چهره ی واقعی آمریکا پشت بهانه های هسته ای بودن ایران و اغتشاشات اخیر و مواد مخدری بودن مادورو و…
کاتب: محمد اسامه
ونزوئلا کشوری است در شمال آمریکای جنوبی با پایتختی کاراکاس و جمعیتی حدود ۲۸ میلیون نفر. نظام سیاسی آن جمهوری سوسیالیستی است، دین غالب مردم مسیحیت و زبان رسمیشان اسپانیایی است. اقتصاد این کشور بهشدت به نفت وابسته است و سالهاست که زیر فشار تحریمهای سنگین آمریکا و همپیمانانش قرار دارد؛ تحریمهایی که نتیجهاش تورم افسارگسیخته، سقوط ارزش پول، کمبود کالاهای اساسی و مهاجرت میلیونی مردم بوده است.
آمریکا که همواره خود را مدافع «حقوق بشر» و «صلح جهانی» معرفی میکند، با ربودن مادورو که خیانتکاران داخلی او را تحویلش دادند بار دیگر نشان داد این شعارها چیزی جز نقاب فریبکارانه نیست و تنها از زبان زور و قانون جنگل تبعیت می کند.
البته تاریخ معاصر بهروشنی گواهی میدهد که آمریکا هرگاه منافعش اقتضا کند، با بهانههای تکراری به کشورهای مستقل بهویژه کشورهای نفتخیز و دارای منابع معدنی یورش برده است مثلا:
- در ونزوئلا با ادعای مبارزه با مواد مخدر
- در عراق با دروغ سلاحهای کشتار جمعی
- در افغانستان با شعار مبارزه با تروریسم
- در ایران با ادعای تهدید هستهای
- و در فلسطین با حمایت مطلق از اشغالگری صهیونیستی
این ادعاها و اتهامات و ویرانگری ها هرگز از سر دلسوزی برای ملتها نبوده است بلکه پوششی برای غارت منابع، تغییر رژیمهای مستقل و تسلط ژئوپلیتیک بوده و هست.
آنچه امروز در ونزوئلا میگذرد، آیینهای از نقشه دائمی آمریکا و غرب سکولار است؛ نقشهای که اگر فرصت یابد، فردا در هر سرزمین دیگری از جمله سرزمینهای اسلامی تکرار خواهد شد.
در این صورت واضح است که با تمام ادعایی که آمریکا و کسانی که کاخ سفید قبله ی آنها شده است دارند اما آمریکا حافظ صلح نیست بلکه بزرگترین تهدید صلح جهانی است.
در همین اعتراضاتی که در ایران توسط مزدوران داخلی تبدیل به اغتشاش شد باز دیدیم که آمریکا و صهیونیستها از اغتشاشگران حمایت کردند و حتی وعده ی حمایت از این اغتشاشگران سکولار را دادند و چنانچه از قدرت نظامی ایران نمی ترسیدند قطعا دست به هر جنایتی می زدند و از انجام هیچ جنایتی دریغ نمی کردند.
اینجاست که امثال مولوی عبدالحمید باید متوجه شوند که قدرت هسته ای ایران که برای امور علمی استفاده می شود برای این کفار تنها بهانه است مثل بهانه های مختلفی که برای نابودی کشورهای مختلف به کار برده اند هر چند این کشورها مثل عراق و لیبی و امارت اسلامی افغانستان و … بری از اتهامات وارده بوده باشند.
در برابر این بهانه جویی ها و تخریبات آمریکا هم تنها یک قاعده و تنها یک اصل بازدارنده وجود که الله تعالی در مورد آن می فرماید:
وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ (انفال/60) برای ( مبارزه با ) آنان تا آنجا که میتوانید نیروی ( مادی و معنوی ) و ( از جمله ) اسبهای ورزیده آماده سازید ، تا بدان ( آمادگی و ساز و برگ جنگی ) دشمنِ خدا و دشمن خویش را بترسانید، و کسان دیگری جز آنان را نیز به هراس اندازید که ایشان را نمیشناسید و خدا آنان را میشناسد .
پی دشمن وحشی آمریکایی از ادب و علم ما نمی ترسد بلکه تنها از اسلحه ی ما می ترسد مثل یک دزد نابکار که هیچ نصیحی او را از دزدی منع نمی کند اما یک اسلحه ی ساده مانع دزدی او می شود.
با دیدین چنین واقعیتهایی وای بر آن ملاها، شیخها و مولوی و مفتیهایی که یا از سر نادانی یا از سر وابستگی، هنوز نسخه اعتماد به آمریکا و غرب را برای امت میپیچند و نسخه ی عقب نشینی و امتیاز دادن و دست کشیدن از قدرت نظامی و بازدارنده را برای جاهلها ارایه می دهند.
هر جا آمریکا احساس کرده که می تواند با کمک خیانتکاران داخلی وارد سرزمینی شود قطعا این کار را انجام خواهد داد اما هرجا آمریکا قدم گذاشت، ویرانی، تجزیه، فقر و تحقیر بهجا گذاشت و هرجا وعده داد، خیانت کرد و هرجا دخالت کرد، ایمان، امنیت و استقلال را نشانه گرفت.
امت اسلامی و بخصوص اهل سنت و جماعت ایران باید بیدار باشد. دشمن، دشمن است؛ چه با بمب، چه با تحریم، چه با رسانه و چه با لبخند دیپلماتیک و چه با یک مولوی که مجوز هم مسیری با کفار محارب خارجی را با دامن زدن به اغتشاشات داخلی می دهد.
آنان که هنوز از آمریکا و غرب تصویر «منجی» میسازند، یا تاریخ نمیدانند یا در صف فریبکاران ایستادهاند.
آیا وقت عبرت گرفتن نرسیده است؟