غلامان آمریکا و مروجان سازش در امارت اسلامی افغانستان حق سخن گفتن در سرزمین اسلام را ندارند
کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)
در ایران بارها در مورد کسانی چون مولوی عبدالحمید صحبت کرده ایم که با استناد به اینکه اپوزیسیون سکولار و مرتد و خائن ایرانی هم ایرانی هستند پس ایران باید با آنها وارد گفتگو شود و به اینها مجال فعالیت در ایران و … بدهد. درخواستی که تنها از یک انسان جاهل به شریعت انتظار می رود.
عین همین درخواست را اخیرا«حامد کرزی» از غلامان آمریکا و از مروجان سیاستهای سازش با این غلامان و خائنین به دین و ملت به نظام امارت اسلامی افغانستان داده است.
زمانی که می گفتیم که هدف امثال مولوی عبدالحمید ضربه زدن به امارت اسلامی و فراهم کردن زمینه های نفوذ غلامان آمریکا به نظام حکومتی امارت اسلامی است یعنی همین.
اما باید بگوئیم از آنجا که افغانستان، امروز دارالاسلام و تحت حاکمیت امارت اسلامی است، هرگونه سخن گفتن که با اصول شریعت و ثبات نظام اسلامی در تضاد باشد، تنها یک تلبیس و تلاش برای تضعیف وحدت اسلامی است. کسانی همچون حامد کرزی و عبدالله عبدالله، که همواره در نقش مخالفان نظام شرعی ظاهر شده و اکنون با شعارهای مصالحه و زندگی در کنار هم، قصد دارند ریشههای اسلام را در این سرزمین متزلزل کنند، در حکم کسانی هستند که از حریم اسلام خارج شده و حق اظهارنظر در دارالاسلام را ندارند.
در نظامِ اسلامی، مرتد کسی است که 1- آگاهانه 2- عمدا 3- به میل خودش و اختیاری دچار مکفره ای چون یاری دادن کفار محارب و اشغالگر خارجی بر علیه دارالاسلام می شود و از اسباب ضربه زدن به دارالاسلام می شود. کسانی که میخواهند با شعارهای «دموکراسی» و «سازش با باطل»، جایگاه حاکمیت الهی را تضعیف کنند، مروج فتنه ی ارتداد هستند.
این مروجان سازش، با تلاش برای جایگزین کردن «قانون بشر» با «شریعت حق»، در واقع در حال افزودن بر کفر و تضعیف ایمان امت هستند.
در سیره مبارک رسول الله صلی الله علیه و خلفای راشدین رضی الله عنهم اجمعین، هیچ زمانی اجازه داده نشده است که مفسدان و کسانی چون عبدالله بن ابی یا مسلیمه یکذاب که قصد تضعیف جبهه اسلام را دارند، در میان مسلمانان به «سخنرانی» و «تبلیغ باطل» بپردازند.
زمانی که توسط گروه منافقین فتنه ی مسجد ضرار و سایر فتنه ها در میان مسلمانان به وجود می آمد رسول الله صلی الله علیه وسلم با قاطعیت با کسانی که با شعارهای فریبنده سعی در ایجاد تفرقه داشتند، برخورد کرد. اجازه داده نشد که مفسدان، افکار منحرف خود را در میان صفوف مؤمنان منتشر کنند تا باعث شک و شبهه در دین مبین شوند و زمانی که مومنین در زمان حاکمیت عثمان و علی از این مفسدان غفلت کردند نه تنها دارالاسلام در آن زمان بلکه مومنین تا کنون در حال تحمل ضرباتی هستند که این مفسدین بر جامعه ی مسلمین تحمیل کرده اند.
ما از رهبری مقتدر امارت اسلامی افغانستان، به عنوان حاکم شرعی، میخواهیم که در برابر این مفسدین و مروجان باطل، از موضع قاطع استفاده کنند همچنانکه از مسئولین حکومتی دارالاسلام ایران نیز چنین درخواستی را بارها در مورد امثال مولوی عبدالحمید زاهدانی مطرح کرده ایم.
کسانی چون کرزی و عبدالله عبدالله، که حتی حق برخورداری از زندگی در زیر سایه ی حاکمیت اسلامی را ندارند اما به آنها داده شده است، نباید به آنها اجازه داده شود که در خاک دارالاسلام همچون مولوی عبدالحمید زاهدانی، به سخنرانی و تبلیغ سیاستهای بیگانه های کافر بپردازند.
این افراد نباید اجازه داشته باشند که با ادعاهای دموکراسی و مصالحه، نظم حاکم بر دارالاسلام را مختل کنند. برخورد با آنان باید به گونهای باشد که صدای باطل در میان مومنان خاموش گردد.
امارت اسلامی، مأمور به برپایی امر به معروف و نهی از منکر است. اجازه دادن به مروجان سازش برای سخن گفتن، به معنای اجازه دادن به ریشهکن کردن حاکمیت شریعت اسلام است.