د مذهبي جګړې له فتنې څخه شرعي او جدي اخطار
نن چې په سیمه کې حالات ډېر حساس دي او د شریعتغوښتونکو مجاهدینو تمرکز باید د پاکستان پر ظالم نظام، عدالت، او اصلاح وي، ناڅاپه ځینې مشکوک غږونه د مذهبي جګړې، د تشیع پر ضد شخړو، او د پاراچنار او کشمیر د فتنو د راپورته کولو هڅه کوي. دا هممهالي هېڅ تصادف نه دی؛ بلکې یو پلان شوی فتنه ده.
د امت اسلامي تاریخ روښانه شاهد دی:
هر کله چې د اسلام دښمنان تر فشار لاندې راغلي، نو د مذهبي تفرقې اور یې بل کړی، تر څو د مجاهدینو او مصلحینو صفونه ووېشي. دا زړې نسخې مخکې په عراق، سوریه، افغانستان او پاکستان کې ازمویل شوې دي، او پایله یې تل د مسلمانانو وینه، وراني، او د بهرني دښمن پیاوړتیا وه.
په همدې ورځو کې په بلوچستان کې سکولر او ملحد بلوچ ډلې شخړې جوړوي؛ خو د تعجب خبره دا ده چې ځینې نامعلوم کسان د اصلي ستونزې پر ځای، مذهبي شخړې راپورته کوي. دا د میدان بدلول عین هغه څه دي چې دښمن یې غواړي.
موږ د پاکستان شریعتغوښتونکو مجاهدینو ته په ښکاره وایو:
که رښتیا مو هدف اسلامي حاکمیت، شرعي عدالت، او د امت نجات وي، نو له مذهبي جګړې ځان وساتئ. ستاسو لاره د اصولو پر بنسټ وحدت ده، نه هغه شخړې چې امت کمزوری کوي. د عقل او حکمت نمونه هماغه تګلاره ده چې اسلامي امارت افغانستان د تشیع په اړه غوره کړې: اختلاف مدیریت کول، د وینې تویېدو مخنیوی، او د فتنې دروازه تړل.
هوښیار اوسئ:
هغه کسان چې نن د پاراچنار او کشمیر موضوع د مذهبي تحریک په ژبه راپورته کوي، د امت دوستان نه دي. هغوی یا په شعوري ډول او یا ناپوهانه، د اسلام د دښمنانو لوبه بشپړوي. اصلي دښمن د تفرقې څخه ګټه اخلي، او د هر مسلمان وینه د هغه پانګه ده.
په پای کې، دا خبره د سیاست مصلحت نه، بلکې د شرع صریح حکم دی:
د امت وحدت د الله او د هغه د رسول ﷺ غوښتنه ده؛ او مذهبي تفرقه هغه لاره ده چې د دښمن خوښي پکې ده، نه د دین اقامه. نن د بیدارۍ، بصیرت او په یوه صف کې د درېدو وخت دی، نه د داسې فتنې ښکار کېدل چې پای یې یوازې پښیماني ده.