آشکار کردن انحراف سخنان مولوی عبدالحمید خطیب مسجد مکی زاهدان در چند سؤالوجواب فقهی
کاتب: مولوی نذیر احمد بلوچ
سؤال ۱: مولوی عبدالحمید گفته است: «الله انسانها و حکومتها را دوست دارد که نسبت به همهٔ انسانها فارغ از دین و اعتقاد، ترحم داشته باشند.» آیا این سخن صحیح است؟
پاسخ:
خیر، این سخن اگر به صورت مطلق گفته شود، با نص قرآن و سنت ناسازگار است.
قرآن میفرماید:
- إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْكَافِرِينَ (آلعمران/ ۳۲)
- إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ(صف/4)
یعنی محبت و رضایت الهی مشروط به ایمان و احسان در چارچوب شریعت و جهاد در راه الله است.
سؤال ۲: آیا رسول الله صل یالله علیه وسلم با کفار مهربان بود و حاکمیت آنان را پذیرفت؟
پاسخ:
رسول الله صل یالله علیه وسلم با کفار ظلم نکرد اما هرگز حاکمیت آنان را مشروع ندانست و هرگز رسالت توحید را فدای انسانگرایی سکولاریستی آنها نکرد.
• قرآن می فرماید:
- مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ ۚ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ ۖ (فتح/29)
- قَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ (بقره/ ۱۹۳)
سیره ی نبوی نشان میدهد که «رحمت» با جهانیان یعنی رفتار با آنها بر اساس قانون شریعت الله و تطبیق شریعت الله در زمین که بسیاری از موارد آن تنها به وسیله حاکمیت انجام می شود و بدون حاکمیت اسلامی این قوانین تعطیل می شوند و قوانین کفری جای آنها را می گیرد.
سؤال ۳: معیار مشروعیت حکومت در فقه اهلسنت چیست؟
پاسخ:
اقوال ائمهٔ چهارگانه اهلسنت تصریح دارند:
• امام ابوحنیفه رحمهالله:
طاعت و ولایت بر اساس ایمان و التزام به شریعت است، نه صرف عدالت ظاهری.
• امام مالک رحمهالله:
پایان این امت اصلاح نمیشود مگر به همان چیزی که آغازش اصلاح شد. (اصول توحید و شریعت)
• امام شافعی رحمهالله:
الحكم بما أنزل الله أصل الدين – حکمکردن به آنچه خدا نازل کرده، اصل دین است.
• امام احمد بن حنبل رحمهالله با استناد به حدیث:
لا طاعة لمخلوق في معصية الخالق – اطاعت از مخلوق در معصیت خدا جایز نیست.
مشروعیت حکومت، بر اساس شریعت و احکام الهی است، نه صرف انسان مداری( انسانیت) که زیر بنای دین سکولاریسم و تولید قوانین سکولاریستی است.
سؤال ۴: آیا سخنان مولوی عبدالحمید میتواند برای مردم خطرناک باشد؟
پاسخ:
بله. اگر مردم تصور کنند «انسانیت یا همان انسان مداری و انسان محوری به جای الله محوری و شریعت مداری» معیار رضایت الهی است:
- ایمان و کفر خلط میشود، و کفر به طاغوت اصلا صورت نمی گیرد چه رسد به برائت از مشرکین (= سکولاریستها)
- مشروعیت شریعت نادیده گرفته میشود،
- زمینه برای نفوذ سکولاریسم و فتنه فراهم میگردد.
ائمه اهلسنت همواره هشدار دادهاند هر سخنی که دین و شریعت را بیاهمیت جلوه دهد، میتواند مردم را گمراه کند.
سؤال ۵: چه راهکاری برای علماء و خطباء در این موقعیت وجود دارد؟
پاسخ:
- تنویر افکار مردم با قرآن و سنت،
- نشان دادن تفاوت ایمان و کفر،
- فرهنگی کردن کفر به طاغوت (کفر به کفار 5گانه : الَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا (حج/17) 1- یهودی ها 2- مندائیان (صابئین) 3- مسیحی ها 4- زرتشتی ها 5- مشرکین= سکولاریستها)
- براءت از مشرکین (=سکولاریستها)
- هشدار درباره خطر سکولاریسم و فتنه،
- تأکید بر اطاعت از شریعت و حفظ حکومت اسلامی.
در نهایت باید گفت که دفاع از دین و شریعت و حاکمیتی که تنها ابزار دنیوی محافظت کننده از مومنین و اجرایی شدن قوانین شریعت الله است، حتی در شرایط فشار اجتماعی یا اقتصادی، وظیفه ی شرعی است و نباید با شعارهای عوام فریبانه و کفری «انسانیت یا انسان مداری و انسان محوری به جای الله مداری و شریعت محوری» منحرف شود.