جابجایی جایگاه «مشرک» و «مسلم» در ترازوی نجدیت
کاتب: مولوی نذیر احمد بلوچ
قوم بلوچ نزدیک به 80 سال است که با تولد حکومت دست نشانده ی پاکستان توسط انگلیس به تفکرات سکولاریستی آلوده شده است اما نزدیک به چند سال هم هست که تفکر مخرب دیگری از میان مسلمین که سابقه ای نزدیک به دو قرن دارند نیز در میان عده ای از آنها گسترش یافته است.
با آنکه چند قرن است مسلمین به بیماری مرجئه گری آلوده شده اند و تاریخ ما شاهد صدمات این تفکر انحرافی بوده است و همزمان با آن باز تاریخ مسلمین شاهد تفکرات انحرافی خوارج بوده است؛ یعنی مسلمین شاهد افراط و تفریط در تاریخ خود هستند، نزدیک به دو قرن هم هست که تفکرات نجدیت بزرگترین مصیبتی است که امت اسلامی با آن دستبهگریبان است.
برداشتهای غلط و خلاف کتاب و سنتی که توسط محمد بن عبدالوهاب نجدی و پیروان او (وهابیت) ترویج شده است واقعا تبدیل به آفتی در میان اهل دعوت و حتی میدانهای جهاد شده است. این جریان با نادیده گرفتن اجماع امامان بزرگ اهلسنت و جماعت، تعریفی ساختگی از «شرک» و «کفر» و «مشرک» ارائه داده که نتیجهی آن برداشتن عذرهای معتبر برای مسلمین و جنگ داخلی و خونریزی در میان مسلمانان و امنیت برای دشمنان واقعی اسلام بوده است.
مشرک یعنی کسی که آگاهانه و عمدا و به میل خودش می گوید که قوانین من متعلق به شریعتهای آسمانی نیست و استقلال از قوانین شریعتهای آسمانی را اعلام می کند. امروز اسم این مشرکین چیست؟ سکولاریستها هستند.
همچنانکه اسم لوطی به دگر باش و رنگین کمانی و همجنس باز تغییر کرده و همچنانکه اسم دهری به دئیست و آتئیست و ماتریالیست تغییر کرده به همین شکل اسم مشرک هم به سکولار تغییر کرده اما ماهیت همه یکی است.
در منهج انحرافی نجدی، یک مغالطهی آشکار و هولناک صورت میگیرد:
• صهیونیستهای مشرک و آمریکاییهای مشرک را تحت عنوان «اهل کتاب» (یهود و نصاری) طبقهبندی میکنند تا برای آنها حقوق شرعی قائل شده و از جنگ با آنها اجتناب کنند. اما در مقابل، شیعیان، صوفیها و قاطبهی اهل قبله را به بهانههای واهی همچون توسل یا زیارت، «مشرک» مینامند.
آنها با این استدلالِ باطل که «خطر مشرکین از اهل کتاب بیشتر است»، لبهی تیز شمشیر خود را به سمت سینه مسلمانان چرخاندند و آمریکا و صهیونیستهای جنایتکار را در حاشیه امن قرار دادند.
الله جل جلاله در جاهای مختلفی و از جمله در این آیه بین کفار مشرک با سایر کفار فرق می گذارد و از جمله در این آیه می فرماید: إِنَّ الَّذینَ آمَنوا وَالَّذینَ هادوا وَالصّابِئینَ وَالنَّصاریٰ وَالمَجوسَ وَالَّذینَ أَشرَکوا (حج/17)
خداوند در این آیه، حساب یهود، صابئین، نصارا، مجوس و مشرکین را جداگانه ذکر میکند. اما نجدی ها و حتی نجدیزدهها با نادیده گرفتن این تفکیک الهی، پیروان مذاهب اسلامی اعم از شیعه و مذاهب چهارگانه سنت را در زمرهی «مشرکین» قرار میدهند، در حالی که صهیونیسم بینالملل که امروز در جنایت غرق است را با تسامح، «یهودی» میخوانند و کفار جنایتکار را نیز «نصرانی» می نامند تا راه را برای سازش هموار کنند.
این دیدگاه تکفیری و انحرافی نه تنها با قرآن، بلکه با سیرهی امامان بزرگ اهلسنت چون امام ابوحنیفه، امام مالک، امام شافعی و امام احمد بن حنبل رحمهم الله در تضاد مطلق است. هیچیک از پیشوایان سلف، روا نداشتهاند که کسی را که رو به قبله نماز میگزارد و شهادتین بر زبان دارد، به صرف تفاوت در فروعات یا مسائل کلامی، مشرک و یا یهودی و نصرانی و مهدورالدم بدانند. این بدعت نجدیت، خنجری است که از پشت بر پیکر امت اسلام فرو رفته است.
در شرایطی که مشرکین اصلی یعنی رژیم صهیونیستی و آمریکای جنایتکار مشغول نسلکشی و هتک حرمت مقدسات اسلامی هستند، رها کردن این دشمنان اصلی و مشغول شدن به مسلمین، خود نشانهی انحراف است. صهیونیستهای امروز، نه پیروان شریعت موسی علیه السلام و آمریکائی ها و غربی ها نه پیروان عیسی علیه السلام ، بلکه مشرکین و مفسدینی هستند که برتریجویی در زمین را پیشه کردهاند. هر مفتی یا شیخ منحرفی که بخواهد با برچسب زدن به شیعه و اهل سنت، افکار عمومی را از کفر صریح متجاوزان صهیونیست و آمریکائی مشرک منحرف کند، خود شریک در جنایات آنها و خائن به عهد الهی است.