منطقِ «عبدالله بن اُبَی» زمان در محراب مسجد مکی زاهدان و تکرارِ تاریخ نفاق در جنگ احزاب
کاتب: عبدالرحمن براهویی
مولوی عبالحمید اسماعیلزهی، تاریخ آیینهای است که چهرهی واقعی مدعیان را در لحظات ابتلای بزرگ نشان میدهد. شما امروز با تکیه بر منبرِ مسلمین، آدرسِ «تسلیم» میدهید و کلید صلح را نه در ایستادگی، بلکه در عقبنشینی «دارالاسلام» در برابر «کفرِ جهانی» میجویید.
اگر در مدینه و در زمان جنگ احراب (سکولاریستها) بودید، به رسول الله صلی الله علیه وسلم چه میگفتید؟
در جریان جنگ احزاب (خندق)، وقتی تمامِ قبایل سکولار به صورت مسلحانه و همکاری یهود در بخش جنگ روانی و جاسوسی متحد شدند تا ریشهی اسلام را بکنند، منافقان مدینه دقیقاً همین منطق امروز شما را داشتند. آنها به جای تشویق به استقامت، در دل مومنان هراس میانداختند و میگفتند: وَإِذْ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ إِلَّا غُرُورًا (احزاب/12) و ( به یاد آورید ) زمانی را که منافقان و آنان که در دلهایشان بیماری ( نفاق ) بود میگفتند : خدا و پیغمبرش جز وعدههای دروغین به ما ندادهاند .
بیشک اگر شما در آن روز در مدینه میبودید، به جایِ تبیین وجوب دفاع، خطاب به رسول الله صلی الله علیه وسلم و اصحابشان میگفتید: یا محمد، پیشگیری از این جنگ عظیم در دست تو و اصحابت است؛ با ابوسفیان کنار بیایید، امتیاز بدهید و مدینه را خلعسلاح کنید تا جنگ نشود.
شما همانطور که امروز مسئولیت شرارتهای آمریکا و ترامپ را به گردن رهبری و حاکمیت دارالاسلام ایران میاندازید، آن روز هم لابد رسول الله صلی الله علیه وسلم را مقصرِ لشکرکشی احزاب میدانستید.
الله تعالی از دعوت به صلح ذلیلانه نهی کرده است و می فرماید: فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَکُمْ وَلَن یَتِرَکُمْ أَعْمَالَکُمْ (محمد/35) سست مشوید، و ( کافران را ) به صلح مخوانید، چرا که شما برترید و خدا با شما است ، و هرگز از ( اجر و ثواب ) اعمالتان نمیکاهد .
شما بر خلاف این نصِ صریح، وقتی دشمن (آمریکا و ترامپ) دندان نشان میدهد، به جایِ «نصرت اسلام»، به حاکم اسلامی نهیب میزنید که عقبنشینی کند. این سستی و دعوت به سلم، مصداق بارز «وَهَن» (سستی) است که قرآن از آن بیم داده است.
می دانید که آمریکا، فرعون زمان در پی خلع سلاح ایران است و آمریکا (شیطان بزرگ) و ترامپ (فرعون عصر) به دنبال صلح نیست؛ او به دنبال نابودی اقتدار مسلمین است. الله تعالی هدف نهایی چنین دشمنانی را چنین بیان میکند و می فرماید: وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً (نساء/102) کافران دوست میدارند کاش از اسلحه و کالاهای خود غافل میشدید و آنان یکباره بر شما تاخت میآوردند
مولوی عبدالحمید، آیا نمیبینید که پیشنهاد شما مبنی بر کنار آمدن با آمریکا، دقیقاً جادهصافکنِ همان «هجوم یکباره» (مَیلَةً واحِدَةً) است؟ خلعسلاح هستهای و موشکی که شما غیرمستقیم به آن چراغ سبز نشان میدهید، یعنی تقدیمِ ناموس و جانِ مسلمین به فرعونِ زمان.
خیلی اوقات می خواهی خودت را دلسوزی نشان دهی که به امور مسلمین اهتمام داری؛ آیا اهتمام به امور مسلمین یعنی تقویت جبههی کفار خارجی و مرتدین سکولار داخلی؟ شما با سخنان جاهلانه و ذلیلانهی خود، در واقع «سربازِ بدون یونیفرم آمریکا» شدهاید. شما دین را به بهایِ خوشخدمتی به دشمنان قسمخوردهی اسلام میفروشید.
شما امروز در آزمون حمله ی «احزاب سکولار مدرن» به دارالاسلام مردود شدهاید چون وقتی جبههی حق در برابرِ سهمگینترین فشارهای کفر ایستاده است، شما به جای تقویت جبههی دارالاسلام، در نقش «نفوذی کفر»، بر طبل تسلیم کوبیدید. بدانید که عزت از آن خدا، رسول و مومنان است، نه از آن کسانی که به کاخهای واشنگتن چشم دوختهاند.