په پاکستان کې امریکايي اسلام؛ قرآن په لاس، اطاعت د واشنګټن په عمل کې

په پاکستان کې امریکايي اسلام؛ قرآن په لاس، اطاعت د واشنګټن په عمل کې

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

هغه څه چې نن په پاکستان کې د «دین» او «د علماوو د فتوا» تر نوم لاندې وړاندې کېږي، د محمدي اسلام ﷺ استازیتوب نه کوي؛ بلکې دا امریکايي اسلام دی هغه اسلام چې قرآن په لاس کې نیسي، خو په عمل کې د واشنګټن، ناټو او سیکولر نظامونو پر وړاندې سر ټیټوي.

د پاکستان اوسنی حکومت د الله په شریعت نه اداره کېږي؛بلکې د سیکولري قوانینو، استعماري جوړښتونو او د پردیو قدرتونو د ګټو پر بنسټ ولاړ دی.

سره له دې، ځینې د علماوو په نوم شوراګانې د دې حقیقت د افشا پر ځای، د همدې باطل نظام توجیه کوي او د دین په ژبه له باطله دفاع کوي.

قرآن په شعار کې، امریکا په فرمان کې

دا ښکاره تضاد دی:

• په خبرو کې: آیت او حدیث

• په عمل کې: د امریکا اطاعت

• په دریځ کې: د لوېدیځ د امنیتي روایتونو تکرار

• په واقعیت کې: د ظلم پر وړاندې چوپتیا او د غیرشرعي قوانینو ملاتړ

دا هماغه امریکايي اسلام دی؛ هغه اسلام چې:

• ظلم ته «امنیت» وایي

• سیکولریزم ته د «مصلحت» نوم ورکوي

• او د وابسته نظامونو پر وړاندې مقاومت «فتنه» بولي

علما که د قدرت کارکوونکي؟

که یو عالم:

• حق وپېژني او پټ یې کړي

• د سیکولر واکمن تر څنګ ودرېږي

• ژبه یې د مظلوم پر وړاندې بنده وي، خو د دارالاسلام پر ضد خلاصه

نو هغه بیا «رباني عالم» نه دی؛ بلکې درباري عالم دی او د امریکايي اسلام د پروژې برخه ګرځي.

قرآن د داسې کسانو په اړه سخت خبرداری ورکوي؛ هغوی چې د الله آیتونه په لږه بیه پلوري او دین د قدرت وسیله ګرځوي.

باطل تل پاتې نه دی

د پاکستان سیکولر حکومت که نن:

• په زور

• په رسنیو

• او د بهرني ملاتړ

خپل ځان ساتي،

خو د الله سنت نه بدلېږي:

باطل دوام نه کوي، او حق که څه هم ناوخته خامخا بریالی کېږي.

پایله او خبرداری

امریکايي اسلام ښايي د څه مودې لپاره:

• حقیقت پټ کړي

• خلک مغشوش کړي

• او ظلم شرعي وښيي

خو بالاخره:

• رسوا کېږي

• او تورمخې یې د هغو علماوو او بنسټونو پر تندي پاتې کېږي چې دین یې د قدرت قرباني کړ؛

هم په دنیا کې او هم د الله تعالی په حضور کې.

 د توبې او رجوع دروازه لا هم پرانیستې ده؛ خو تاریخ او امت، د دین پلور هېر نه کوي.

د پاکستان تحریک طالبان (TTP)؛ له کاشغره تر مراکشه د امت د یووالي پرچمدار

د پاکستان تحریک طالبان (TTP)؛ له کاشغره تر مراکشه د امت د یووالي پرچمدار

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

«مونږ له کاشغره تر مراکشه یوه عقیده لرو»؛ دا یوازې یو شعار نه دی، بلکې د هغو مجاهدینو یو خونړی او سپېڅلی منشور دی چې د استعمار لخوا ایستل شوې فرضي پولې یې ماتې کړې دي. په داسې یوه نړۍ کې چې کفر او نفاق د اسلامي امت د وجود د ټوټې ټوټې کولو لپاره لاس یو کړی، د وزیرستان له سنګرونو تر هندوکش تر غرونو د توحید ناره د وخت طاغوتان لړزوي.

