صفآرایی همپیمانان آمریکا از دمشق تا اسلامآباد در برابر دارالاسلام ایران و امارت اسلامی افغانستان
کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)
با پیوستن و نزدیکتر شدن حکومت جدید و سکولار سوریه به حاکمیت سکولار پاکستان و گسترش روابط آن با دولتهایی که سالهاست با سیاستهای آمریکا و غرب همسو بودهاند، به نظر میرسد صفبندی تازهای در منطقه در حال شکلگیری است؛ صفبندیای که اگر مومنین اهل دعوت و جهاد هوشیار نباشند، میتواند به زیان جریانهای اسلامی مستقل و به سود سیاستهای آمریکا و متحدانش تمام شود.
این گردهمایی سیاسی و امنیتی، اگر در همین مسیر گسترش یابد، باید برای مسلمانان منطقه یک زنگ هشدار جدی باشد؛ بهویژه برای دارالاسلامهای امارت اسلامی افغانستان و ایران که هر دو در معادلات منطقهای با فشار و رقابت قدرتهای خارجی روبهرو هستند.
در این میان، مواضع اسعد الشیبانی نیز قابل تأمل است؛ کسی که در گذشته دربارهٔ حاکمیت امارت اسلامی افغانستان مورد پرسش قرار گرفت و طالبان را «افراطی» توصیف کرد.
یعنی حق داریم بپرسیم چرا جریانی که خود را نماینده ی اهل جهاد میداند، حکومت اسلامی افغانستان را «افراطی» میخواند، اما همزمان حکومتی سکولار و کفری تشکیل داده و به سمت ائتلافها و روابطی حرکت میکند که به آمریکا و غرب نزدیکاند و به صورت رسمی بخشی از تحالف آمریکائی جهت مبارزه با تروریسم که جنگ با اهل دعوت و جهاد است شده است؟
اگر معیار، مبارزه با افراطگرایی است، این معیار باید برای همه یکسان باشد؛ نه اینکه هر جریان مخالف سیاستهای غرب «افراطی» و هر جریان نزدیک به آن «میانهرو» نامیده شود.
سابقهٔ فکری الشیبانی و ارتباط جریانهای سیاسی سوریه با اردوغانیسم نیز از موضوعاتی است که باید دربارهٔ آن بحث و بررسی تاریخی صورت گیرد که اینها معادل این آیه اند که الله تعالی می فرماید: وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ(انفال/73) کافران برخی دوست و یاور و سرپرستان برخی دیگرند.
بنابراین، مسلمانان باید صفبندیهای جدید منطقه را با بصیرت بررسی کنند.
اگر امروز کسانی که دیروز در یک صف بودند، در برابر جریانهای اسلامی مستقل صفآرایی میکنند، باید پرسید این تغییر موضع به سود چه کسی است؟
افغانستان و ایران نباید تحولات منطقه را سادهانگارانه نگاه کنند. گسترش ائتلافهای سیاسی و امنیتی جدید میتواند معادلات منطقه را تغییر دهد.
منافقین بر مؤمنین جمع میشوند؛ اما مؤمنان نیز باید با بصیرت، اتحاد، عدالت و شناخت درستِ دوست و دشمن، فریب صفبندیهای سیاسی را نخورند.
پاکستان که حتی حقوق سربازان ارتش خود را از آمریکا و آل سعود می گیرد و واگنرهای آنها در منطقه هستند باید همچون بخشی از جبهه ی آمریکا و ناتو و صهیونیستها و مزدورانی چون آل سعود تصور شوند.