مسیر مولوی عبدالحمید با گزینشی صحبت کردن از دین و اتفاقات روز
کاتب: سلیمان عبدالرحمن
قرآن کریم میفرماید: «أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ» (بقره/۸۵). آیا تنها آنجایی که به سودِ جایگاه سیاسیتان است از دین سخن میگویید و آنجا که باید برای «ثقل اکبر» سینه سپر کنید، مصلحتِ رسانهای را بر حکم خدا ترجیح میدهید؟
در جریان آشوبهای اخیر دی ماه 1404ش در ایران، زمانی که دستان ناپاک به ساحت مقدس قرآن کریم جسارت کردند و کلامالله را به آتش کشیدند، چرا فریادِ وا-اسلامای شما بلند نشد؟ شما که برای هر حادثهی کوچکی بیانیه صادر میکنید و توئیت میزنید، چگونه است که در برابر «کفرِ صریح» و «جنگ با خدا» در وسط خیابانهای ایران سکوت کردید؟ آیا ترسیدید که اگر قرآنسوزی را محکوم کنید، فالوورهای سکولار و رسانههای غربی از شما رنجیده شوند؟
شما که سالها دم از سلف صالح و سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم میزدید، اکنون به جایی رسیدهاید که برای جلب رضایتِ دشمنانِ قسمخوردهی اسلام، بر هتک حرمتِ مقدسات چشم میبندید. این کدام مکتب است که اجازه میدهد «قرآنسوزی» اتفاق بیفتد و پیشوای مذهبی آن، به جای خروش، «سکوتِ سیاسی» پیشه کند؟ این چیزی جز «نفاقِ مدرن» برای حفظ محبوبیتِ کاذب نیست.
در کنار اینهمه مماشات و حتی دعوت به کنار زدن حاکمیت اسلامی و جایگزین شدن حاکمیتی کفری، چرا لبهی تیغ شما همواره به سمت نظام اسلامی است، اما وقتی پای توهین به اصلِ اسلام و قرآن در میان است، زبانتان میگیرد؟ کسی که در برابر آتش زدن قرآن در کشور خودش سکوت میکند، صلاحیت ندارد که خود را سخنگوی مردم متدین و غیور بلوچ بداند. مردم بلوچ با قرآن زندهاند، اما شما گویا با «تأییدِ اینترنشنال و بیبیسی و کلمه» زنده هستید.
بدانید که صندلیهایی که بر آن تکیه زدهاید، امانتِ دین است، نه ابزارِ سیاست سکولاریستی کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی و گروه سکولار زده ی منافق صفت بومی. اگر امروز برای خوشآمدِ جریانهای ضد دین، بر سرِ قرآن معامله میکنید، بدانید که خداوند خوارکنندگان کتابش را خوار خواهد کرد.
جوانان غیور با دیدن این تناقضها بیدار شدهاند. نمیتوان هم مدعیِ «مولوی» بودن بود و هم در برابر سوختنِ «قرآن» در مقابل چشم همگان، مُهر سکوت بر لب زد. این لکهی ننگ با هیچ توجیه سیاسی پاک نخواهد شد.
در پایان با دقت به این تهدید الله تعالی نگاه کن و در اعمال و گفتار خودت تجدید نظر کن، چنانچه می فرماید: أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَنْ يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنْكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
(بقره/۸۵) آیا به بخشی از ( دستورات ) کتاب ( آسمانی ) ایمان میآورید و به بخش دیگر ( دستورات آن ) کفر میورزید ؟ برای کسی که از شما چنین کند ، جز خواری و رسوائی در این جهان نیست ، و در روز رستاخیز ( چنین کسانی ) به سختترین شکنجهها برگشت داده میشوند ، و خداوند از آنچه میکنید بیخبر نیست .