۱. د ننګینو پولو ماتول؛ د ایمان یوه جغرافیا

زموږ عقیده له وطن، ژبې او نسل څخه پورته ده. په لیرې ختیځ کې له کاشغره (شرقي ترکستان) نیولې بیا په مراکش کې د اتلانتيک سمندر تر څنډو پورې، د هر مسلمان زړه د شریعت د نفاذ لپاره درزیږي. د پاکستان تحریک طالبان (TTP) په دې اصل تکیه کوي او اعلانوي چې زموږ مبارزه یوازې د یوې سیمې لپاره نه ده، بلکې دا د ټول امت د بایللي عزت د بېرته ترلاسه کولو جګړه ده. موږ باور لرو چې د ایغور د مسلمان درد، د پاکستاني مجاهد درد او د مغربي مومن هیله یو ده: هغه د کفر له استثمار څخه ازادي ده.

۲. د اشغال شویو ځمکو ازادي؛ تر خلافت پورې جهاد

اسلامي خاورې، له غصب شوې فلسطین څخه نیولې د لویدیځو مزدوارنو لخوا تر اشغال شویو دښتو پورې، یوازې د «اوسپنې او اور» په ژبه ازادېدای شي. TTP د امت د یوې ویښې برخې په توګه خپل هدف د هغو سیکولرو او مزدورو رژیمونو له مردارۍ څخه د اسلامي خاورو پاکول بولي چې قبلې یې واشنګټن او لندن دي. موږ د قدس او اندلس د ازادۍ لاره د هغو سیمه ییزو طاغوتانو په نسکورولو کې ګورو چې د نړیوال اشغال لپاره لاره هواروي.

۳. د نوي نړیوال نظم پر وړاندې درېدل

نوي نړیوال نظم چې پر ظلم، د مسلمانانو د زیرمو پر غلا او د مقدساتو پر سپکاوي ولاړ دی، نن د «ایمان» له کلک ديوال سره مخ دی. د پاکستان تحریک طالبان مجاهدینو په افغانستان کې د اشغالګرو پر وړاندې له بریالۍ مبارزې په الهام اخیستو ثابته کړې چې هیڅ ځواک د «واحدې عقیدې» پر وړاندې د درېدو توان نه لري. موږ له کاشغره تر مراکشه خپل صفونه د هغې پریکنده جګړې لپاره متحد کوو چې د الله تعالی د حکم د نفاذ په لاره کې خنډ ګرځي.

۴. امت ته پیغام؛ یو بیرغ، یو هدف

ای د امت ځوانانو! وخت رارسېدلی چې د توحید تر سپین بیرغ لاندې راټول شو. زموږ میراث جهاد دی او زموږ منزل شهادت یا بریا ده. TTP هغو ټولو ته د ورورولۍ لاس غځوي چې زړونه یې د اعلاء کلمة الله لپاره درزیږي. موږ به اجازه ورنکړو چې دښمنان مو په فرضي پولو سره جلا کړي. زموږ وینه د اسلامي نړۍ د هرې لوېشتې خاورې د ازادۍ قیمت دی.

ازادي په مذاکراتي تالارونو کې نه، بلکې د جګړې په ډګرونو او د تورو په سیوري کې نغښتې ده. له لیرې ختیځه د اسلامي نړۍ تر لویدیځه، موږ یو وجود یو. د پاکستان تحریک طالبان به تر هغه وخته مبارزې ته دوام ورکړي چې د اسلام بیرغ د ټولو اشغال شویو ښارونو پر منارونو رپاند شوی نه وي.

په محراب کې وینه او په قصر کې فریب؛ د اسلام‌اباد چاودنه: د ولس د غولولو لپاره د پاکستاني استخباراتو نوې لوبه

په محراب کې وینه او په قصر کې فریب؛ د اسلام‌اباد چاودنه: د ولس د غولولو لپاره د پاکستاني استخباراتو نوې لوبه

سریزه: د سیاسي بقا لپاره د لمونځ‌ګرو وینه

د اسلام‌اباد په «ترلائي» سیمه کې د بي بي خدیجة الکبری (س) په حسینیه کې د جمعې د لمانځه پر مهال چاودنه، یو ځل بیا ثابته کړه چې په پاکستان کې د بې‌ګناه مسلمانانو ژوند د مقتدرو کړیو لپاره یوازې د سیاسي لوبو وسیله ده. خو اصلي پوښتنه دا ده چې ولې په دې حساس وخت کې داسې جنایت ترسره شو؟

۱. د پاکستان د مزدور حکومت دسیسه

دا چاودنه په داسې حال کې کېږي چې د پاکستان سکولار حکومت او نظامي واکمن تر سختو سیاسي او ټولنیزو فشارونو لاندې دي. د دې لپاره چې عامه افکار له خپلو ناکامیو، فساد او اقتصادي بحران څخه بل لور ته واړوي، د پاکستان «مزدورې استخباراتي ادارې» یو ځل بیا د وحشت سناریو پلې کړه.

