاعَتِهِ (الاباني السلسلة الصحیحه 2442)
همواره خداوند در این دین کسانی را می رویاند و پرورش میدهد که آنان را برای طاعت و بندگی
خود به کار می گیرد.
یعنی الله در هر زمان افرادی را پدید می آورد و تربیت می کند که اهل ایمان، طاعت و خدمت به دین باشد و آنان برای انجام کارهای نیک و یاری دین استفاده می کند. اینها «غُرَباء»[1] هستند.
غَرْسًا در اینجا به صورت استعاری یعنی (کاشتن و پرورش دادن) مانند بذری که رشد می کند.
الله همچنانکه برای این بذر خاک و آب و هوای مناسب تهیه می کند آنرا از آفات نیز سم پاشی می کند.
[1] بَدَأ الإسلامُ غَريبًا، وسَيَعودُ كما بَدَأ غَريبًا، فطوبى للغُرَباءِ. (مسلم145)