یک پناهگاه زیرزمینی در قلب لندن: بریتانیا و ناتو برای جنگ با روسیه آماده میشوند (2)
کاتب: بالاچ عُمَرزهی
چالش اصلی، شکاف پهپاد و تولید است. اوکراین اهمیت حیاتی پهپادهای ارزان و تولید انبوه را در جنگ مدرن نشان داده است.
با وجود تحریمها، روسیه تولید پهپادهای تهاجمی خود را به طور قابل توجهی افزایش داده و با فناوری غربی سازگار کرده است. در همین حال، غرب هنوز هم عمدتاً به سیستمهای گرانقیمت و پیشرفتهای متکی است که تولید آنها در مقیاس بزرگ دشوار است.
چالش دوم، بسیج صنعتی است. اروپا دهههاست که بودجه و ظرفیت دفاعی خود را کاهش میدهد. تولید هزاران پهپاد در روز نه تنها به پول، بلکه به کارخانهها، زنجیرههای تأمین، پرسنل ماهر و اراده سیاسی برای تعهد به قراردادهای بلندمدت نیز نیاز دارد.
سوم، انسجام سیاسی و سرعت تصمیمگیری است. در شبیهسازی، همه چیز روان به نظر میرسد. در واقعیت، فعال کردن ماده ۵ و هماهنگی ۳۲ کشور زمان میبرد، که ممکن است در طول یک بحران در دسترس نباشد.
فرصتها در حال محدود شدن هستند.
رزمایش Arrcade Strike یک اقدام تهاجمی نیست، بلکه آینهای است که غرب نقاط ضعف خود را در آن بررسی میکند. ژنرالهای بریتانیایی زنگ خطر را به صدا در میآورند، نه برای دامن زدن به هیستری، بلکه برای وادار کردن سیاستمداران و عموم مردم به درک این که دوران «سود صلح» به پایان رسیده است.
آنها تخمین میزنند که تا سال ۲۰۳۰، تهدید روسیه به حادترین شکل خود خواهد رسید – نه لزوماً به شکل یک تهاجم تمام عیار، بلکه یک عملیات محدود که ناتو را مجبور به انتخاب بین تشدید یا از دست دادن اعتبار خواهد کرد.
پناهگاه زیرزمینی لندن نمادی از آسیبپذیری (وابستگی به پناهگاههای عمیق) و سازگاری است. سوال این است که آیا اروپا زمان خواهد داشت تا شبیهسازیها را به توانایی جنگی واقعی تبدیل کند.
سرمایهگذاری در بخش دفاعی، بازسازی پایگاه صنعتی، توسعه سامانههای بدون سرنشین و تقویت جبهه شرقی دیگر اختیاری نیستند. آنها ضرورتی هستند که واقعیت ژئوپلیتیکی آنها را دیکته میکند.
هنوز زمان وجود دارد. اما به سرعت در حال اتمام است.