• دا برید په حقیقت کې د واکمنو لخوا یو پلان شوی جنایت دی ترڅو د ولس پام له خپلو غوښتنو څخه د مذهبي جګړو لور ته وګرځوي.

۲. د مذهبي فتنې پارول؛ د فشار کمولو تګلاره

د پاکستان استخبارات غواړي چې په هېواد کې د شیعه او سني ترمنځ مذهبي فتنه او جنګ رامنځته کړي. دا د فشار کمولو یوه زړه تګلاره ده؛ کله چې حکومت په تنګ شي، د مذهب په نوم وینه تویوي ترڅو خلک په خپل منځ کې په جنګ واچوي او دوی په ارامه خپله واکمني جاري وساتي.

۳. امریکایي تګلاره: په خړو اوبو کې ماهیان نیول

دا هماغه امریکایي نسخه ده چې کلونه وړاندې په عراق او افغانستان کې پلې شوه. د استکبار او د هغوی د سیمه‌ییزو مزدورو استخباراتو هدف دا دی چې اسلامي امت په مذهبي تعصباتو وویشي.

• دوی غواړي د وېرې او ناامنۍ په رامنځته کولو سره خپلو شومو موخو ته ورسېږي او لکه د متل په څېر: «خړې اوبو کړي او ماهیان پکې ونیسي.» په هېواد کې ناامني د دوی د بقا او بهرنیو امتیازاتو د ترلاسه کولو تضمین دی.

پایله او ویښتیا

د پاکستان ویښ ولس (که شیعه وي که سني) باید پوه شي چې د دوی اصلي دښمن په جومات کې لمونځ‌ګړی ورور نه، بلکې هغه جاسوسي ادارې او سکولار واکمن دي چې د پردیو په اشاره خپله خاوره په وینو لړي. د دې جنایتونو موخه یوازې د مسلمانانو ترمنځ د نفاق تخم شیندل دي. باید هوښیار اوسو او اجازه ورنکړو چې زموږ له مقدساتو څخه د خپلو سیاسي لوبو لپاره ګټه پورته کړي.

د مذهبي جګړې له فتنې څخه شرعي او جدي اخطار

د مذهبي جګړې له فتنې څخه شرعي او جدي اخطار

نن چې په سیمه کې حالات ډېر حساس دي او د شریعت‌غوښتونکو مجاهدینو تمرکز باید د پاکستان پر ظالم نظام، عدالت، او اصلاح وي، ناڅاپه ځینې مشکوک غږونه د مذهبي جګړې، د تشیع پر ضد شخړو، او د پاراچنار او کشمیر د فتنو د راپورته کولو هڅه کوي. دا هم‌مهالي هېڅ تصادف نه دی؛ بلکې یو پلان شوی فتنه ده.

د امت اسلامي تاریخ روښانه شاهد دی:

هر کله چې د اسلام دښمنان تر فشار لاندې راغلي، نو د مذهبي تفرقې اور یې بل کړی، تر څو د مجاهدینو او مصلحینو صفونه ووېشي. دا زړې نسخې مخکې په عراق، سوریه، افغانستان او پاکستان کې ازمویل شوې دي، او پایله یې تل د مسلمانانو وینه، وراني، او د بهرني دښمن پیاوړتیا وه.

په همدې ورځو کې په بلوچستان کې سکولر او ملحد بلوچ ډلې شخړې جوړوي؛ خو د تعجب خبره دا ده چې ځینې نامعلوم کسان د اصلي ستونزې پر ځای، مذهبي شخړې راپورته کوي. دا د میدان بدلول عین هغه څه دي چې دښمن یې غواړي.

موږ د پاکستان شریعت‌غوښتونکو مجاهدینو ته په ښکاره وایو:

که رښتیا مو هدف اسلامي حاکمیت، شرعي عدالت، او د امت نجات وي، نو له مذهبي جګړې ځان وساتئ. ستاسو لاره د اصولو پر بنسټ وحدت ده، نه هغه شخړې چې امت کمزوری کوي. د عقل او حکمت نمونه هماغه تګلاره ده چې اسلامي امارت افغانستان د تشیع په اړه غوره کړې: اختلاف مدیریت کول، د وینې تویېدو مخنیوی، او د فتنې دروازه تړل.

هوښیار اوسئ:

هغه کسان چې نن د پاراچنار او کشمیر موضوع د مذهبي تحریک په ژبه راپورته کوي، د امت دوستان نه دي. هغوی یا په شعوري ډول او یا ناپوهانه، د اسلام د دښمنانو لوبه بشپړوي. اصلي دښمن د تفرقې څخه ګټه اخلي، او د هر مسلمان وینه د هغه پانګه ده.

په پای کې، دا خبره د سیاست مصلحت نه، بلکې د شرع صریح حکم دی:

د امت وحدت د الله او د هغه د رسول ﷺ غوښتنه ده؛ او مذهبي تفرقه هغه لاره ده چې د دښمن خوښي پکې ده، نه د دین اقامه. نن د بیدارۍ، بصیرت او په یوه صف کې د درېدو وخت دی، نه د داسې فتنې ښکار کېدل چې پای یې یوازې پښیماني ده.

د سیکولر کېدو فقهی نقد او د حدودو د تعطیل پایلې، مولوي عبدالحمید زاهداني ته علمي خطاب

د سیکولر کېدو فقهی نقد او د حدودو د تعطیل پایلې، مولوي عبدالحمید زاهداني ته علمي خطاب

مولوي عبدالحمید زاهداني،

په وروستیو کلونو کې ستاسو له‌خوا داسې دریځونه مطرح شوي چې پکې د «اسلامي قوانینو د بدلون»، «د شرعي مجازاتو د تعلیق یا حذف» او «د حدودو د کمزوري کولو» خبرې شوې دي. دا ډول لیدلوری د اهل‌سنت د فقهې له نظره جدي علمي څېړنې او روښانه ځواب ته اړتیا لري؛ ځکه د قطعي احکامو کمزوري کول د دیني او ټولنیز نظم پر بنسټیزو ستنو مستقیم اغېز لري.

۱) فقهی اصل: د نصوصو حاکمیت او قطعي احکام

د اهل‌سنت د اصولِ فقه له مخې، هغه احکام چې په قطعي نصوصو (قرآن او سنت) ولاړ وي، د سیاسي جوړجاړي او موقتي مصلحتونو له مخې نه تعطیلیږي. شرعي حدود—په ځانګړي ډول د دین او شعایرو د ساتنې په برخه کې—له تعبدي او مقصودِ شارع احکامو څخه دي، او د «زمانې» یا «مصلحت» تر عنوان لاندې د بې‌ضابطې بدلون اجازه نه لري.

۲) د شریعت مقاصد او د دین ساتنه

د شریعت د مقاصدو له مخې، د دین ساتنه د پنځو ضروري مقاصدو په سر کې ده. هره پالیسي یا وینا چې د شرعي بازدارندګۍ کمزوري کېدو ته لاره هواروي، د محرّماتو پر وړاندې جرأت زیاتوي او د شعایرو د هتک سبب ګرځي. د قرآن کریم سپکاوی او پر جوماتونو تېری د دین د ساتنې د نقض تر ټولو سختې بېلګې دي.

۳) د «سدّ ذرایع» قاعده

د اهل‌سنت فقه—په ځانګړي ډول د مالکي او حنبلي مذاهبو—د سدّ ذرایع پر اصل ټینګار کوي؛ یعنې هغه لارې تړل چې لویو مفاسدو ته رسېږي. د جرم د بې‌هزینه کولو تبلیغ او د بازدارنده مجازاتو تعلیق، داسې ذریعه ده چې د مقدساتو پر وړاندې د جسارت دروازې پرانیزي؛ هغه مفاسد چې نن یې ټولنیزې نښې ښکاره دي.

