معیار مسلمان کردن دیگران است یا رساندن پیام دعوت؟

معیار مسلمان کردن دیگران است یا رساندن پیام دعوت؟

کاتب: نذیر احمد بارکزایى

زمانی که با بعضی از برادران و بخصوص برادران «جماعت تبلیغ» در مورد اهمیت دعوت و کار صحیح عقیدتی و فکری با جوانان منطه ی خودمان جهت جلوگیری از غلطیدن آنها به دام افکار سکولاریستی امثال حبیب سربازی و سرخوش  و غیره و یا جهت جلوگیری از غلطیدن آنها به دام گروهکهای مختلف مسلح به ظاهر اسلامگرایی چون جیش العدل و یا جلوگیری از افتادن آنها به انواع مفاسد اخلاقی و رفتاری صحبت می شود جهت طعنه، با ذکر اینکه گروه آنها مثلا چند بودائی و … را در فلان کشور مسلمان کرده اند می گویند: تو چند نفر را مسلمان کرده‌ای؟!

اولاً چنین چیزی معیار نیست، چنانکه الله متعال فرموده است: وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا (عنکبوت/14) و نوح را به سوی قومش فرستادیم، او نهصد و پنجاه سال در میان آنها ماند . و فرموده است: وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ (هود/40) و جز افراد اندکی بدو ایمان نیاورده بودند!

همچنین  رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: عُرِضَتْ عَلَيَّ الأُمَمُ، فَرَأَيْتُ النبيَّ ومعهُ الرُّهَيْطُ، والنبيَّ ومعهُ الرَّجُلُ والرَّجُلانِ، والنبيَّ ليسَ معهُ أحَدٌ (بخاری 5725 – مسلم 220)  امت‌ها بر من عرضه شدند و پیامبری را دیدم که با او جماعتی (رهط یعنی گروهی تا ده‌نفر) بودند، و پیامبری را دیدم که یک یا دو نفر با او بودند، و پیامبری را دیدم که کسی با او نبود!

پس وظیفه‌ی داعی، دعوت است و نتیجه بر عهده‌ی او نیست؛ آنهم دعوتی که بر اساس آگاهی باشد و به آنچه دعوت می‌دهد آگاه باشد چنانکه الله فرموده است: قُلْ هَٰذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ ۚ عَلَىٰ بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي ۖ وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ (یوسف/108) بگو: این راه من است که من با آگاهی و بینش به سوی الله می‌خوانم و پیروان من هم [چنین‌اند]، و الله را منزه می‌دانم و از سکولاریستها ( =مشرکان = احزاب)  نمی‌باشم!

نکته ی دوم اینکه تقریباً تمام کافرانی که امروزه با آنها بحث می‌کنیم، مرتد سکولار شده هستند و نه کافر اصلی؛ یعنی زمانی مسلمان بوده‌اند و سپس کافری سکولار شده‌اند، نه اینکه از ابتدا کافر بوده باشند. پس یکی از مهمترین وظایف اهل دعوت این است که بذر ایمان را در دل مسلمانان کنونی بکارند و به تقویت ایمانشان بپردازند تا به دام کفر و گمراهی نیفتند و از ارتدادشان پیشگیری شود.

حتی اجداد دور کسانی چون ذکری هایی بلوچ نیز زمانی مسلمان بودند تا اینکه به دین جدید و کتاب جدید ایمان آوردند و کافر شدند.

 پس زمانی که می بینی امروزه اقوام مسلمان نزدیکت به عقاید و رفتارهای کفری سکولاریستها آلوده شده اند اولویت اول همین نزدیکان خودت هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *