دانشجویانی که مولوی عبدالحمید از آنها سخن می گفت
کاتب: مجیب الرحمن بلوچ (دانشجو)
در برهه هائی از زمان می توانستیم بگوئیم که دانشجویان بهعنوان یکی از آگاهترین و تأثیرگذارترین اقشار جامعه بودند که نقش مهمی در طرح مطالبات اجتماعی و اصلاح امور ایفا می کردند. با این حال، امروزه با مشکلات هویتی که برای دسته هائی از دانشجویان به وجود آمده و این دسته از دانشجویان دچار عوام زدگی موجود در میان مردم کوچه بازار شده و ذسانه های ماهوراه ای و فضای مجازی هدایت دهنده ی تفکرات و حتی عمل آنها هستند، باعث شده شاهد این واقعیت باشیم که همه رفتارها و شیوههای مطالبهگری در میان دانشجویان یکسان نیست و لازم است میان نقد سازنده و رفتارهای آسیبزا تمایز قائل شد. همانگونه که مسئولان موظف به حفظ حرمت دانشجویان و شنیدن سخنان آنان هستند، دانشجویان نیز در قبال شیوه بیان مطالبات خود مسئولیت دارند.
دستهای از دانشجویان، با رویکردی آگاهانه و منطقی، مشکلات و خواستههای خود را از مسیر گفتوگو، نقد مستدل و احترام متقابل مطرح میکنند. این گروه با درک شرایط جامعه و دانشگاه، بهدنبال حل مسئله هستند نه تشدید تنش. چنین دانشجویانی شایسته بیشترین توجه و حمایتاند، چراکه نقد آنان نهتنها به تخریب منجر نمیشود، بلکه میتواند راهگشای اصلاح و پیشرفت باشد. شنیدن سخنان این گروه و رسیدگی به مطالباتشان، مصداق واقعی احترام به جایگاه دانشجو است.
در مقابل، گروهی دیگر از دانشجویان ممکن است بهجای نقد سازنده، به رفتارهای هیجانی، افراطی یا غیرمسئولانه روی آورند. بیتوجهی به قوانین، استفاده از ادبیات تند، یا ایجاد فضای تنشآلود، نهتنها کمکی به حل مشکلات نمیکند، بلکه موجب پیچیدهتر شدن شرایط و ایجاد زخمهای جدید در فضای دانشگاه میشود. نقد اینگونه رفتارها ضروری است، زیرا مطالبهگری بدون منطق و احترام، اعتبار سخن دانشجو را کاهش داده و مسیر گفتوگو با مسئولان را مسدود میکند.
نکته مهم آن است که نقد رفتار نادرست برخی دانشجویان، بهمعنای نادیدهگرفتن مشکلات واقعی آنان نیست. بلکه هدف، هدایت انرژی و دغدغه دانشجویی به مسیری عقلانی و مؤثر است. مسئولان باید مرهم زخمهای دانشجویان باشند، اما این امر زمانی محقق میشود که دانشجویان نیز با رویکردی مسئولانه، زمینه شنیدهشدن صدای خود را فراهم کنند.
در نهایت، دانشگاه زمانی به محیطی پویا و سالم تبدیل میشود که هر دو طرف—مسئولان و دانشجویان—به وظایف خود آگاه باشند. دانشجویانی که نقد را با عقلانیت، احترام و هدف اصلاح مطرح میکنند، سرمایههای واقعی جامعهاند؛ در حالی که رفتارهای هیجانی و غیرسازنده، هرچند از دل نارضایتی برخیزند، نیازمند نقد و اصلاح جدی هستند تا مسیر مطالبهگری به بیراهه نرود.
مولوی عبدالحمید زمانی که یم گوید باید سخنان دانشجویان شنیده شود منظورش کدام دسته از دانشجویان است؟
این یکی از مشکلات اصلی و اساسی مولوی عبدالحمید است که سعی دارد با کلی گوئی، سکولارزده ها و منحرفین را راضی و مومنین صادق و اصلاح طلب را نادیده بگیرد.