۴) د عالم مسؤلیت په حکم بیان کې

د قرآن او سنت له مخې، د دین عالم مکلف دی چې حکم په صراحت بیان کړي او د شعایرو دفاع وکړي. د کلام‌الله د سپکاوي پر وړاندې سکوت یا ابهام، د علمي امانت‌دارۍ له وجیبې سره سمون نه لري. سیاسي اختلافات د قطعي مسایلو په باب د شرعي دریځ د تعلیق جواز نه شي کېدای.

۵) پایله

له فقهی پلوه:

• د قطعي احکامو بدلون یا تعطیل بې له معتبر سند څخه د منلو نه دی؛

• د حدودو کمزوري کول د شریعت له مقاصدو (د دین ساتنه) سره په ټکر کې دي؛

• د سدّ ذرایع اصل د دې غوښتنه کوي چې د شعایرو پر وړاندې د جرأت اسباب په شرعي ډول وتړل شي؛

• د دین عالم مکلف دی چې د قرآن په دفاع کې روښانه او قاطع دریځ ولري.

هیله ده دا علمي بحثونه د مستند فقهی گفت‌وګو او د الهي شعایرو د څرګندې دفاع سبب شي؛ ځکه د دیني علم اعتبار د نصوصو او د شریعت د مقاصدو له التزام سره تړلی دی.

مولوي عبدالحمید زاهداني څخه مستقیم پوښتنه

مولوي عبدالحمید زاهداني څخه مستقیم پوښتنه

مولوي عبدالحمید زاهداني!

تاسو چې د دین او اهل سنت د دفاع دعوه کوئ، اوس باید ځواب ورکړئ:

هماغه ګډوډوونکي چې د امریکا او اسرائیل په څرګند ملاتړ صحنې ته راغلل او د قرآن کریم توهین یې وکړ، د خدای کتاب یې وسوځاوه او د الهي شعایرو سره یې بی‌حرمتي وکړه؛

• د دغو اعمالو شرعي حکم ستاسو په نظر څه دی؟

• ایا دا چلند د «بیان د آزادۍ» مثال ګڼئ، که د دین او د خلکو ایمان ته ښکاره تعرض؟

• ایا د کلام‌الله بی‌حرمتي او د شعایرو سپکاوی ستاسو لپاره ساده عمل دی، یا د اهل سنت فقه سره سم کفر او ارتداد ګڼل کیږي؟

تاسو چې د حنفي شریعت د قوانینو او د دارالاسلام د امارت اسلامي افغانستان د عملي کولو پر وړاندې اعتراض کوئ، خو د قرآن په وړاندې څرګنده بی‌حرمتي ته چوپ پاتې کیږئ؛

پوه شئ:

دا چوپتیا د اسلام د دښمنانو، د امریکا او صهیونیست مزدورانو، او هغو کسانو سره همکاري ده چې دین سره  لوبه کړی.

عالمان او د اهل سنت پیروان د مبهم موقف له مخې نه ارزول کیږي؛

بلکې د قرآن، شریعت او شعایرو د بشپړ دفاع له لارې پیژندل کیږي.

مولوي عبدالحمید!

که تاسو ریښتینی د شریعت مدعی یاست، اوس د ځواب ویلو وخت دی؛ نه چوپتیا او د کفري مزدورانو توجیه او ملاتړ.

دین د دارالکفر د سیاست په چوپړ کې؟ (د پاکستان د دولتي نظام همغږي علماوو دریځ د دارالاسلام افغانستان پر وړاندې)

دین د دارالکفر د سیاست په چوپړ کې؟ (د پاکستان د دولتي نظام همغږي علماوو دریځ د دارالاسلام افغانستان پر وړاندې)

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

د مولانا فضل‌الرحمن وروستۍ څرګندونې او د «وحدت امت پاکستانی» تر سرلیک لاندې غونډه، تر هغه زیات چې د امت دفاع وي، د پاکستان د وابسته پوځي–سیاسي نظام لپاره د دیني مشروعیت جوړولو هڅه ده؛ هغه نظام چې کلونه کېږي د امریکا په تګلاره روان دی او نن د ولسي فشار د کمولو لپاره د دین له نومه کار اخلي.

