آثار نفاق در توصیه های مولوی عبدالحمید به سازش با آمریکای کافر محارب متجاوز
کاتب: محمد اسامه
سخنان اخیر مولوی عبدالحمید در نماز جمعه زاهدان، مورخ ۲۱ فروردین ۱۴۰۵، که با ابراز خرسندی از «توافق آتشبس» و توصیه «تمام طرفها» به «پایبندی به آتشبس» همراه بود، و از هیئت ایرانی خواست تا «منافع ملی» و «وضعیت زندگی مردم» را در راستای «رفع تحریمها و تهدیدها» مدنظر قرار دهند، تعجب و تأمل عمیقی را برمیانگیزد. این لحن و رویکرد، گویی گوینده نه مسلمانی غیور و دلسوز ملت ایران است و نه با تاریخ و ماهیت آمریکای غدار وحشی و دشمن اصلی این سرزمین آشنایی دارد.
شگفتا که جناب مولوی عبدالحمید، چنان از «طرفین مذاکره» سخن میگوید و از «خلوص نیت مثبت» در گفتوگوها دم میزند، که گویی آمریکا و رژیم صهیونیستی را نمیشناسد. آیا این نادیده گرفتن عمدی ماهیت «آمریکای جنایتکار، خیانتپیشه و متجاوز» نیست که به هیچ عهد و پیمانی پایبند نیست، مگر آنکه منجر به تسلیم کامل و خلع سلاح حریف شود؟
توصیه به مذاکره همراه با حسن ظن و با چنین رویکردی، یعنی پذیرش خواستههای دشمن برای «رفع احتمالی تحریمها»، عملاً به معنای چشمپوشی از قدرت دفاعی، از جمله برنامه هستهای و توان موشکی ایران است. آیا مولوی عبدالحمید از فاجعه عراق، لیبی، سوریه، یمن، افغانستان و سومالی عبرت نگرفته است؟ آیا نمیداند که تحویل سلاح و قدرت بازدارندگی به دشمن اشغالگر، محارب و کافرآمریکایی، نه تنها خودکشی سیاسی و نظامی است، بلکه از منظر شرعی نیز عملی حرام و مصداق «ذلت» در برابر دشمن پائین قرار دادن پرچم اسلام در برابر پرچم کفاراست در حالی که قدرت آنرا داریم که پرچم اسلام را بالاتر از پرچم این کفار محارب و اشغالگر خارجی قرار دهیم و پذیرش ذلت در برابر این کفار را اسلام به شدت نهی میکند؟
رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: «الْإِسْلَامَ يَعْلُو وَلَا يُعْلَى» اسلام برتر است و برتر از آن نیست و چیزی بر آن برتری نمییابد. این برتری، نه با تسلیم و ذلت، که با مقاومت و عزت حاصل میشود.
جای تأسف است که این خطیب مذهبی، با تکیه بر وضعیت و شرایط زندگی مردم و رفع تحریمها، عملاً توپ را به زمین دارالاسلام ایران میاندازد و خواستار تسلیم شدن ایران در برابر زیادهخواهیهای آمریکا میشود. آیا این رویکرد، جز «نفاق» و دنیاطلبی برای منفعت دنیاوی و از دست ندادن شهرت بین مردم، معنای دیگری دارد؟ آیا وی به خاطر چند روز ناچیز دنیا، حاضر است دین و ایمان و عزت اسلام را فدا کند؟
در این صورت، توصیههای مولوی عبدالحمید، فارغ از هرگونه نیت خیرخواهانه ظاهری، عملاً در مسیر تضعیف دارالاسلام و جبهه ی هم مسیر با آن و هموارسازی راه برای سلطه متجاوزین گام برمیدارد. وظیفه هر مسلمان بصیر، شناخت دوست از دشمن، تمسک به عزت اسلامی، و مقاومت در برابر هرگونه فشار برای تسلیم شدن در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی و عمل به جهاد به عنوان فرض عین در برابر این کفار محارب است.
با شناختی که از آمریکا داریم کارنامه ی سیاه آن پر است از درسهایی که به ما میآموزند، در برابر آمریکا، باید با قدرت و هوشیاری عمل کرد و هرگز به وعدههای پوچ و فریبنده آنان دل نبست.