تیشه بر ریشه اسلام از کانال مشارکت احزاب «اسلامگرا» در نظامهای سکولار (از ترکیه و الجزایر تا مصر و پاکستان)
کاتب: براهندک بلوچ
انحراف احزاب مدعی اسلام از مسیر اصیل حاکمیت الهی، تنها به پاکستان محدود نمیشود. امروزه در سرتاسر سرزمینهای اسلامی، از شمال آفریقا تا قلب خاورمیانه و آسیای میانه، شاهد الگوی یکسانی هستیم و آنهم اینکه احزابی که با شعار اسلام به میدان میآیند، اما در نهایت به ابزاری برای تثبیت و مشروعیتبخشی به نظامهای سکولار و مرتد تبدیل میشوند.
رهبران این احزاب در کشورهایی مانند ترکیه (نمونه بارز آن اردوغان)، الجزایر، مصر و سوریه ی جولانی و دیگر نقاط، با ادعای «تغییر از درون» وارد ساختارهای سیاسی سکولار شدهاند. اما آنچه در عمل اتفاق افتاده، ذوب شدن ارزشهای اسلامی در دیگ سکولاریسم و پلورالیسم غربی و دموکراسی بوده است. این مشارکت نه تنها به حاکمیت شریعت منجر نشده، بلکه باعث شده است که مفهوم «جهاد» و «حاکمیت الله» به نفع کفار سکولار خارجی و مرتدین سکولار و «ملیگرایی» و «منافع حزبی» به حاشیه رانده شود و نظامهای غیردینی و سکولار، پوششی از «مشروعیت دینی» پیدا کنند تا اعتراضات مردمی سرکوب شود.
در ترکیه، استفاده ابزاری از نمادهای مذهبی در کنار وفاداری کامل به ساختار سکولار آتاتورک و پیمانهای نظامی با غرب (ناتو)، تضادی آشکار با مبانی اصیل اسلامی دارد. این جریان عملاً اسلام را به یک کالا در بازار سیاستهای کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی تبدیل کرده است.
در الجزایر و مصر هم احزابی که زمانی سودای اجرای احکام را داشتند، یا در پیچ و خم بازیهای دموکراتیک سکولاریستهای مرتد گرفتار شدند و یا با پذیرش قواعد بازی کفر، عملاً به بخشی از سیستمِ ضداسلامی و سکولاریستی تبدیل گشتند.
این احزاب با پذیرش قوانین سکولاریستی وضعشده توسط بشر و ترجیح آن بر نص صریح قرآن، عملاً تیشه به ریشه ایمان مردم میزنند. آنها با ترویج این تفکر که «میتوان هم مسلمان بود و هم به قوانین کفر تن داد»، روحیه ایستادگی در برابر ظلم و کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی را در میان جوانان مسلمان میکُشند. این همان «مرجئهگری نوین» است که ایمان را از عمل به شریعت جدا میکند.
آنچه امروز با چشم سر میبینیم، فرسایش تدریجی آرمانهای اسلامی توسط کسانی است که ادعای رهبری امت را دارند. مشارکت در نظامهای سکولار، نه یک تاکتیک، بلکه یک سقوط عقیدتی است. تا زمانی که امت اسلامی از این احزاب «دینفروش» و رهبران «سازشکار» عبور نکند، راه برای برقراری خلافت و حاکمیت واقعی اسلام باز نخواهد شد. این احزاب با تثبیت پایههای سکولاریسم در پوشش دین، بزرگترین ضربه را به بدنه امت واحد اسلامی وارد کردهاند.