اصلي پوښتنه دا ده:

که پر افغانستان برید «د توجیه وړ نه دی»، نو ولې د تجاوز ریښه نه ښودل کېږي؟

ولې د دارالکفر د تیري کوونکي جوړښت پر ځای، موضوع د «کابل او اسلام‌اباد ترمنځ اختلاف» ته راکمول کېږي؟

ایا دا مساوي اړخونه دي، که پر دارالاسلام د یوه وابسته نظام فشار؟

دین د ولس د ارامولو لپاره؟

دا ډول ناستې په عمل کې د ولس د غوسې د مهارولو دینی وسیلې دي؛ نه د حق لپاره، نه د شریعت د حاکمیت لپاره، بلکې د دې لپاره چې:

• تجاوز «سوء تفاهم» وښودل شي؛

• وابستګي «سیاسي مصلحت» ونومول شي؛

• او د دارالاسلام خپلواکه دریځ «تنش‌زوونکی» معرفي شي.

کله چې علما د حق تر څنګ ودرېږي نه، بلکې د دولت د ګټو په چوکاټ کې خبرې کوي، پایله یې د امت ګمراه کول او د شریعت معیار کمزوری کول دي.

امت که د سیاست جوړ شوی نوم؟

د «امت پاکستانی» اصطلاح دلته خپله د پوښتنې وړ ده.

امت په اسلام کې د عقیدې او شریعت پر بنسټ ولاړ دی، نه د استعمار پر کرښو، نه د امنیتي ډکترینونو پر اساس.

کله چې شریعت شاته شي او د امریکا غوښتنې مخ ته راشي، د «امت» نوم یوازې تش سیاسي پوښ پاتې کېږي.

دارالاسلام افغانستان؛ سره کرښه

دارالاسلام امارت اسلامي افغانستان، سره له سختو فشارونو، د کفري امنیتي تړونونو منلو ته غاړه نه ده ایښې او خپل عقیدتي استقلال یې نه دی پلورلی.

همدا استقلال د فشار پروژې ته زور ورکړی او هم‌مهاله یې د هغې خوا د دیني مشروعیت بازار ګرم کړی.

پایله. روښانه دریځ

• موضوع «دوه‌اړخیزه شخړه» نه ده؛ بلکې د یوه وابسته نظام فشار پر یو خپلواک دارالاسلام دی.

• موضوع «خبرې اترې» نه دي؛ بلکې د امریکایي امنیتي چوکاټ تپل دي.

• او تر ټولو لوی خطر، جګړه نه ده؛ بلکې د دین تحریف د وابستګۍ د توجیه لپاره دی.

دارالاسلام افغانستان دا سناریو پېژني، او ویښ امت د دیني نصیحت او سیاسي مشروعیت‌سازۍ ترمنځ توپیر ښه درک کوي.

د امریکا، لوېدیځ او صهیونیزم د تجاوزاتو پر وړاندې د بیدارۍ خبرتیا

  د امریکا، لوېدیځ او صهیونیزم د تجاوزاتو پر وړاندې د بیدارۍ خبرتیا

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

نننی نړۍ یو خطرناک پړاو ته ننوتې ده؛

هغه پړاو چې پکې قانون، انسانیت، بشري حقونه او د هېوادونو سرحدونه یوازې تش شعارونه ګرځېدلي او د زورورو د ګټو لپاره کارېږي.

عبدالله عزام، د دارالاسلام امارت اسلامي افغانستان د اقتصادي مرستیال د دفتر رئیس، په خپل پیغام کې خبرداری ورکړی چې نړیوال نظام د قانون له چوکاټه وتلی او د ځنګل بڼه یې خپله کړې ده؛ داسې نظام چې یوازې د زور، فشار او تحمیل منطق پېژني.

  د اوسني نړیوال نظم رښتینی څېره

امریکا، لوېدیځ او نړیوال صهیونیزم: ▪️ قانون یوازې هغه وخت مني چې د دوی په ګټه وي

▪️ د «بشري حقونو» تر نوم لاندې تحریم، فشار او مداخله توجیه کوي

▪️ خپلواک ملتونه د سیاسي، اقتصادي او امنیتي فشار لاندې راولي

هغه څه چې نن په ونزویلا کې روان دي، د همدې تګلارې روښانه بېلګه ده؛ او سبا دا فشار هر خپلواک هېواد ته ورسېدای شي.

  ملتونو ته ښکاره پیغام

د معاصر تاریخ تجربه ښيي:

• کمزوري ملتونه قرباني کېږي

• اقتصادي او سیاسي وابستګي، خپلواکي له منځه وړي

• د زورورو په وعدو باور، ستراتیژیکه تېروتنه ده

په داسې نړۍ کې چې قانون د قدرت تابع شوی،

یوازې هغه ملتونه خوندي پاتې کېږي چې آګاه، خپلواک او پر خپل توان ولاړ وي.

  د آزادو ملتونو مسئولیت

ملتونه باید: ▪️ د لوېدیځ د ښکلو خو تشو شعارونو ښکار نه شي

▪️ خپل سیاسي او اقتصادي بنسټونه پیاوړي کړي

▪️ د فشار او تحمیل پر وړاندې متحد او هوښیار واوسي

ځکه په دې نړۍ کې،

هغه څوک چې د ځان د ساتنې توان ونه لري، د زورورو د معاملې موضوع ګرځي.

 پایله

دا د جګړې بلنه نه ده؛

دا د بیدارۍ، ځان‌بسیا کېدو او سیاسي هوښیارۍ غږ دی.

نننۍ نړۍ د ساده‌ګۍ نړۍ نه ده.

یا ملتونه حقیقت درک کوي او ځان پیاوړی کوي،

او یا د داسې نظام قرباني کېږي چې رحم نه پېژني.

په دارالکفر پاکستان کې د «شریعت» نمایشي چیغې

په دارالکفر پاکستان کې د «شریعت» نمایشي چیغې

کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)

یو ځل بیا د پاکستان هغه در‌باري، خائن او پلورل شوي ملایان او مفتیان چې د اسلامي نوم لاندې د سیاسي ګوندونو مزدوران دي، په یوه مطبوعاتي کنفرانس او نمایشي غونډه کې راټول شوي او د شریعت د تطبیق شعار ورکوي؛

په داسې حال کې چې پاکستان له بنسټه دارالکفر دی، د انګریز په قانون جوړ شوی او تر ننه د امریکا غلام او تابع پاتې دی.

دا کسان – لکه مولانا فضل‌الرحمن او حکومتي مفتیان – نه د امت علما دي او نه د دین استازي؛ بلکې د کفر د نظام دینی ساتونکي دي. هغه خلک چې کلونه کلونه د فاسدو حکومتونو، پوځ، استخباراتو او سفارتونو تر سیوري لاندې ژوند کوي، خو اوس چې پاکستاني لاسپوڅی حکومت په سیاسي، ولسي او مشروعیتي بحران کې ډوب شوی، ناڅاپه د «شریعت الله» خبرې کوي.

  •  شریعت د کفر د ژغورنې وسیله

دوی شریعت د الله لپاره نه غواړي،

بلکې د نړېدونکي طاغوتي نظام د ژغورلو لپاره یې شعار ګرځولی.

کله چې:

• ولس نور دا حکومت نه مني،

• پوځ د ظلم او خیانت سمبول ګرځېدلی،

• او ملت د امریکایي غلامۍ پر ضد راپورته شوی،

نو همدا درباري ملايان را وړاندې کېږي تر څو د دین په نوم: 👉 د امت غوسه سړه کړي

او د کفر نظام ته عمر ورکړي

  • ښکاره دروغ او لوی تناقض

پوښتنه روښانه ده: په داسې پاکستان کې چې:

• قانون یې انګلیسي دی،

• اقتصاد یې ربوي دی،

• پوځ یې د امریکا تابع دی،

• سیاست یې د کفارو په لاس کې دی،

شریعت څنګه تطبیقېږي؟

ایا دا علما نه پوهېږي چې:

• شریعت د استعمار له اساسي قانون سره نه جمع کېږي؟

• شریعت د امریکا او انګریز له غلامۍ سره نه درېږي؟

• شریعت د طاغوت تر واک لاندې یوازې نمایش او دوکه ده؟

که پوهېږي، نو قصداً دروغ وایي؛

او که نه پوهېږي، نو د علم دعوه یې دروغ ده.

  •  د پاکستان تاسیس؛ د امت پر ضد د انګریز توطئه

د پاکستان جوړېدل د اسلام بریا نه وه؛

بلکې د انګریز استعماري دسیسه وه، تر څو:

• د هند مسلمانان ووېشي،

• د هغوی ځواک مات کړي،

• او تلپاتې غلامي ورباندې تحمیل کړي.

پاکستان له لومړۍ ورځې:

نه دارالاسلام و

نه خپلواک و

نه د شریعت حاکم و

بلکې د سیمې لپاره د کفر د ګټو اډه وه.

  •  مولانا فضل‌الرحمن؛ د منظم خیانت نښه

مولانا فضل‌الرحمن د هغو ملایانو نښه ده چې:

• دین یې د قدرت زینه کړه،

• له هر فاسد حکومت سره ولاړ شول،

• او هیڅکله د امت ترڅنګ و نه درېدل.

دی نه د اسلام استازی دی

او نه د مسلمانانو غږ؛

بلکې د کفر د نظام دینی سپر دی.

  •  روښانه پایله

شریعت:

• په مطبوعاتي کنفرانس نه تطبیقېږي

• د درباري علماوو په خوله نه راځي

• د دارالکفر تر واک لاندې نه قائمیږي

تر ټولو خطرناک خلک د اسلام لپاره: نه ښکاره دښمنان،

بلکې همدا پلورل شوي ملايان دي.

د مسلمان وطن، عقیده او دارالاسلام دی؛ نه د سایکس–پیکو پوله‌بندي

د مسلمان وطن، عقیده او دارالاسلام دی؛ نه د سایکس–پیکو پوله‌بندي

سید قطب رحمه‌الله هغه حقیقت څرګند کړی و چې نن، د امت د ټوټه‌ کېدو له یوې پېړۍ وروسته، تر هر بل وخت ډېر روښانه او ژوندی دی:

د مسلمان وطن نه هغه خاوره ده چې د استعمار په خط‌کشو ویشل شوې وي، نه هغه جعلي بیرغونه دي چې وړې وړې دولتونو ته جوړ شوي دي؛ د مسلمان ریښتینی وطن د هغه عقیده او هغه خاوره ده چې د الله شریعت په کې نافذ وي.

خو نن امت په هغه حالت کې ولاړ دی چې کفري استعمار ورته جوړ کړی دی:

د مسلمانانو ځمکې یې ټوټې ټوټې کړې، پوله یې پرې رسم کړه، ملتونه یې له یو بل څخه جلا کړل، او د دې سترې خیانت نوم یې “وطن” کېښود. همدا هغه تور او خاینانه سایکس–پیکو نقشې وې؛ هغه نقشې چې موخه یې دا وه: مسلمان نور “امت” نه وي، بلکې “کشور” شي؛ نور “دارالاسلام” و نه لري، بلکې پوله ولري؛ نور د الله لپاره جهاد ونه کړي، بلکې د رنګارنګ بیرغونو او وارداتي ملی‌گرایی لپاره وینه توی کړي.

نن چې د مسلمانانو وینه په فلسطین، شام، یمن، لیبیا، قفقاز او نورو سیمو کې بهیږي، ډېری لا هم د همدې جعلي پولو بندیان دي، او هیر یې کړي چې اسلام وطن په پاسپورت نه سنجوي، بلکې په د الله د شریعت په حاکمیت سره یې پیژني.

امت هغه وخت عزت، قوت او وحدت درلود چې د “دارالاسلام” په مفهوم باورمن و؛ او هغه ورځ راولوېده چې د سایکس–پیکو کرښې یې په زړونو ومښل شوې، او نظرونه یې له “امت” څخه “تابعیت” او له “اسلامي هویت” څخه “استعماري بیرغونو” ته واوښتل.

نن تر بل هر وخت ډېر، د سید قطب هغه خبره باید بیا تکرار شي:

د مسلمان وطن هماغه ځای دی چې د الله شریعت پکې نافذ وي. او هر بل تصور د جاهلیت زېږنده دی.

جاهلیت یعنې هغه فکري او سیاسي حالت چې په نننۍ ژبه ورته وايي:

شرک، کفر او سکولاریزم—

یعنې هغه نظام او فکر چې د الله د حکم پر ځای د بشر قانون ته حاکمیت ورکوي.

په ټکو کې لنډه معنا:

جاهلیت = هر هغه نظام، فکر یا هویت چې د انسان قانون د الله له حکم څخه لوړ ګڼي.